มีปัญหาเรื่องมีแฟนกับพ่อแม่ ทำไงดี?

อ่านให้จบนะคะ      เราขอบอกก่อนเลยนะ นี่เป็นกระทู้เเรกของเราเลย  คือ เราอยู่ม.1 นะตอนนี้ ซึ่งเราเริ่มเข้าสู่วัยรุ่น เเล้วเรามีแฟนเป็นรุ่นพี่คนนึงในรร. เขาอยู่ม.3 เขาเป็นคนดีมากเลยนะ ไม่เคยทำเราไปทางไม่ดี ถึงจะมีจูบบ้าง หอมแก้มบ้าง แต่ไม่เคยทำอะไรมากกว่านี้เลย คงเข้าใจกันแหละเน้อะ คนเป็นเเฟนกันมันต้องมีบ้าง แล้วอีกอย่างคนทางบ้านเรากับพี่เขาต่างคนต่างฝ่ายรู้ว่าเราคบกันอยู่ ฝ่ายพี่เขายอมรับและโอเค คบกันได้แต่พากันเรียน แต่ฝ่ายเรานี่สิ เขาไม่ยอมรับ ไม่ใช่ว่าไม่ยอมรับในตัวพี่เขานะ พ่อแม่เราไม่ให้เรามีแฟนเลย บอกว่าเด็กเกินไปที่จะเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ ให้เรียนจบก่อนค่อยมี เขากีดกั้นเราทุกอย่าง ไม่ให้มีแฟน พ่อเราเป็นคนดุมาก ดุที่สุดอะ เป็นคนเสียงดัง ชอบขึ้นเสียงใส่เราตลอดเลยอะ เราร้องไห้นะบ่อย เราไม่ชอบคนขึ้นเสียงใส่ ตวาดใส่เรา พ่อเราบอกว่า "การเรียนก็เเย่ยังทำตัวเเย่ๆอีก ส่งไปเรียนหนังสือ ไม่ได้ส่งไปหาแฟน หนังสือไม่สนใจ สนใจแต่โทรศัพท์" ตอนนี้เราโดนยึดโทรศัพท์แล้วคะเกือบอาทิตย์แล้วด้วย เอาตรงๆนะ เราก็เหมือนคนขี้เกียจคนนึงที่สำนึกได้แต่ไม่พยายาม คือ เราเรียนคะเเนนไม่ดีก็จริงนะ แต่เราอยากตั้งใจทำมันให้ดีพยายามจะทำมันแต่จะมีกิเลสความขี้เกียจเข้ามาในทันที ถ้าเรารักษาการเรียนได้ดี การเรียนไม่ตกต่ำ เราคงคบหาได้  เนี่ย พ่อเราว่า ถ้าการเรียนดี เรื่องมีแฟนก้จะไม่ว่า
เราแบ่งเวลาไม่ได้ อันไหนเล่นอันไหนเรียนหนังสือ เราแยกแยะไม่ออกเราแบ่งเวลาไม่เป็น เหมือนเราติดเเฟนอยากคุยกับแฟน เราอยุ่ในครอบครัวไม่มีความสุขเลย เราเหมือนเป้นเด็กกดมากๆๆ พ่อแม่ของเราไม่ใช่พ่อแม่เเท้ๆเป็นเเค่พ่อแม่บุญธรรม ที่พาเรามาเลี้ยงเหมือนลูกเขาจริงๆ ทุกคนช่วยเราหน่อยได้มั้ย เราควรแยกแยะอย่างไรให้มันไปกันได้ เราต้องเริ่มอย่างไรหรอ??
ทุกคนให้คำตอบและคำปรึกษาเราหน่อยได้มั้ย
1 เราควรทำอย่างไรให้พ่อแม่ยอมรับเรื่องมีแฟน
2 เราควรแบ่งเวลาอย่างไรให้เรื่องเรีบนกับเรื่องความรักไปด้วยกันได้
ช่วยเราหน่อยนะ  เราท้อจริงๆแต่เราจะไม่ถอยจะสู้กับมันไปให้ได้  มันทรมานนะ อยากร้องไห้ออกมาดังๆ
ถ้าอ่านแล้วงง พยายามเข้าใจเราหน่อยนะคะ