ถ้าเราแคร์ความรู้สึกคนที่เราชอบมากๆ จนทำเราไม่เป็นตัวของตัวเราเอง

ผมพึ่งเคยได้รับความรู้สึกดีๆ จากผู้หญิงคนๆนึงซึ่งผมไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน ผมพยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้ติดต่อกับเขาคนนี้ ตลอดระยะเวลาการคุยติดต่อกับเขาประมาณเกือบๆ 1 อาทิตย์ ตลอดระยะเวลาที่ได้คุยกับเขาผมมีความสุขมากๆเลยนะมีความสุขจนอธิบายไม่ได้เลยแหละ ช่วงแรกๆมันก็จะมีเรื่องคุยหรือเรื่องให้ถามกันตลอดๆ แต่พอพักหลังๆเงียบใส่กันซะส่วนใหญ่ ผมได้แต่นั่งคิดหาเรื่องคุยเพื่อที่จะไม่ให้บรรยากาศมันดูเงียบจนเกินไป ได้แต่คิดว่าหรือว่าเขาคุยกับเราแล้วเขาไม่มีความสุข เราไปฝืนใจเขารึเปล่า เขาแฮปปี้หรือเปล่า คืนนั้นทั้งคืนเราได้แต่นั่งคิดทบทวนว่าถ้าเรารักเขา เราก็อยากให้คนที่เรารักมีความสุขใช่ไหม เช้าวันรุ่งขึ้นเราจึงตัดสินใจบอกกับเขาไปว่า  "ต่อจากนี้ไปเราคงไม่ได้เข้าไปรบกวนชีวิตเธออีกแล้วนะ" ด้วยความที่บอกไปโดยที่ไม่ได้ไตร่ตรองมันจึงทำให้ผมรู้สึกแย่จนถึงตอนนี้ ด้วยความโง่ของตัวเองที่คิดไปเองทั้งๆที่ยังไม่ได้ถามความรู้สึกของเขา ว่าเขารู้สึกยังไงกับเรา
โอกาสผมได้มาแค่ครั้งเดียวผมเก็บรักษาโอกาสดีๆแบบนี้ไว้ไม่ได้ "ถ้าวันใดเธอเข้ามาได้อ่านเราอยากบอกกับเธอว่า เราขอโทษนะ" แต่ยังไงเราก็ขอบคุณฟ้าที่ทำให้เรากับเธอมาพบกันนะ (อ)