ระบายเรื่องคนรักค่ะ เห้ออออ

คบกับแฟนมาได้หนึ่งปีนิดๆค่ะ แฟนแก่กว่า8ปี เป็นลูกเสี้ยวฝรั่งเศส อาศัยอยู่ปารีส การเลี้ยงดูครอบครัวก็ออกจะเอเชียนี่แหละค่ะ เค้าอายุ 30แล้ว มีงานการทำ แต่ยังอาศัยอยู่กับพ่อแม่นะ เป็นคนเอาแต่ใจมากๆค่ะ เป็นพวกชอบว่าเราแต่เค้าทำเอง ชอบบงการ จู้จี้จุกจิก นิสัยเด็กมากกกกก เด็กกว่าเราอีกค่ะ เวลาทะเลาะกันจะอธิบายก็ไม่ฟังนะ ขี้ประชด เป็นพวกชอบเอาชนะเกลียดการแพ้ เคยทะเลาะกันเพราะว่าเค้าขอให้เราจูบเค้าในที่สาธารณะ(ในไทย) คือนั่งกินชาบูกันอยู่ แล้วไม่ได้กินสองคนค่ะที่โต๊ะ มีเพื่อนเค้าที่เป็นต่างชาติกับแฟนอีก แล้วคนเต็มร้าน ร้านก็ไม่ใหญ่มาก เราก็ไม่ยอมจนเค้าก็บอกว่างั้นเราต้องยอมรับผลที่จะตามมานะ ปรากฏโกรธเรามากเดินลุกหนีหายไปทิ้งเราไว้เลยค่ะเวลาทะเลาะกันชอบด่าหยาบคาย หรือไม่ทะเลาะบางทีก็เรียกเรา bitc* go fu***k your self retard อะไรแบบนี้ซึ่งเราไม่เคยพูดหยาบกับแฟนคนไหนเลย มันคือการให้เกียรติกัน ตั้งแต่มีแฟนมาพูดคะขาตลอดด้วย แต่พอเจอเค้าแบบนี้ มันก็แอบโมโหค่ะ ยอมรับว่าก็ตอบโต้ด้วยการหยาบคายกลับ แล้วเค้าขี้ระแวงมากค่ะทุกวันจะต้องบอกเราว่า be careful ไม่ได้เป็นห่วงว่าเราจะเป็นอันตรายนะ แต่ให้ระวังแบบเรื่องผู้ชายไรงี้ ซึ่งก็พอเข้าใจนะ เพราะตอนเราเจอเค้าครั้งแรกเรากับแฟนเก่ายังไม่เลิกกันดี คือแฟนเก่าเราเค้านอกใจเราหลายครั้งมาก จนเราไม่ไหวแล้ว ตอนนั้นก็เริ่มตัดใจจากแฟนเก่าเพราะคุยกับเค้าแล้วรู้สึกดี แต่ก็ยังไม่ขาดกับแฟนเก่าดีค่ะ พอเค้ารู้ก็ทะเลาะใหญ่โต เราก็เลิกขาดกับแฟนเก่า แล้วพิสูจน์ตัวเองมาตลอดหนึ่งปี ไม่เคยมีเรื่องคนอื่น ไม่เคยโกหก แต่เค้าก็เหมือนตัดสินเราไปแล้ว ทั้งๆที่เค้าก็มายอมรับกับเราที่หลังหลังจากรู้ว่าเรายังไม่ขาดกับแฟนเก่าดีว่าเค้ากับแฟนเก่ายังมีส่งข้อความกัน คือแฟนเก่าเค้าตัดใจไม่ได้ แต่เค้าบอกใจเค้าเคลียร์แล้ว มันไม่มีอะไร แบบนี้ เราก็อะเลือกที่จะเชื่อ เพราะกับแฟนเก่าเรามันเหนื่อยมากที่ต้องคอยตามระแวง เราอยากเริ่มต้นใหม่ แต่เค้าไม่เคยให้เราเช็คมือถือเลยนะ อย่าว่าแต่เช็คเลยค่ะ แค่มองจอเวลาเค้าใช้มือถือยังไม่ได้เลยคอยหลบตลอด เคยถามเหมือนกันว่าปกปิดอะไรนักหนา เค้าบอกเค้าชินเพราะเค้ามีข้อมูลเยอะในมือถือ หมายถึงพวกข้อมูลการเงิน หรืองานอะไรแบบนี้ค่ะ เราก็อะโอเคไม่เป็นไร แต่ใจไม่เชื่อหรอก มันมีอะไรมากกว่านั้นอยู่แล้ว แต่เค้านี่ดิ อยากจะหยิบมือถือจากมือเราเอาไปเช็คก็ทำหน้าตาเฉย ถ้าเราไม่บอกรหัส ก็หาว่าเรานอกใจ มีความลับ โคตร อึดอัด แล้วอย่างเวลาเค้าบินมาหา เค้าก็จะพูดเหมือนทวงบุญคุณอะ แบบ เนี่ยถ้าไม่รักไม่ยอมเสียเงิน ไม่นั่งเครื่องมาหรอกนะตั้ง10กว่า ชม. ซึ่งถ้าเป็นเราอะเราก็ทำแบบเดียวกันถ้าเรามีเงินมากพอ ไม่พูดอะไรแบบนี้ด้วย เพราะเรามองว่าคนรักกันมันต้องอยากและเต็มใจที่จะมาเจอกันอยู่ด้วยกัน ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหนอะ คือเราเพิ่งเรียนจบ ยังไม่ได้มีการมีงานอะไรเพราะมีปัญหาที่บ้านนิดหน่อย ทำให้ยังไปหางานไม่ได้จะขอตังพ่อแม่ก็ไม่ใช่เรื่องอะ แล้วแบบ อย่างเรื่องเงินบางครั้งเราก็ไม่ชอบนะ เช่นเค้ายืมเราอะ แล้วแบบ ก็ตีเนียนไปไม่คืน แต่ใช้วิธีเลี้ยงข้าวแทน อะไรแบบนี้ ซึ่งเห้ยมันไม่ถูกอะสำหรับเรา คือเราไม่หวังจะกินฟรี ถ้ายืมก็คืนเป็นเงินปกติมา หรือไม่คืนแต่จะจ่ายค่าข้าวให้ก็บอกตรงๆเลย อันนี้เค้าทำเหมือนว่ามื้อนี้เลี้ยงเรา จริงๆมันก็คือตังเราป้ะแต่ตีเนียน แต่ก็มีหลายอย่างที่เค้าจ่ายให้ ซึ่งเราไม่รู้ว่าเราเห็นแก่ตัวหรือป่าว แต่เรามองว่ามันเป็นสิ่งที่ผู้ชายควรซัพพอร์ตผู้หญิงอะ อย่างไปเที่ยวค่าโรงแรมอะไรงี้ คือเค้าก็จ่ายให้ แต่ก็ทำเหมือนเป็นบุญคุณอะบางที ทั้งๆที่เค้า30แล้วนะ มีงานมีการทำ เงินเดือนก็ไม่น้อย ยิ่งมาตีเป็นเงินไทย คูณไป40เท่า เค้าควรซัพพอร์ตอะ เราก็เพิ่งจะเรียนจบ ถ้ามีการทีงานทำแล้วเราก็คงไม่ให้เค้าซัพพอร์ตตลอดหรอก จริงๆก็ไม่ได้ซัพพอร์ตอะไรเราจนาดนั้นนะ ค่าอาหารปกติก็แชร์กัน ยกเว้นมื้อที่แพงเค้าก็จ่ายให้ เราไม่เคยเรียกร้องขออะไรเค้าเลย ไม่เคยอยากได้นู่นนี่ข้อดีเค้าก็พอมีนะ เค้าก็ดูจริงใจดูรักเราจริงแหละแต่แค่รักตัวเองมากกว่าป่าวก็ไม่รู้555 เค้าแนะนำให้ครอบครัวเค้ารู้จักเรา ทั้งพ่อแม่พี่น้องลุงป้าน้าอาตายายหลาน เรียกว่าครบ แถมแนะนำให้รู้จักเพื่อนๆเค้า ซึ่งเค้าก็เพื่อนเยอะมาก เค้าก็แนะนำให้เรารู้จักเยอะ ไม่ใช่คนสองคน พูดเรื่องสร้างครอบครัวกันไว้ด้วยค่ะ บางทีเค้าเรียกเราว่า wife เลยนะ เค้าบอก you are my wife เค้าก็พยายามเอาใจเราบางครั้ง ตอนอยู่ด้วยกันที่ไทย ก็พาไปพักโรงแรมห้าดาว พาไปเอาบรรยากาศหรูๆดีๆ เวลาเราป่วยเค้าก็ดูแลนะ เค้าก็ไม่ใช่ว่าไม่แคร์สิ่งที่เราอยากทำอยากกิน เวลาจะทำอะไรเค้าก็จะถามเราว่าเราต้องการไหม อยากทำอะไร อยากกินอะไร ทะเลาะกันหลายยยยยครั้งมาก แต่ก็ยังเลิกขาดไม่ได้สักที บางทีเวลาที่ไม่ได้ทะเลาะกันมันก็ยังมีความรู้สึกดีๆให้กันอยู่ แต่พอทะเลาะ เหมือนความอดทนมันสั้นลง มันเหนื่อยกว่าเดิมหลายเท่า รู้สึกเหมือนเป็นคู่กรรม 5555 จริงๆไม่มีอะไรมากค่ะ แค่อยากระบาย อยากกรี๊ดมาก แต่ทำไม่ได้ บางทีอึดอัดจนร้องไห้ มือไม้สั่นเพราะ โมโหตัวเอง หงุดหงิดที่เค้าคอยบงการ รู้สึกว่าตอนนี้เรากลายเป็นคนอารมณ์ร้ายไปแล้ว ใครพูดหรือสั่งหรือบังคับให้ทำอะไรเราควันออกหูทุกที แค่กับเรื่องเล็กๆ มันคือความอึดอัดที่เราโดนบังคับมาตลอดและไม่เคยได้ปลดปล่อย เคยคิดจะเลิกค่ะ ทุกวันนี้ก็คิดอยู่ แต่อีกไม่กี่วันเค้าจะบินมาหา และมีแพลนไปเที่ยวด้วยกันค่ะ ไม่ได้เจอกันมาสี่เดือน ก็คิดว่าอะไรๆมันคงแปลกๆไปช่วงสี่เดือนนี้ หวังว่าเจอกันทุกอย่างคนดีขึ้น แต่ถ้ายังทะเลาะกันด้วยปัญหาเดิมๆ ก็กะว่าจะเลิก คิดว่าเราตัดสินใจถูกไหมคะถ้าจะเลิกกับคนคนนี้ คือเราพยายามหาข้อดีข้อเสียเค้าแล้ว ตอนนี้เราเห็นแต่ข้อเสียเต็มไปหมด ไม่รู้ว่าเราอคติหรือป่าว เลยยังไม่กล้าตัดสินใจอยากไตร่ตรองให้รอบคอบ หรือเราควรจะอดทน แล้วพยายามมากขึ้นคือถามว่ายังรักไหม ก็คิดว่ายังรักนะแต่แค่ตอนนี้ไม่มีความสุขมันเลยยังไปจากกันไม่ได้สักที ควรจะยังไงดีคะ