สวัสดีคะ เราต้องออกตัวก่อนว่าวันนี้มีเรื่องทุกข์ใจที่พูดกับใครก็ไม่ได้ คนให้คำปรึกษาก็ไม่มี เรากับแฟนคบกันมาจะเข้าปีที่ 5 แต่เมื่อไม่นานมานี้แฟนเรานอกใจ ตอนคุยกับเราโกหกจะนอนเร็วบ้างทั้งๆที่ไปนอนกับคนอื่น ไม่ว่างบ้างทั้งๆที่กำลังอยู่กับคนอื่น แต่พ่อของแฟนเข้ามาเคลียปัญหาให้คือบอกว่าปีใหม่จะเข้ามาคุยกับพ่อแม่เรา ตอนเรารู้ความจริงแฟนก็ขอโทษยกใหญ่และบอกจะเลิกทำ แต่เมื่อต้นเดือน พฤศจิกายนที่ผ่านมาแฟนพึ่งเรียนจบและเข้าไปทำงานที่สมาคมฯ ซึ่งผู้หญิงคนนั้นก็ทำงานอยู่ที่นั่นด้วย แต่เราก็บอกเราเชื่อใจนะถ้าเธอจะไม่ทำอีก เรื่องราวคือแฟนต้องไปเชียงรายเพื่อไปดูการแข่งขันไปกันสี่คน และผู้หญิงคนนั้นก็ไป ความที่เราหวงเราก็งี่เง่า และก็ดันมีรูปที่ถ่ายกันสี่คน ซึ่งก่อนหน้านี้เราบอกแล้วว่าขอนะ ถ้าเธอจะทำให้เราเชื่อใจคืออย่าใกล้ อย่าถ่ายรูป อย่าพูดคุย ห่างได้ให้ห่าง เฟสก็อย่ากดไลท์ แต่แฟนก็ยังทำคะ ถ่ายรูปกัน ถึงสี่คนก็เถอะเป็นคนอื่นจะรู้สึกยังไง เราทะเลาะกันแฟนก็ว่าไม่รู้จะอธิบายยังไงเพราะบอกแล้วไม่ได้คิดอะไร มันไม่คิดได้หรอคะ ไฟใกล้ไฟอะ ขนาดน้ำเซาะหินยังกร่อน นับประสาอะไรกับใจคนอะ ตอนนี้เราเหมือนคนเป็นโรคซึมเศร้าเข้าไปทุกวัน เราคิดแต่เรื่องเดิมๆซ้ำไปซ้ำมา ซึ่งเราอดไม่ได้ที่จะบอกว่าเขาสองคนอยู่ใกล้กัน ถึงแม้เขาจะรับปากเราไว้ก็เถอะ แต่คนมันเคยๆ มันตัดใจจากกันได้รวดเร็วขนาดนั้นหรอ ผุ้หญิงคนนั้นก้ยังโพสเฟสว่าคิดถึงต่างๆนานา แต่เราบอกกับตัวเองแล้วว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย เพราะถ้าหากมีอีกเราก็คงต้องถอยทางใครทางมัน แต่เราสงสัยว่า “ เราผิดหรอที่เราหึงรูปสี่คน ถ้าเขารักเราเขาควรทำให้เราสบายใจใช่ไหม ? “ เราคิดว่าสิ่งที่เราทำดีที่สุดแล้ว สุดท้ายถ้าเขาจะมองเห็นหรือมองไม่เห็นก็ตาม จะว่าเรางี่เง่า ชอบจับผิดหรือไม่ก็ตาม ถ้าไม่เป็นเราเขาจะไม่รู้ว่าความเจ็บปวดที่เราต้องเจอมันขนาดไหน และเขาเองที่เป็นคนมอบมันให้กับเรา
เราควรต้องทำยังไง เมื่อเจอเรื่องราวแบบนี้ ?