ผมเวลากำลังจะโดนรังแกหรือเปรียบผมจะไม่ยอม(ตั้งแต่เด็ก) แย้งสู้ ไม่ร้องไห้ให้ใครเห็น ไม่ให้ใครเห็นสิบนิ้วพนมง่ายๆถ้าไม่ใช่พระ บุพพการีครูอาจารย์ และคนที่นับถือจริงๆ ชอบพึ่งตัวเองก่อนไม่ว่าจะเป็นงานหนักขนาดไหนถ้าไม่จนหนทางจริงๆจะไม่เอ่ยขอให้ใครช่วยเลย ผมไม่รังแกผู้หญิงตั้งแต่เด็กไม่ว่าร้ายให้ผู้หญิงทั้งต่อหน้าและลับหลัง มีแต่หยอกนิดหน่อย. ชอบช่วยทุกอย่างที่กำลังถูกรังแกไม่ว่าเด็กกำลังถูกแกล้ง เคลียร์ปัญหาให้เพื่อน หรือแม้หมากำลังรุมกัดแมว ขาผมจะวิ่งไปก่อนสมองคิดทันที ผมไม่ชอบเห็นการทำผิดกฏระเบียบสังคม ไม่ชอบเห็นการที่คนคนนึงกำลังเอาเปรียบคนอีกคน (แต่ผมก็ไม่ยุ่งนะแค่ไม่ชอบเห็นเฉยๆ)ผมชอบเป็นจิตอาสา ทั้งในโรงเรียนมหาลัย สังคม และผมไม่เคยทำตัวเป็นอันธพาล ไม่ยุ่งกับสารเสพติด ถึงไม่ยอมคนยังไงก็ก็มีสัมมาคาราวะกับผู้ใหญ่และผู้ที่โตกว่าแม้แกกว่าแค่ปีเดียว แต่เพื่อนชอบว่าเป็นคนแปลกๆ ทำไรให้ตัวเองเดือดร้อน ผมเป็นอย่างงี้ของผมมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้ผมก็อายุ20แล้ว. เป็นลูกผู้ชายแปลกมากหรอครับ
คนนิสัยอย่างผมมันเเปลกมากเลยหรอครับ เพื่อนชอบบอกว่าแปลก