รู้สึกว่าพ่อแม่ไม่รัก

ตั้งแต่เราจำความได้เราไม่เคยได้กอดพ่อแม่เลยสักครั้ง
เราอยู่บ้านเดียวกัน แต่เหมือนอยู่ไกลกันมาก
เราโตมากับ ปู่ ย่า แทบจะไม่รู้สึกผูกพันอะไรกับพ่อแม่เลย
เราออกไปอยู่หอตั้งแต่ 9ขวบ
ได้กลับบ้านปีละครั้งนั่นยิ่งทำให้เราห่างกับพ่อแม่อีก
พ่อเรารับราชการมีเงินเดือนแต่แทบจะไม่ให้เงินเราใช้
จ่ายเฉพาะค่าเทอม
พอเราจบ ม.3พ่อแม่แยกทางกัน เราเลยต้องทำงานเพื่อส่งตัวเองเรียน
จบม.6เราเข้ามา กทม ทำงานเข้าเรียนมหาลัยเรารู้สึกเหมือนตัวคนเดียวพ่อแม่ไม่สนใจเราเลย
เวลามีปัญหาอะไรเราก็ต้องแก้คนเดียวเล่าให้พ่อแม่ก็ไม่ได้เราเหมือนไม่ใช่แม่ลูกกัน
เวลามีเรื่องอะไรเราจะเล่าให้เพื่อนก่อนทุกครั้ง ไม่กล้าเล่าให้แม่ฟัง เราอาย เรากลัว รู้สึกไม่สนิทกัน
พอเราทำงานก็ส่งเงินให้แม่บ้าง เหมือนเราทำตามหน้าที่เราไม่เคยรู้สึกคิดถึงแม่เลย วันแม่เป็นวันที่เฉยๆมากสำหรับเรา
เรากลับบ้านปีละครั้ง
เวลากลับบ้านเราก็ไปนอนกับย่า เราอยู่กับแม่แล้วอึดอัด
บางทีเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงเป็นแบบนี้ เราอยากจะหนีไปให้ไกลที่สุด
แต่ก็ทำไม่ได้ เราสงสารแม่
แต่ถึงยังไงเราจะพยามทำหน้าที่ลูกให้ดีที่สุดค่ะ
#เราแค่อยากระบายค่ะ หากมีอะไรผิดพลาดขออภัยด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ