เกริ่นนิดหนึ่งนะครับผมกับเขานั้นเป็นคนร่วมงานกันในบริษัททำงานด้วยกันจนเกิดความรักและความสัมพันธ์ขึ้น
เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 15/11/2018 ที่เขาขอพักสถานะเรื่องนี้และจะเปิดใจใหม่อีกครั้งแต่ไม่อาจตอบได้ว่าช้าหรือเร็ว
เหตุผลคือโดยตลอด 5-6 เดือนที่คุยกันนั้นเป็นความผิดของผมที่ต้องรับผิดชอบที่เขาอธิบายว่าเหตุผลทำไมถึงขอพัก
1. ตลอดระยะเวลาที่คุยกันเขาสับสนว่าผมจริงใจกับเขามากแค่ไหนจนทำให้เขาไม่สบายใจและเก็บความรู้สึกเอาไว้
2.เวลามีปัญหาอะไรผมจะเงียบและไม่คุยกับเขา อย่างเรื่องที่เขาสนิทกับพี่ที่ทำงานซึ่งเขาเข้ามาพร้อมกันเขาจะคุยและปรึกษากันตลอดจนบางที่ผมเห็นทำให้รู้สึกหงุดหงิดและไม่สบายใจจนทะเลาะกันและไม่คุยกับเขา 1-2 วันไปเลยจนทำให้เขาต้องไปปรึกษากับคนอื่นว่าผมเป็นไร จนหลังๆมาเขาเลือกที่จะไม่คุยกับพี่คนนี้เพื่อให้ผมสบายใจ ( พี่คนนี้กับผมได้เครียร์ปัญหากันเรียบร้อยหลังจากที่ผมกับน้องเขาทะเลาะกันซึ่งมันไม่มีอะไรจริงๆและเขาบอกว่าน้องมาปรึกษาเรื่องผมกับเขาตลอดเวลาที่คุยกัน )
3.เขาพยายามแทคแคร์ผมดูแลไม่ว่าอะไรก็ตามเช่น ผมตืนยัง ไปทำงานหรือขับรถระวังนะ อย่าลืมกินข้าว ถึงบ้านหรือยัง อาบน้ำหรือยัง > แต่กับผมไม่เคยทำเช่นนั้นกับเขามีบางแต่น้อย จนทำให้เขารู้สึกเหนื่อยที่ต้องทำแบบนี้
4.และเขาบอกว่าเวลาผมทักหาเขาและเขาตอบช้านั้นไม่ใช่ว่าไม่อยากคุยแต่เขาอาจติดงานหรือประชุมทำให้ตอบช้า แต่ผมไม่เข้าใจเขาชอบงอลหรือพูดประชดใส่เขาว่า ไม่อยากคุยก็บอก หรือคุยกับคนอื่นอยู่
5.เขารู้สึกว่าตลอดเวลาที่ทำมาเขาแคร์คนอื่นมากกว่าตัวเองจนทำให้เขาเหนื่อยและอยากพักและอยากมีเวลาให้กับตัวเองบางอยู่กับเพื่อนคุยบาง
สรุป ตลอดเวลาเขาไม่เคยโกรธหรือเกลียดผม เขาให้อภัยผมมาตลอด และ สะสมความรู้สึกมาตลอด จนคิดว่าควรพอเรื่องนี้ไว้ก่อน หลังจากที่ผมคุยกับเขานั้นเขาบอกว่าเราสามารถคุยกันได้ปกตินะและเจอกันได้ทุกที่เพราะไม่อยากให้เลิกคุยกันไปเลยซึ่งตอนแรกผมจะขอเลิกคุยไปเลยเพราะทำใจไม่ได้แต่เขาก็บอกว่าผมจะทำแบบนั้นจริงๆหรอ ยังคุยกันได้เหมือนเดิมนะ...ซึ่งหลังจากวันนั้นมาก็ 5 วันแล้วผมก็ทักหาเขาตลอดอยู่ฝ่ายเดียวแต่เขาก็อ่านและตอบผมปกติผมก็ส่งข้อความหาเป็นห่วงให้เขาดูแลตัวเองตลอดทุกวันและก่อนนอน ซึ่งผมอยากขอความคิดเห็นว่าถ้าผมทำแบบนี้ไปเรื่อยๆเขาจะมีใจกลับมาหรือยอมเปิดใจให้ผมเหมือนเดิมไหมครับ
ความผิดของเราที่ ทำให้เขาอยากหยุดพัก
เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 15/11/2018 ที่เขาขอพักสถานะเรื่องนี้และจะเปิดใจใหม่อีกครั้งแต่ไม่อาจตอบได้ว่าช้าหรือเร็ว
เหตุผลคือโดยตลอด 5-6 เดือนที่คุยกันนั้นเป็นความผิดของผมที่ต้องรับผิดชอบที่เขาอธิบายว่าเหตุผลทำไมถึงขอพัก
1. ตลอดระยะเวลาที่คุยกันเขาสับสนว่าผมจริงใจกับเขามากแค่ไหนจนทำให้เขาไม่สบายใจและเก็บความรู้สึกเอาไว้
2.เวลามีปัญหาอะไรผมจะเงียบและไม่คุยกับเขา อย่างเรื่องที่เขาสนิทกับพี่ที่ทำงานซึ่งเขาเข้ามาพร้อมกันเขาจะคุยและปรึกษากันตลอดจนบางที่ผมเห็นทำให้รู้สึกหงุดหงิดและไม่สบายใจจนทะเลาะกันและไม่คุยกับเขา 1-2 วันไปเลยจนทำให้เขาต้องไปปรึกษากับคนอื่นว่าผมเป็นไร จนหลังๆมาเขาเลือกที่จะไม่คุยกับพี่คนนี้เพื่อให้ผมสบายใจ ( พี่คนนี้กับผมได้เครียร์ปัญหากันเรียบร้อยหลังจากที่ผมกับน้องเขาทะเลาะกันซึ่งมันไม่มีอะไรจริงๆและเขาบอกว่าน้องมาปรึกษาเรื่องผมกับเขาตลอดเวลาที่คุยกัน )
3.เขาพยายามแทคแคร์ผมดูแลไม่ว่าอะไรก็ตามเช่น ผมตืนยัง ไปทำงานหรือขับรถระวังนะ อย่าลืมกินข้าว ถึงบ้านหรือยัง อาบน้ำหรือยัง > แต่กับผมไม่เคยทำเช่นนั้นกับเขามีบางแต่น้อย จนทำให้เขารู้สึกเหนื่อยที่ต้องทำแบบนี้
4.และเขาบอกว่าเวลาผมทักหาเขาและเขาตอบช้านั้นไม่ใช่ว่าไม่อยากคุยแต่เขาอาจติดงานหรือประชุมทำให้ตอบช้า แต่ผมไม่เข้าใจเขาชอบงอลหรือพูดประชดใส่เขาว่า ไม่อยากคุยก็บอก หรือคุยกับคนอื่นอยู่
5.เขารู้สึกว่าตลอดเวลาที่ทำมาเขาแคร์คนอื่นมากกว่าตัวเองจนทำให้เขาเหนื่อยและอยากพักและอยากมีเวลาให้กับตัวเองบางอยู่กับเพื่อนคุยบาง
สรุป ตลอดเวลาเขาไม่เคยโกรธหรือเกลียดผม เขาให้อภัยผมมาตลอด และ สะสมความรู้สึกมาตลอด จนคิดว่าควรพอเรื่องนี้ไว้ก่อน หลังจากที่ผมคุยกับเขานั้นเขาบอกว่าเราสามารถคุยกันได้ปกตินะและเจอกันได้ทุกที่เพราะไม่อยากให้เลิกคุยกันไปเลยซึ่งตอนแรกผมจะขอเลิกคุยไปเลยเพราะทำใจไม่ได้แต่เขาก็บอกว่าผมจะทำแบบนั้นจริงๆหรอ ยังคุยกันได้เหมือนเดิมนะ...ซึ่งหลังจากวันนั้นมาก็ 5 วันแล้วผมก็ทักหาเขาตลอดอยู่ฝ่ายเดียวแต่เขาก็อ่านและตอบผมปกติผมก็ส่งข้อความหาเป็นห่วงให้เขาดูแลตัวเองตลอดทุกวันและก่อนนอน ซึ่งผมอยากขอความคิดเห็นว่าถ้าผมทำแบบนี้ไปเรื่อยๆเขาจะมีใจกลับมาหรือยอมเปิดใจให้ผมเหมือนเดิมไหมครับ