ผมเป็นลูกคนเดียวครับ เป็นคนรักอิสระชอบทำนู้น นั้น นี้ ตั้งแต่เด็กๆเเล้ว ตะก่อน ชอบกีฬาก็เล่นจนได้ติดตัว รร. ทั้ง ฟุตบอล ฟุตซอล บางครั้งก็บาส ชอบดนตรีก็เล่นจนประกวดในงาน รร. ได้ที่2 บ้าง ที่ 3 บ้างตลอด แต่ทุกครั้งที่ได้ลองทำอะไร ครอบครัว ไม่ค่อยจะสนับสนุนเลยครับ อาจจะมีบ้างในช่วงแรกๆที่ ส่งไปเรียน ดนตรี ส่งไปซ้อมกีฬา แต่ก็แค่ช่วงเดือนสองเดือนแรกเท่านั้น หลังๆมาก็ไม่ส่งไปเลย เป็นแบบนี้มาตลอดครับ จน ม.ปลาย ก็มาถามมากดดันเรื่องเรียนต่อ พอจบ ม.6 กำลังต้องสอบเข้า มหาลัยก็มากดดันอีก บอกว่า อย่างแกจะสอบได้หรอ บ้าง บ่นนู้นนี้บ้าง ผลออกมาคือติดครับ...ไม่ชมผมเลย ที่บอกออกมาคือ เพราะแม่ไปไหว้พระขอให้ช่วยลูกเถอะ....
ผมเลยตัดสินใจไม่ลงเรียนมหาลัย เพราะจะไปเตรียมตัวสอบนายสิบตำรวจ เท่านั้นแหละครับ บ้านแทบแตก แต่ก็ผ่านมาได้เป็นปกติครับ อีกเรื่องคือ ตั้งแต่เรียนม.ปลาย ครอบครัวชอบบ่นให้ไปทำงานตลอด แต่ผมก็บอกเวลาเรียนมันชนกันเกิน จนจบ ม.6 ก็ขยันบ่นให้ผมไปหางานทำ ผมก็เลยลองไปหาจนเจองานครับ พนักงานในโรงหนัง..มันก็ไม่ได้แย่นะครับ จบม.6 ไม่มีประสบการณ์จะให้ไปหางานได้ดีก็ไม่ค่อยมีนะครับ แม่ผมนี้ด่าผมใหญ่เลย ที่ด่านี้ไม่ใช่แค่แม่นะครับ เพื่อนแม่ก็มาด่า(แม่ชอบเอาไปเล้าให้คนอื่นฟังเยอะมาก)....จนตอนนี้ผมก็เหมือนจะโดนอีกแล้ว ครั้งนี้พ่อครับ บ่นว่า จบมาจะเป็นปีแล้วเอาแต่อยู่บ้าน......(พ่อรู้เรื่องที่จะสอบตำรวจนะครับ)
ประเด็นคือพอผมย้อนมองกลับไปผมรู้สึกว่าเด็กอายุ 18 ต้องมาโดนกดดันขนาดนี้ ทั้งๆที่ครอบครัวก็ไม่ค่ยสนับสนุนอะไรเลย จนเหมือนตอนนี้จะกลายเป็นเป็ด?? ทั้งที่พอปมมองย้อนไปถ้า ได้รับการสนับสนุนมากกว่านี้ ผมอาจจะไปได้ไกลและคงภูมิใจในตัวผมมากกว่านี้แท้ๆ
ปล. เพื่อนผมที่ยู่ทีมฟุตบอลด้วยกัน ได้ติดชุดเล็กของสโมสรหลายๆทีม
ปล.2 เพื่อนบางในวงได้เข้าไปทำงานเบื้องหลังให้วงดนตรี บางคนได้เล่นดนตรีตามงานต่างๆ
ที่ผมมาตั้งกระทู้นี้เพื่อที่จะระบายความรู้สึกต่างๆและแชร์ประสบการณ์ของคนอื่น ผิดพลาดอะไรไปก็ขออภัยด้วยครับ
กลายเป็นคนทำได้ทุกอย่าง แต่ไม่เด่นซักอย่าง เพราะไม่ได้รับการสนับสนุน
ผมเลยตัดสินใจไม่ลงเรียนมหาลัย เพราะจะไปเตรียมตัวสอบนายสิบตำรวจ เท่านั้นแหละครับ บ้านแทบแตก แต่ก็ผ่านมาได้เป็นปกติครับ อีกเรื่องคือ ตั้งแต่เรียนม.ปลาย ครอบครัวชอบบ่นให้ไปทำงานตลอด แต่ผมก็บอกเวลาเรียนมันชนกันเกิน จนจบ ม.6 ก็ขยันบ่นให้ผมไปหางานทำ ผมก็เลยลองไปหาจนเจองานครับ พนักงานในโรงหนัง..มันก็ไม่ได้แย่นะครับ จบม.6 ไม่มีประสบการณ์จะให้ไปหางานได้ดีก็ไม่ค่อยมีนะครับ แม่ผมนี้ด่าผมใหญ่เลย ที่ด่านี้ไม่ใช่แค่แม่นะครับ เพื่อนแม่ก็มาด่า(แม่ชอบเอาไปเล้าให้คนอื่นฟังเยอะมาก)....จนตอนนี้ผมก็เหมือนจะโดนอีกแล้ว ครั้งนี้พ่อครับ บ่นว่า จบมาจะเป็นปีแล้วเอาแต่อยู่บ้าน......(พ่อรู้เรื่องที่จะสอบตำรวจนะครับ)
ประเด็นคือพอผมย้อนมองกลับไปผมรู้สึกว่าเด็กอายุ 18 ต้องมาโดนกดดันขนาดนี้ ทั้งๆที่ครอบครัวก็ไม่ค่ยสนับสนุนอะไรเลย จนเหมือนตอนนี้จะกลายเป็นเป็ด?? ทั้งที่พอปมมองย้อนไปถ้า ได้รับการสนับสนุนมากกว่านี้ ผมอาจจะไปได้ไกลและคงภูมิใจในตัวผมมากกว่านี้แท้ๆ
ปล. เพื่อนผมที่ยู่ทีมฟุตบอลด้วยกัน ได้ติดชุดเล็กของสโมสรหลายๆทีม
ปล.2 เพื่อนบางในวงได้เข้าไปทำงานเบื้องหลังให้วงดนตรี บางคนได้เล่นดนตรีตามงานต่างๆ
ที่ผมมาตั้งกระทู้นี้เพื่อที่จะระบายความรู้สึกต่างๆและแชร์ประสบการณ์ของคนอื่น ผิดพลาดอะไรไปก็ขออภัยด้วยครับ