จากตัวจริงเป็นแฟนเก็บ

คือเราคบกับผู้ชายคนนึงมาได้ 2 ปี เราอยู่คนละจังหวัด ช่วงที่คบกันทะเลาะกันบ่อยเพราะความขี้หึงขี้หวงจนเกินไปของผู้ชาย เราไม่ได้รับสายเพราะออกไปซื้อของใกล้ๆบ้านแปปเดียว ก็เป็นเรื่องใหญ่ หาว่าเราแอบไปหาใคร เราไปกินหมูกะทะกับเพื่อนเราถ่ายรูปของกินให้ดูก็ว่าเราทำไมไม่ถ่ายรูปเพื่อนคิดว่าเราไปกับผู้ชาย หึงแม้กระทั่งกับเพื่อนของเค้าเองที่เราคุยด้วยตามมารยาท จนในที่สุดความอดทนเรามันถึงขีดจำกัดเราเลยบอกเค้าว่าให้คุยกันน้อยลง เพื่อจะไม่ได้ทะเลาะกัน ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปจะไม่หลงเหลือความรู้สึกดีๆให้กัน เค้าก็ตกลงทำตามเพราะเราขอ หลังจากนั้นก็คุยกันน้อยลงแต่ไม่เคยหายไป เวลาผ่านมาหลายเดือน เรามารู้ว่าเค้าพาคนอื่นเข้าบ้าน เราเลยคุยเพื่อเคลียร์ เค้าบอกว่าเค้าคิดว่าเราไม่อะไรกับเค้าแล้ว เพราะก็ไม่ค่อยได้คุยกัน เค้ารู้สึกและขอโทษเรา เค้าบอกยังรักเรามากเหมือนเดิม เค้ายังไม่ได้จริงจังกับคนนั้น เค้าแค่พาเข้ามาเพื่อทำธุรกิจร้านอาหารร่วมกัน เค้าบอกเค้าไม่รู้ว่าเรายังเหมือนเดิม เค้าทำพลาดเรื่องที่พาคนอื่นเข้ามาเค้าเลยขอให้เราคุยกันเหมือนเดิม แต่มีข้อแม้ว่าถ้าเค้าอยู่บ้านห้ามคุย เราเลยถามเค้าว่าถ้าไม่มีเรื่องอื่นนอกจากเรื่องธุรกิจทำไมถึงคุยกับเราไม่ได้ เพราะมันก็เป็นเรื่องส่วนตัวไม่เกี่ยวกัน เค้าบอกว่าเค้าเกรงใจคนนั้นเพราะมันมีเรื่องเงินทองเข้ามาเกี่ยว เพราะคนนั้นเป็นคนมาลงทุนทุกอย่าง เราเครียดมากเรางงกับเรื่องที่เกิดขึ้น สรุปนี่เรากลายเป็นแฟนเก็บเหรอทั้งๆที่เรามาก่อนและยังไม่ได้ตัดขาดกันเลย สรุปคือเราต้องยอมเหรอ เรารู้สึกว่าเค้าเห็นแก่ตัว แต่เค้าบอกให้เรารอ ถ้าเค้าเคลียร์เรื่องเงินเสร็จเค้าจะให้คนนั้นรู้เรื่องเรา ว่าจริงๆเค้ามีเราอยู่ทั้งคน แล้วความรู้สึกเราล่ะ เราต้องมาทนรับรู้ว่ามีผู้หญิงอิกคนอยู่ที่บ้านแฟนเรางี้เหรอ ถึงจะไม่สองต่อสองก็เถอะ ถึงจะบอกว่าไม่มีอะไรกันก็เถอะ คิดว่าเรารับไหวมั๊ย ใครเคยมีปัญหาแบบนี้มั๊ย ถ้าเคยหาทางออกยังไง