เหตุผลเท่านี้เพียงพอที่จะทำให้คุณเลิกกับแฟนหรือยังคะ เราควรอยู่ต่อไหม?

เรากับแฟนคบกันมา3ปีแล้วค่ะ เราอายุ22เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย เขาอายุ25เรียนยังไม่จบและไม่คิดจะทำงานอะไร วันๆเล่นแตเกม เล่นแต่เกมจริงๆไม่ทำอะไรเลย ตอนเช้าเราตื่นไปทำงานเขาก็ยังเล่นเกมอยู่(เล่นตั้งแต่เมื่อคืนยังไม่ได้นอน) จนตอนเย็นกลับมาเราก็ต้องซื้อข้าวมาให้เขากิน(ใช่ค่ะ ไม่ได้กินข้าวทั้งวัน รอเราซื้อมาให้มื้อเย็นทีเดียว) เงินที่ซื้อข้าวก็เงินเราค่ะ เพราะเขาอาศัยเงินแม่ใช้เดือนละ4-5พัน ซึ่งใช้ไม่พอแน่ๆในกรุงเทพ แค่ค่าหอก็แทบจะหมดแล้ว จะดีก็ตรงแค่ไม่มีเรื่องนอกใจเลย พยายามพาไปไหว้ที่บ้านตลอด ไม่เหล้าไม่บุหรี่ วางตัวดีและรักครอบครัวมาก ตอนนี้เราสับสนมากเลยค่ะว่าจะเลิกดีไหม อีกอย่างคือเราเป็นคนไม่มีเพื่อนค่ะ เขาเองก็ไม่มีเช่นกันว่าในกรุงเทพจะมีกันอยู่แค่นี้ละค่ะ ยิ่งทำให้เราไม่กล้าเลิก กลัวการต้องอยู่คนเดียว เราเคยคิดนะคะว่า ถ้ามีคนดีๆผ่านเข้ามาแล้วเรายังติดอยู่กับคนที่ไม่คิดจะทำอะไรเลย เราคงพลาดโอกาส(อาจจะเห็นแก่ตัวไปหน่อยนะคะ แต่เราไม่อยากอยู่แบบไม่มีหลักประกันอะไรเลย เล่นๆไปวันๆไม่คิดถึงอนาคต) เราเคยให้ข้อเสนอเขานะคะ ประมาณว่าเทอมนี้ต้องไปสอบได้กี่หน่วยๆ เขาก็จะสวนกลับมาว่า เธอเองก็ยังเรียนไม่จบเหมือนกันนั่นแหละ ยิ่งทำให้เราเหนื่อยใจ ยิ่งตอนนี้มีปัญหาค่ะ เมื่อไม่นานมานี่เขาพลั้งมือตีหัวเรา ทั้งกดทั้งบีบที่หัวเราเพราะทะเลาะกันเรื่องที่กดดันให้เขาไปเรียนนี่แหละยิ่งกดดันเขาเขายิ่งอาละวาดใส่ (ตอนนี้เรารู้สึกเหมือนตัวเองกร้าวร้าวขึ้นด้วยแบบเขาเสียงดังมาเราเสียงดังกลับ ตีมาตีกลับอะค่ะ) ตอนนี้เราเลยคิดไม่ตกสักทีว่าควรจะหนีไปเลยไหม สู้ใช้ชีวิตคนเดียวเอา หรือเราควรจะอยู่ต่อเพื่อรอเขาเปลี่ยนแปลงตัวเอง(เราเห็นว่าอายุก็ยังไม่เยอะกันเราอาจจะกังวัลถึงอนาคตเกินไป) ถ้าเป็นเพื่อนๆคิดว่าไงคะ จะอยู่กันไหม?
ปล.อาจเขียนวกวนไปบ้าง ขออภัยด้วยจริงๆค่ะ