ในวันที่ฟ้ามืด ฝนตก ฟ้าร้อง เเล้วต้องอยู่คนเดียว เคยคิดถึงใครบางคนบ้างไหมคะ

ไม่รู้ว่าใครเคยเป็นเหมือนกันไหม แต่ช่วงนี้ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกบ่อย ทั้งที่ไม่ได้ฝันร้าย ไม่มีเสียงดัง ไม่มีอะไรมากระตุ้น แค่ลืมตาขึ้นมาแล้วความง่วงมันหายไปเฉยๆ ห้องมืด เงียบ มีแสงไฟถนนลอดม่านเข้

เธอกลัวความมืดของท้องฟ้า กลัวเสียงฟ้าร้อง เวลาฟ้าคำราม หรือเธอกลัวเปียกฝน กลัวสายฝนทำให้เสื้อผ้าเธอเปียก แล้วเมื่อไหร่เธอจะหุบร่มที่ถือไว้ในมือ

นึกถึงเพลง วันฝนซา ประกอบละครหลงเงาจันทร์ คิดถึงกบสุวนันท์ในบทพิมพิ์ชนกกับสเตฟานในบทธนาคิม มีวันที่ฝนซา มีวันที่ฟ้าเปิด มีดวงตะวันเคียงคู่ฟ้า เพียงเธอเปิดหัวใจให้ เปิดทางให้ดวงตะวันสาดแสงมา ให้น้ำตาเป

เห็นว่าช่วงนี้หลายๆพื้นที่ฝนตกกันทั้งเมืองไทยและต่างแดน ยิ่งเวลานี้มืดๆ อากาศเย็นๆ  หลายคนอาจนั่งฟังเสียงฝนเปาะแปะกับเบียร์เย็นๆ หรือบางคนอาจนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างคิดถึงใครที่เคยอยู่ด้วยกันตอนฝน

วันนี้อากาศไม่ร้อนมาก แต่ก็ไม่ได้เย็นสบายอะไรขนาดนั้น เป็นอากาศที่อยู่เฉยๆ แล้วรู้สึกง่วง ตอนเช้าออกจากบ้าน เจอลมอ่อนๆ พัดมาแบบไม่ตั้งใจ ทำให้เดินช้าลงนิดนึง แดดไม่ได้แรง แต่ก็ทำให้เหงื่อซึม ทั้งที่ยั

ค่ะตามหัวข้อเลย เราเป็นคนเดียวรึเปล่าที่กลัวเวลาฟ้าแลบ รู้สึกไม่กล้าอยู่อะไรแบบไม่มีที่บังหัวอ่ะค่ะ เราชอบคิดไปเองว่าฟ้าจะฝ่าใส่หัวเรา ตัวเราสั่นแปลกๆ ไม่กล้าที่จะอยู่ในที่โล่งคนเดียว เราเป็นแบบนี่เฉพ

ผมชอบฤดูฝนเพราะอากาศเย็นสบาย สดชื่น ได้กลิ่นไอดิน ชวนให้นึกถึงความหลัง แม้จะเหงาหน่อย และ ไม่ค่อยสะดวกในการเดินทาง แต่ ไม่ชอบฟ้าร้อง ฟ้าผ่า และน้ำท่วม 555 เพื่อนๆชอบฤดูอะไรกันบ้างครับ?