พึ่งพิมพ์ครั้งแรกเลยไม่รู้จะพิมพ์ยังไงดี อาจจะงงไปบ้างนิดหน่อย แต่เราอยากเล่าให้ฟังค่ะ

เราเป็นลูกคนกลาง เรามักจะโดนพ่อด่าว่าเสมอว่า "ทำไมไม่เป็นแบบพี่บ้าง เป็นภาระให้พวกกู มันทำตัวฟรีไปหาผู้ชายเพื่อได้เล่นโทรสัพ" และอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งเราแค่ไปหาเพื่อนแล้วก็ไปเที่ยวกันนิดๆหน่อยๆ ไม่เคยทำไรเกินคำว่าเพื่อน  เราไม่อยากจะเป็นภาระให้เขาหรอกค่ะ เรารู้ค่ะว่าเขารักเรา แต่เราอธิบายด้วยเหตุผลเสมอ เขาหาว่าเราโกหก เถียง และตบตีเรา และกระทืบเรา เหมือนเราเป็นที่ระบายอารมณ์เขาอ่ะค่ะ เราโดนเรื่อยๆมาจนเราไม่อยากจะอธิบายเขาแล้ว เราปล่อยให้เขาคิดไปเลยค่ะ เราอธิบายยังไงก็ไม่ฟัง เราอยากจะบอกว่าสิ่งที่เขาคิดมันผิดไปหมด เขาคิดว่าเขาทำถูกแล้ว (คิดว่าตัวเองถูกเสมอไปและเขาทำผิดก็จะโยนมาให้เรา) เราปลงเลยปล่อยให้เขากระทืบไป แต่ช่วงนี้เขาไม่ค่อยทำแล้ว