คือผมเป็นคนที่ไม่ชอบการอยู่หลายคนหรือคนมากๆ ชอบทำอะไรคนเดียว แต่ก็ตอนเวลาเหงาๆก็ออกมาหาเพื่อนบ้าง แต่ก็หาบ่อยอยู่ แต่ใจจริงคือชอบดารอยู่คนเดียว ไม่ชอบคบเพื่อนคนใหม่ๆ ไม่ชอบการพูดคุยเยอะ (ยกเว้นผู้หญิงที่คุยแล้วถูกคอ แต่กับเพื่อนไม่ชอบการคุยกันสองต่อสอง) บางทีก็รู้สึกผิดที่ถ้าใครที่ออกห่างจากเราไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะเป็นในกรณีย้ายมหาลัย ถึงจะสนิทมากๆจนแบบเป็นเพื่อนตายกันได้ เหมือนสมองผมก็จะสั่งให้ไม่สนใจเขา เพราะเขาไม่ได้ผูกพันธ์อะไรกับผม ทำเหมือนเราไม่มีตัวตนต่อกัน แต่ถ้าเขาทักมา ก็ยังคุยด้วย (ปกติก็ไม่เคยตามใครอยู่แล้ว ในเรื่องของเพื่อน) รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนรักสงบมาก ใครพูดอะไรมา ก็จะอือๆออๆให้มันจบๆไป และเราก็ทำเรื่องของเราต่อ ชอบการเล่นเกม ดูหนังอยู่ในห้องคนเดียว ชอบมากๆ กอดตุ๊กตาตัวโปรด คุยกับมัน ผมไม่ชอบการเที่ยวข้างนอก ยกเว้นจะมีคนพาไป (อันนี้ถึงจะชอบ) ไม่ชอบให้ใครก่อกวน เช่นการที่เพื่อนทักมาว่าเป็นยังไงบ้าง ทั้งเพื่อนผู้ชายและผู้หญิง แต่ผมก็ตอบไปตามมารยาท ทำเหมือนคึยสนุก แต่จริงๆผมไม่ชอบ แค่ไม่อยากให้เขาเสียใจ, แต่ถ้าจะไปเที่ยวข้างนอก ก็จะไปคนเดียวเองได้ ชอบการถ่ายรูป ไปงานแกลลอรี่ ชมภาพศิลป์ (นิสัยแปลกๆมั้ยครับ หรือแปลกบางส่วน)
ใคร พี่ๆน้องๆหรือคุณหมอท่านไหน พอทราบมั้ยว่าผมเป็นคนประเภทไหน หรือยังไง หรือเป็นโรคจิต
แบบนี้เรียกนิสัยโลกส่วนตัวสูงหรือโรคจิตครับ?
ใคร พี่ๆน้องๆหรือคุณหมอท่านไหน พอทราบมั้ยว่าผมเป็นคนประเภทไหน หรือยังไง หรือเป็นโรคจิต