กระทู้นี้ขอคำปรึกษาค่ะ อย่าด่าอย่าว่ากันเลยนะคะ ถ้าพิมผิดหริอเล่าซับซ้อน ขอโทษนะคะ .. ตอนนี้อายุ 15 ค่ะ คิดฆ่าตัวตายครั้งแรกปีที่แล้ว พยายามฆ่าตัวตาย 2 ครั้งด้วยการผูกคอตาย แต่ไม่สำเร็จ มีปัญหากับที่บ้าน พ่อแม่เลิกกันตั้งแต่9ขวบ อยู่กับแม่มาตลอด พ่อไม่ส่งเงินให้สักบาท แม่เลี้ยงคนเดียว พ่อมีครอบครัวใหม่ ตอนนี้ลาออกจากโรงเรียนมาแล้ว เหตุผลจริงๆคือเครียดค่ะ ไม่อยากเจอสังคมแบบนี้อีกแล้ว ไม่ได้รับความอบอุ่นจากครอบครัวตั้งแต่ป.4 ค่ะ ตั้งแต่แม่กับพ่อเลิกกัน ที่บ้านก็ไม่มีคนเลี้ยงแล้ว เลยต้องอยู่กับแม่ 2 คน แม่ทำงานกลับดึก เจอกันแค่ตอนเช้า บางวันก็หลับไปก่อน ขึ้นม.1 แม่ส่งไปอยู่โรงเรียนประจำที่ต่างจังหวัด เจอแม่แค่เดือนละ 1-2 ครั้ง ม.3 ย้ายกลับมากรุงเทพ ก็ไม่ค่อยอยู่กับแม่ เพราะต้องอยู่หอในโรงเรียนเหมือนเดิม พอม.4 อยู่แบบไปกลับ แม่ก็ไม่ค่อยกลับบ้าน หรือกลับดึกมากๆ ไปเที่ยวกลางคืนกับใครบ้างก็ไม่รู้ บางทีเห็นใน gps ไปอยู่โรงแรมกับใครก็ไม่รู้ เค้าก็ถามว่าเราโอเคมั้ยที่เค้าเป็นอย่างงี้ เราบอกโอเคค่ะ จริงๆเพราะว่าเราก็ทำ อาจทำยิ่งกว่าเค้าอีก ชีวิตนี้ไม่มีอะไรที่มีความสุขเลย นอกจากความอบอุ่นจากผู้ชาย และสิ่งเสพติด ในเมื่อไม่ได้รับจากครอบครัว เลยหันมาพึ่งทางนี้แทนถึงจะเป็นความสุขแค่ชั่วคราว มันวนไปเรื่อยๆ พยายามหาอะไรอย่างอื่นทำ แต่ไม่ช่วยเลยค่ะ รู้ว่าไม่ดีแต่ก็ทำ เวลาเศร้าหรือรู้สึกฟุ้งซ่าน จะหาความอบอุ่นจากผู้ชาย ด้วยการปัด Tinder (แอพหาคู่) บางคนเข้ามาแค่ครั้งเดียว ชั่วคราวบ้าง บางคนเข้ามาก็ดูเหมือนจะจริงใจ แต่เปล่า รู้สึกอยากตายมากค่ะ ไม่รู้ชีวิตจะอยู่ไปเพื่อใคร เพื่ออะไร ไม่อยากยึดติดกับอะไรแล้ว ไม่มีจุดมุ่งหมายในชีวิต รู้สึกท้อแท้ เคยถามคนอื่นหลายคนแล้ว อะไรคือแรงบันดาลใจให้เรามีชีวิตอยู่ หลายคนตอบว่า ครอบครัว พ่อแม่ เพื่อน สังคม การสอบเข้ามหาลัยที่ดี การสร้างอนาคตดีๆ หรืออะไรต่างๆ แต่สำหรับเราไม่ค่ะ เราคิดว่าเราไม่เหลืออะไรแล้ว ทั้งๆที่แม่เรายังหาเงินเลี้ยงเราอยู่ ควรทำยังไงดีคะ
เครียด อยากตาย ขอคำปรึกษา แนะนำค่ะ