จะจัดการกับความรู้สึกของตัวเองยังไงดีคะ ถ้าช่วยเหลือเด็กๆที่ป่วยแล้วคาดหวังให้น้องอาการดีขึ้น

สวัสดีค่ะ ออกตัวหน่อยนะคะ เราเป็นคุณแม่ลูก 2 เล่นไม่ค่อยเก่ง ไม่รู้จะแท็กห้องไหนดี ถ้าแท็กผิดห้องก็ขออภัยด้วยนะคะ
  เริ่มเลยนะคะ คือเรารู้สึกเสียใจมากที่เวลาเห็นเด็กที่เจ็บป่วย แล้วเราเข้าไปติดตามอาการ บริจาคเงินช่วยเหลือตามกำลัง แล้วเด็กๆเหล่านั้นอาการไม่ดีขึ้นบางคนกลับเสียชีวิตลง เราเศร้าใจมาก ร้องไห้หลายๆครั้ง จนเรารู้สึกว่า ไม่อยากช่วยเหลือเด็กคนไหนแล้ว ช่วยแล้วน้องจะเป็นยังไง เราสงสาร
ขอเล่านิดนึงนะคะ
     เคสแรก น้องผู้หญิงป่วยเป็นโรคหัวใจตั้งแต่เกิด แม่น้องไม่ค่อยมีเงิน น้องผ่าตัด 2 ครั้ง ครั้งแรกผ่านไปด้วยดี แต่ครั้งที่ 2 น้องเสียชีวิตลงหลังผ่าตัด 4 วันเพราะเป็นการผ่าแบบเปิดหน้าอก วันที่แม่น้องบอกเราว่าน้องอาการไม่ดีขึ้น ไม่ตอบสนองหลังผ่าตัด และส่งรูปน้องมาให้ดู เราร้องไห้ใจจะขาด ตัวเล็กนิดเดียว..
     เคสที่สอง น้องผู้ชายเป็นเด็กชาวเขา หน้าตาน่ารัก อายุ 4 เดือน เป็นโรคหัวใจตั้งแต่กำเนิดเหมือนกัน เล็บมือเล็บเท้าม่วงหมดเลย น้องได้ถูกส่งตัวมาผ่าตัดหัวใจที่เชียงใหม่ เราดีใจมากที่น้องได้รับการรักษาแล้ว แต่น้องก็เสียชีวิตลงหลังผ่าตัดอีก เฮ้ออเศร้าใจ..
     เคสปัจจุบัน น้องผู้ชายป่วยเป็นภูมิคุ้มกันบกพร่องรักษาอยู่ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เราติดตามอาการน้อง เราหวังให้น้องมีอาการดีขึ้น ได้ปลูกถ่ายสเต็มเซลล์ไวๆ แต่วันนี้แม่น้องอัพเดทอาการว่าน้องยังปลูกถ่ายสเต็มเซลล์ไม่ได้ เนื่องจากติดเชื้อหนักทั่วร่างกาย พอเราอ่านอาการน้อง เราก็จิตตก ภาวนาขอให้น้องหาย เราไม่อยากจะคิดอะไร ว่าเป็นเพราะเราช่วยเหลือน้องไปรึเปล่า น้องเลยอาการแย่ลง เราจิตตก ..
..........จะจัดการกับความรู้สึกของตัวเองยังไงดีคะ..............
แล้วถ้าเพื่อนๆคนไหนเข้ามาอ่าน เราขอให้เพื่อนๆช่วยส่งกำลังไปให้คุณพ่อคุณแม่ และน้องที่ป่วยให้สุขภาพดีขึ้นไวๆ ด้วยนะคะ