ผ่านมานานแล้วเหมือนกัน แต่ทำไมเราถึงไม่ลืมเค้าสักที

ทุกเรื่องประเดประดังกันเข้ามา เราทั้งพยายาม ทั้งทนก็แล้ว วันนี้เราเริ่มไม่ไหวแล้ว และเราเกลียดตัวเองมากๆ มันเป็นเรื่องที่แก้ไขยากไปแล้ว เหนื่อย อยากร้องไห้และไม่อยากออกไปไหนอีกเลย

เราพึ่งเสียพ่อไปเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ค่ะ ตั้งแต่พ่อเสียไปไม่มีคืนไหนที่จะไม่ร้องไห้เลย บางคืนนอนหลับฝันถึงพ่อ พอสดุ้งตื่นก็ร้องไห้ ข่มตาหลับต่อไม่ได้ ไม่สามารถมองสิ่งที่พ่อชอบได้ ไม่สามารถไปที่ที่พ่อเค

ฉันหลับตาพยายามข่มใจให้ยอมหลับใหล แต่ฉันคิดถึงเธออีกแล้ว... ยังรอคอย ยังคร่ำครวญหา ฉันพาตัวเองฝืนกินยาแล้วเข้านอน ในยากล่อมประสาทมีห้วงคำนึงที่เหนื่อยอ่อน ฉันยังเฝ้ารอ... ในอ้อมกอดที่คุ้นเคย ในกลิ่นห

เรารู้สึกอยากอยู่คนเดียวเงียบๆแต่พอเราอยู่คนเดียวเรากลับร้องไห้ไม่หยุดเราเป็นโรคซึมเศร้าหรืออะไรคะพยายามข่มตานอนก็นอนไม่หลับทั้งๆที่ในหัวไม่ได้คิดอะไรยิ่งพยายามจะหลับยิ่งร้องไห้

อาการดาวน์ เหนื่อย จนบางครั้งอยากจะตายให้จบ แบบนี้คืออาการอะไรคะใช่ซึมเศร้ารึป่าว เราไม่กล้าตรวจ หลังๆมาตั้งแต่เราออกมาอยู่คนเดียวเราเป็นบ่อยมาก บางทีนอนมองเพดานเป็นชั่วโมงๆ มีนอนไม่ค่อยหลับ สะดุ้งตื่

หนูเป็นคนนึง ที่ขี้แงมาก เวลาร้องไห้ทีทรมานมาก ปวดร้าวไปถึงหัวใจ(รู้สึกเจ็บที่หน้าอกจริงๆนะคะ😭) ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอะไร แต่ทรมานจุง น่าจะซึมเศร้าแต่ไม่ได้ไปตรวจ ไม่กล้าบอกคุณแม่ค่ะ ไม่มีเงินและไม่ม

เพื่อนคนนี้ตอนคบกันแรกๆก็เป็นคนเงียบๆนะตอนแรกไม่มีอาการอะไรออกแต่พอมีงานให้คิดเยอะๆเขาก็เริ่มมีอาการหนักๆตอนนั้น ก็ไปหาหมาแล้วแต่ครอบครัวไม่เข้าใจเลยไม่ได้ไปหาหมอต่อตอนนั้นก็เป็นคนเงียบๆอยู่นะไม่ค่อยค

เมื่อเราอายุ 40 มีอะไรที่เปลี่ยนแปลงและควรที่จะต้องมีบ้าง..??? ที่เปลี่ยนตอนนี้เลย อารมณ์ มันงุ่นๆ งง ท้อแท้ เศร้า เหงา รู้สึกเรื่อยเปื่อย ไม่มีชีวิตชีวา