ตอนนี้เรากับแฟนคบกันก็กำลังจะเข้าสู่ปีที่ 7 แล้ว เรามีปัญหาในใจบางอย่างที่มันอึดอัดใจ (อารมณ์แบบกลืนไม่เข้า คายไม่ออก) ตอนนี้เรากับแฟนก็ทำงานกันแล้วทั้งคู่ แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เรากับเค้าอายุไล่กันประมาณ 25-26 เราทั้งคู่มีความสุขดี เค้าก็ดูแลเราดี ไปรับไปส่ง พาเราไปเที่ยวบ่อยๆ แต่มีข้อแม้อยู่คือแฟนก็ยังไม่พาเราไปแนะนำพ่อกับแม่เค้าสักที เคยคุยกันบอกว่าประมาณต้นปีหน้า รอเค้าบวชเค้าจะพาไป (แฟนเรายังไม่เคยบวช แม่แฟนอยากให้บวชแล้ว)
เคยถามเค้าว่าจะบวชเมื่อไหร่ (สิ้นปีนี้เค้ากำลังจะหมดสัญญากับที่ทำงานเก่า กำลังจะหาที่ใหม่ เห็นบอกอยากหยุดสักเดือนนึง หาความรู้เพิ่มเติมเพื่อไปสมัครงานที่ใหม่) เค้าก็ตอบว่า "ไม่รู้จะบวชเมื่อไหร่ ยังไม่พร้อม" เค้าบอกว่าตอนนี้คิดแค่ว่าอยากไปเที่ยวต่างประเทศ อยากไปเรียนเขียนโปรแกรม บลาๆ เราก็แบบนอยๆมาตลอด
เวลาเรากับเค้าจะไปเที่ยว ไม่ว่าที่ไหนก็แล้วแต่ เค้าจะบอกแม่เค้าว่าไปกับที่ทำงานตลอด เวลาเค้าไปกินข้าวกับครอบครัวเค้า เราก็หวังว่าเค้าจะชวนเราไปบ้าง เราเคยทะเลาะกันเรื่องนี้ และบอกว่าเรื่องนี้เค้าทำให้ไม่ได้ เรารู้สึกอึ้งไปสักพัก ว่ามันขนาดนั้นเลยหรอ
แฟนเรารักพ่อแม่เค้ามาก ถ้าแต่งงานต้องไปอยู่บ้านเค้า เค้าบอกรอเค้าปลูกบ้านก่อนถึงจะพาเข้าบ้าน ตอนนี้เก็บตังอยู่
มาเรื่องฝั่งครอบครัวเราบ้าง ญาติพ่อเราเป็นคนอีสานอยู่ ตจว. กันหมด ญาติๆพ่อเราเค้าเคยบอกว่า ว่างๆให้พาแฟนเราไปแนะนำให้รู้จักบ้าง เรามาชวนแฟน แฟนบอกไม่ชอบ ไม่อยากไป เพราะกลัวลำบาก กินยาก กลัวผี (เอาจริงๆมันไม่ได้กันดานขนาดนั้น) ไปแล้วกลับเลยได้มั้ย เราก็บอกว่ามันน่าเกลียด เพราะครั้งนึงเราเคยไปนอนค้างบ้านแม่ของแฟนพี่ชายแฟน (เรารู้จักแค่พี่ชายเค้ากับแฟนพี่ชาย) ที่ตจว. กันดานกว่าเยอะมากๆ เราไปได้อยู่ได้กับเค้าทุกที่ไม่เคยบ่น ขอแค่มีเค้าอยู่ข้างๆกับเรา เราไปได้หมด เราเลยรู้สึกน้อยใจ
จนมาถึงตอนนี้เราก็ยังสับสนอยู่ว่าจะเอายังไงดี ดูหนทางมันยุ่งยากเหลือเกิน เคยคุยเรื่องแต่งงานเค้าก็ดูเหมือนไม่อยากคุย เคยทะเลาะกันจนจะเลิก เพราะเค้างี้เง่า แต่เค้าก็ไม่ยอมเลิก แฟนเราเค้าหวงเรามาก เราก็ยังรักเค้ามาก แต่มองอนาคตแล้วทำไมมันดูเป็นไปได้ยากจัง หรือว่าแค่รักคำเดียวมันคงยังไม่พอ
แอบกลัวว่าบางทีเค้าอาจจะรอเจอคนที่ดีกว่านี้อยู่รึเปล่า
หรือว่าเราควรเผื่อใจไว้บ้างคะ
มีปัญหาอึดอัดใจเกี่ยวกับชีวิตคู่ตัวเองค่ะ
เคยถามเค้าว่าจะบวชเมื่อไหร่ (สิ้นปีนี้เค้ากำลังจะหมดสัญญากับที่ทำงานเก่า กำลังจะหาที่ใหม่ เห็นบอกอยากหยุดสักเดือนนึง หาความรู้เพิ่มเติมเพื่อไปสมัครงานที่ใหม่) เค้าก็ตอบว่า "ไม่รู้จะบวชเมื่อไหร่ ยังไม่พร้อม" เค้าบอกว่าตอนนี้คิดแค่ว่าอยากไปเที่ยวต่างประเทศ อยากไปเรียนเขียนโปรแกรม บลาๆ เราก็แบบนอยๆมาตลอด
เวลาเรากับเค้าจะไปเที่ยว ไม่ว่าที่ไหนก็แล้วแต่ เค้าจะบอกแม่เค้าว่าไปกับที่ทำงานตลอด เวลาเค้าไปกินข้าวกับครอบครัวเค้า เราก็หวังว่าเค้าจะชวนเราไปบ้าง เราเคยทะเลาะกันเรื่องนี้ และบอกว่าเรื่องนี้เค้าทำให้ไม่ได้ เรารู้สึกอึ้งไปสักพัก ว่ามันขนาดนั้นเลยหรอ
แฟนเรารักพ่อแม่เค้ามาก ถ้าแต่งงานต้องไปอยู่บ้านเค้า เค้าบอกรอเค้าปลูกบ้านก่อนถึงจะพาเข้าบ้าน ตอนนี้เก็บตังอยู่
มาเรื่องฝั่งครอบครัวเราบ้าง ญาติพ่อเราเป็นคนอีสานอยู่ ตจว. กันหมด ญาติๆพ่อเราเค้าเคยบอกว่า ว่างๆให้พาแฟนเราไปแนะนำให้รู้จักบ้าง เรามาชวนแฟน แฟนบอกไม่ชอบ ไม่อยากไป เพราะกลัวลำบาก กินยาก กลัวผี (เอาจริงๆมันไม่ได้กันดานขนาดนั้น) ไปแล้วกลับเลยได้มั้ย เราก็บอกว่ามันน่าเกลียด เพราะครั้งนึงเราเคยไปนอนค้างบ้านแม่ของแฟนพี่ชายแฟน (เรารู้จักแค่พี่ชายเค้ากับแฟนพี่ชาย) ที่ตจว. กันดานกว่าเยอะมากๆ เราไปได้อยู่ได้กับเค้าทุกที่ไม่เคยบ่น ขอแค่มีเค้าอยู่ข้างๆกับเรา เราไปได้หมด เราเลยรู้สึกน้อยใจ
จนมาถึงตอนนี้เราก็ยังสับสนอยู่ว่าจะเอายังไงดี ดูหนทางมันยุ่งยากเหลือเกิน เคยคุยเรื่องแต่งงานเค้าก็ดูเหมือนไม่อยากคุย เคยทะเลาะกันจนจะเลิก เพราะเค้างี้เง่า แต่เค้าก็ไม่ยอมเลิก แฟนเราเค้าหวงเรามาก เราก็ยังรักเค้ามาก แต่มองอนาคตแล้วทำไมมันดูเป็นไปได้ยากจัง หรือว่าแค่รักคำเดียวมันคงยังไม่พอ
แอบกลัวว่าบางทีเค้าอาจจะรอเจอคนที่ดีกว่านี้อยู่รึเปล่า
หรือว่าเราควรเผื่อใจไว้บ้างคะ