เพื่อนกันต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรอ จุ๊ๆๆๆ อ่านก่อนนะ

คือเพื่อนกันเข้าใจนะ ความรู้สึก ผมก็มีเพื่อนเหมือนกัน เเต่บางทีการใช้ห้องส่วนตัวของเรา ก็ควรจะบอกเราด้วย ไม่มช้เรารู้เเล้วมาบอกทีหลังว่าเพื่อนจะมานอนด้วย คือผมเป็นคนเเบบ ไม่รู้สิ หึงอะมั่ง เเละก็โกรธกับการที่เเฟนของเราทำไมไม่เคยบอกเคยกล่าว จนเรารู้เอง ว่าเขาเอาเพื่อนที่มีอายุมากกว่าเขาไปนอนที่ห้องของเรา เเต่ผมไม่รู้ว่าเตียงเดียวกันไหม เพร่ะผมทำงาน ผมเข้าเวรกลางคืน ยอมรัยว่าผมมีรหัสเฟชเเฟน เเละผมก็รุ้จากการที่ผมเข้าไปอ่านนี้เเหละ ผมอ่าน เเละเห็นข้อความที่เพื่อนเเฟน กับเเฟนผมคุยกัน เเล้วผมก่เก็บเงียบเลือกไม่พูก ตอน สี่ทุ่มโทรมาบอกว่าท้องเสีย ผมก่ลงเวรพอดีเลยเเวะซื้อยาไปให้ ผมรอให้เขาบอกเรื่องที่เพื่อนจะมานอนด้วย เเต่เขากลับเงียบ ไม่พูดไรเลย เอาเเต่สำออย สำออยปวดท้อง ผมก่เลยทำท่าเงียบไป เลยขึ้นรถจะเข้าที่ทำงาน ก่อนขึ้นรถ ผมบอกว่า ปวดท้องก่นอน นอนนะ ให้นอน  เขาก่บอก เครๆ เดียวจะนอนพัก เอาจริงๆ นะ ผมไม่ โอเคร กับสิ่งที่ได้อ่านกับสิ่งที่เขาพูด เเต่มันก็จริง ผ่านไป ชั่วโมงครึ่ง  ผมโทรไป ถามว่าทำไร นอนยัง เขาบอกนอนเเล้ว เเฟนผมก็ชิงพูดก่อนที่ผมจะถามเรื่องเพื่อน เขาว่าเพื่อนมานอนด้วย เขามาโอนตังค์ เเล้วมันค่ำเลยขอเเวะนอนด้วย หึ กล้าพูดได้ไง (ผมคิด สิ่งที่ผมอ่านเเละรู้มามันไม่ใช่เเบบนั่น) ผมเลยถามไปว่า จริงหรอ เขาตอบว่าจริง ผมเลยพูดไปว่าไม่ใช่เพื่อนคุณมารับเเฟนหรอ เขาบอกว่าใช่ เเล้วผมก็บอกไปว่า ผมรู้ตั่งเเต่ก่อนหน้านี้เเล้วที่เพื่อนจะมานอนด้วย คือผมโกรธว่าทำไมต้องโกหก ทำไมต้องปิดบัง ทำไมไม่พูดตรงๆ คือโมโหคับ ผมบอกตามตรง เเต่ก่อนก็ไม่เคยโมโหขนาดนี้ เเต่ตอนนี้เเทบจะประสาทเเดรก

เป็นเเบบนี้ผมควรทำไงดีคับ ถามไปก็ได้เเต่คำโกหกมาเหมือนเดิม เเอบดูก่ไม่มีเวลา เอาตรงๆ เเบบนี้เเหละครับ แย่กพูด อยากถาม อยากโมโห อยากด่า เเต่ก็ทำไม่ได้เพราะความเกรงใจที่อยู่ด้วยกันมานาน