สวัสดีครับไม่พูดพร้ำทำเพลงเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน ผมอยากตามหาผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมได้เจอเมื่อวาน(1 ธค.) ส่วนใหญ่อ่านที่เขาแชร์ตามหาคนกันมาอย่างเดียวครับ แต่วันนี้ผมไม่รู้ทำยังไง มีไม่กี่ทางที่ผมจะตามหาคุณผู้หญิงคนนั้นเจอ ก็คงมีพันทิปเป็นอีกทางที่พอจะพึ่งพาได้
เริ่มต้นเลยนะครับ ตัวผมเป็นช่างภาพฟรีแลนซ์ ก็เหมือนช่างภาพทั่วๆไปแหละครับ บังเอิญว่าวันนี้ผมได้ไปงาน Photo Fair ที่ไบเทคบางนาเพื่อหาซื้อเลนส์มาใช้งาน โดยที่ชวนเพื่อนผู้หญิงอีกคนไปด้วย(แฟนเพื่อน) ซึ่งเขาก็เป็นช่างภาพเหมือนกัน เราเดินหาเลนส์และดูของต่างๆสักพักหนึ่ง แต่ไม่เจอเลนส์ที่ถูกใจผมเลย ประกอบกับคนเยอะ ผมเลยชวนเพื่อนของผมไปนั่งพักที่ร้านสตาร์บัคส์ตรงข้ามกับงาน Photo Fair เพื่อพักเหนื่อย โดยที่เพื่อนของผมวางแผนจะกลับเข้าไปในงานเพื่อไปซื้อของให้แฟนและเพื่อนของเขา ตอนนั้นน่าจะประมาณ 18.30 นะครับ คิดว่าราวๆนั้น
ตอนนี้แหละครับ ในขณะที่ผมต่อคิวเข้าแถวซื้อกาแฟอยู่นั้น สายตาผมไปสะดุดกับผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่ได้น้ำเน่านะฮะ แต่ผมสะดุดตาจริงๆ เธอต่อแถวซื้อเครื่องดื่มเหมือนกันกับผม แต่อยู่ข้างหน้าถัดไปไม่กี่คน ผมเห็นเธอแว้บแรกก็รู้สึกว่าน่ารักดีแฮะ ก็ได้แต่คิดฮะ 555 ต่างคนก็ต่างซื้อเครื่องดื่มโดยที่ผมต้องซื้อให้เพื่อนของผมด้วย ไม่แน่ใจว่าเธอจะเข้าใจว่าเพื่อนของผม เป็นแฟนผมรึเปล่า ฮ่าๆ ตอนที่เธอซื้อเครื่องดื่มเสร็จ ผมแอบหันไปมองอีกรอบ ก็เหมือนว่าจะสบตากันแว้บนึงด้วยแหละฮะ
หลังจากซื้อเครื่องดื่มเสร็จผมกับเพื่อนจึงหาที่นั่ง โดยโต๊ะที่ผมได้เป็นสี่ที่นั่ง เพื่อนของผมนั่งตรงข้ามกับผมเลยเหลือที่ไว้วางของอีกสองตัว จนเพื่อนของผมขอตัวเข้าไปในงาน แล้วคุณผู้หญิงคนนั้นก็หันมาเรียกผมจากโต๊ะที่อยู่เยื้องออกไป ผมก็พึ่งสังเกตว่าตอนนั้นเธอแชร์โต๊ะกับน้องนักเรียนคนหนึ่งอยู่ เธอหันมาถามว่าเก้าอี้ตรงข้ามผมนั้นว่างมั้ย เธอมาขอแชร์ที่นั่งกับผมฮะ เธอก็คงจะมานั่งชาร์จแบตมือถือนี่แหละ เพราะตรงโต๊ะที่ผมนั่งมันมีปลั๊กไฟพอดี โห ตอนนั้นผมทำตัวไม่ถูกเลย นอกจากไลน์บอกเพื่อนว่าอย่าพึ่งมานะ 55555 แต่ตอนนั้น ก่อนที่ผมจะทันได้เปิดบทสนทนาหรือทักทายเธอ ลูกค้าก็ดันทักไลน์มาถามงานก่อน ก็เพราะมัวแต่คุยงานนี่แหละฮะ เจ้าเพื่อนตัวแสบก็มาไม่ให้สัญญาณอะไรเลยยยย
ผมพยายามส่งซิกว่าอย่าพึ่งมา ก็ไม่ได้สังเกตอะไรเลยย อดโกรธไม่ได้จริงๆ T^T พอคุณเห็นเพื่อนของผมมา ผมก็ไม่รู้ว่าคุณเกรงใจ หรือว่าตกใจ คุณเลยรีบลุกแล้วเดินจากไป เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละครับ ผมไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้ว่าต้องตามหาคุณที่ไหน จนเพื่อนของผมเสนอว่าเคยเห็นหลายคนตั้งกระทู้ตามหาแล้วบางคนก็ได้เจอกัน ผมจึงตัดสินใจตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา ไม่ได้หวังว่าจะได้เจอคุณ 100% แต่อย่างน้อยมันก็เป็นอีกทางหนึ่งที่พอจะทำให้ผมได้พยายามทำอะไรสักอย่างบ้าง
ถึงคุณผู้หญิงคนนั้น ผมอยากรู้จักคุณนะครับ ผมพอจะจำรายละเอียดคุณได้บ้าง คุณมีผมตรงสีดำยาว ผิวแทน หน้าคม โดยรวมเรียกได้ว่าเป็นผู้หญิงในแบบที่ผมชอบ คุณใส่เสื้อเหมือนจะเป็นเสื้อสีฟ้า กางเกงยีนส์ขายาว สะพายกระเป๋าสีดำใบเล็กๆ กับถือถุงของอะไรสักอย่าง น่าจะเป็นถุง Lee นะครับ เพราะเรามีโอกาสนั่งตรงข้ามกันพักนึง ผมพอจะจำได้เลาๆ ส่วนตัวผมใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเหลืองเข้มๆ กางเกงขายาว เรานั่งติดกระจกของร้านฝั่งทางเดิน ถ้ายังไงคุณผ่านมาเห็นกระทู้นี้ แล้วเห็นถึงความพยายามของผม ผมรอการติดต่อกลับอยู่นะครับ ผมก็พอเผื่อใจไว้บ้าง แต่นานมากแล้วจริงๆ ที่ผมไม่ได้รู้สึกกับใครได้ขนาดนี้ หวังว่าเราจะได้มีโอกาสเจอกันอีกครั้งนะครับ
แก้ไขเพิ่มเดิม
ปล.ผมพึ่งรู้ว่าเพื่อนถ่ายรูปผมตอนที่นั่งอยู่กับเขาไว้ด้วย
ตามหาคุณผู้หญิงที่เจอในงาน Photo Fair ในร้านสตาร์บัคส์ ไบเทคบางนาเมื่อวันก่อนครับ (01-12-2018)
เริ่มต้นเลยนะครับ ตัวผมเป็นช่างภาพฟรีแลนซ์ ก็เหมือนช่างภาพทั่วๆไปแหละครับ บังเอิญว่าวันนี้ผมได้ไปงาน Photo Fair ที่ไบเทคบางนาเพื่อหาซื้อเลนส์มาใช้งาน โดยที่ชวนเพื่อนผู้หญิงอีกคนไปด้วย(แฟนเพื่อน) ซึ่งเขาก็เป็นช่างภาพเหมือนกัน เราเดินหาเลนส์และดูของต่างๆสักพักหนึ่ง แต่ไม่เจอเลนส์ที่ถูกใจผมเลย ประกอบกับคนเยอะ ผมเลยชวนเพื่อนของผมไปนั่งพักที่ร้านสตาร์บัคส์ตรงข้ามกับงาน Photo Fair เพื่อพักเหนื่อย โดยที่เพื่อนของผมวางแผนจะกลับเข้าไปในงานเพื่อไปซื้อของให้แฟนและเพื่อนของเขา ตอนนั้นน่าจะประมาณ 18.30 นะครับ คิดว่าราวๆนั้น
ตอนนี้แหละครับ ในขณะที่ผมต่อคิวเข้าแถวซื้อกาแฟอยู่นั้น สายตาผมไปสะดุดกับผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่ได้น้ำเน่านะฮะ แต่ผมสะดุดตาจริงๆ เธอต่อแถวซื้อเครื่องดื่มเหมือนกันกับผม แต่อยู่ข้างหน้าถัดไปไม่กี่คน ผมเห็นเธอแว้บแรกก็รู้สึกว่าน่ารักดีแฮะ ก็ได้แต่คิดฮะ 555 ต่างคนก็ต่างซื้อเครื่องดื่มโดยที่ผมต้องซื้อให้เพื่อนของผมด้วย ไม่แน่ใจว่าเธอจะเข้าใจว่าเพื่อนของผม เป็นแฟนผมรึเปล่า ฮ่าๆ ตอนที่เธอซื้อเครื่องดื่มเสร็จ ผมแอบหันไปมองอีกรอบ ก็เหมือนว่าจะสบตากันแว้บนึงด้วยแหละฮะ
หลังจากซื้อเครื่องดื่มเสร็จผมกับเพื่อนจึงหาที่นั่ง โดยโต๊ะที่ผมได้เป็นสี่ที่นั่ง เพื่อนของผมนั่งตรงข้ามกับผมเลยเหลือที่ไว้วางของอีกสองตัว จนเพื่อนของผมขอตัวเข้าไปในงาน แล้วคุณผู้หญิงคนนั้นก็หันมาเรียกผมจากโต๊ะที่อยู่เยื้องออกไป ผมก็พึ่งสังเกตว่าตอนนั้นเธอแชร์โต๊ะกับน้องนักเรียนคนหนึ่งอยู่ เธอหันมาถามว่าเก้าอี้ตรงข้ามผมนั้นว่างมั้ย เธอมาขอแชร์ที่นั่งกับผมฮะ เธอก็คงจะมานั่งชาร์จแบตมือถือนี่แหละ เพราะตรงโต๊ะที่ผมนั่งมันมีปลั๊กไฟพอดี โห ตอนนั้นผมทำตัวไม่ถูกเลย นอกจากไลน์บอกเพื่อนว่าอย่าพึ่งมานะ 55555 แต่ตอนนั้น ก่อนที่ผมจะทันได้เปิดบทสนทนาหรือทักทายเธอ ลูกค้าก็ดันทักไลน์มาถามงานก่อน ก็เพราะมัวแต่คุยงานนี่แหละฮะ เจ้าเพื่อนตัวแสบก็มาไม่ให้สัญญาณอะไรเลยยยย
ผมพยายามส่งซิกว่าอย่าพึ่งมา ก็ไม่ได้สังเกตอะไรเลยย อดโกรธไม่ได้จริงๆ T^T พอคุณเห็นเพื่อนของผมมา ผมก็ไม่รู้ว่าคุณเกรงใจ หรือว่าตกใจ คุณเลยรีบลุกแล้วเดินจากไป เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละครับ ผมไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้ว่าต้องตามหาคุณที่ไหน จนเพื่อนของผมเสนอว่าเคยเห็นหลายคนตั้งกระทู้ตามหาแล้วบางคนก็ได้เจอกัน ผมจึงตัดสินใจตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา ไม่ได้หวังว่าจะได้เจอคุณ 100% แต่อย่างน้อยมันก็เป็นอีกทางหนึ่งที่พอจะทำให้ผมได้พยายามทำอะไรสักอย่างบ้าง
ถึงคุณผู้หญิงคนนั้น ผมอยากรู้จักคุณนะครับ ผมพอจะจำรายละเอียดคุณได้บ้าง คุณมีผมตรงสีดำยาว ผิวแทน หน้าคม โดยรวมเรียกได้ว่าเป็นผู้หญิงในแบบที่ผมชอบ คุณใส่เสื้อเหมือนจะเป็นเสื้อสีฟ้า กางเกงยีนส์ขายาว สะพายกระเป๋าสีดำใบเล็กๆ กับถือถุงของอะไรสักอย่าง น่าจะเป็นถุง Lee นะครับ เพราะเรามีโอกาสนั่งตรงข้ามกันพักนึง ผมพอจะจำได้เลาๆ ส่วนตัวผมใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเหลืองเข้มๆ กางเกงขายาว เรานั่งติดกระจกของร้านฝั่งทางเดิน ถ้ายังไงคุณผ่านมาเห็นกระทู้นี้ แล้วเห็นถึงความพยายามของผม ผมรอการติดต่อกลับอยู่นะครับ ผมก็พอเผื่อใจไว้บ้าง แต่นานมากแล้วจริงๆ ที่ผมไม่ได้รู้สึกกับใครได้ขนาดนี้ หวังว่าเราจะได้มีโอกาสเจอกันอีกครั้งนะครับ
แก้ไขเพิ่มเดิม
ปล.ผมพึ่งรู้ว่าเพื่อนถ่ายรูปผมตอนที่นั่งอยู่กับเขาไว้ด้วย