ท้อแท้กับชีวิต จนอยากตายมากๆเลยค่ะ

อยากจะมาเล่าปัญหาครอบครัวกับสถานการณ์ตอนนี้ให้ฟังค่ะ คือครอบครัวจะมีพ่อ แม่ พี่ชาย และเราค่ะ คือพ่อกับแม่จะตามใจพี่ชายเราทั้งหมดเลยไม่ว่าเค้าอยากได้อะไร เค้าอยากได้คอม(เพื่อเอาไปเล่นเกมอะค่ะ) อยากได้มอไซต์ก็ซื้อให้ แต่ทีเรา อยากได้แค่หนังสือกผีพวกผีญี่ปุ่น ผีไทยไรงี้อะค่ะ กลับบอกว่าไร้สาระ  เรารู้สึกน้อยใจมาก แต่ก็ไม่ได้อะไร แต่ทีนี้มันมีปัญหาอีกเรื่องค่ะ คือทุกคนในครอบครัวและญาติอยากให้เป็นหมอ คือถึงกับบังคับ กดดันกันมากเลยค่ะ เราไม่เคยได้อะไรเลย เราไม่ได้เรียนเก่งมากขนาดนั้นด้วยซ้ำ เราโดนกดดันหลายเรื่องมาก มีปัญหาหลายเรื่อง เราเลยหาทางออกโดยการปล่อยวาง ซึ่งเราปล่อยไม่ได้ค่ะ เพราะเราเป็นคนคิดมาก อคติเก่งค่ะ อีกอย่างพ่อกับแม่เราทะเลาะกันตลอดเลยค่ะ ไม่ว่าจะเป็นตอนไหน พ่อจะคิดว่าแม่มีชู้และด่าแม่ ส่วนแม่เราจะชอบด่าพ่อ ว่าพ่อไม่ได้เรื่อง ซึ่งพ่อเราก็เป็นแบบนั้นจริงๆค่ะ พ่อเราไม่ได้ทำงานอะไรค่ะ แต่มีมรดกของคุณปู่ทิ้งไว้ให้ แต่ปัญหาจริงๆแล้วคือช่วงหลังๆเราติดเกมค่ะ เรารู้สึกว่าเวลาเล่นมันคลายเครียด เราเริ่มตีตัวออกห่างทุกคนในบ้านและเพื่อนในโรงเรียนไป เพราะว่าที่บ้านไม่มีใครที่คอยให้กำลังใจจริงๆสักคน ส่วนเพื่อนก็ไม่มีใครที่จริงใจสักคน เราเคยคิดว่าเราเป็นโรคจิตแล้ว เราทำเหมือนตัวเองมีเพื่อนมากมาย คุยกับตุ๊กตา คุยกับอากาศ ชอบปลอบใจตัวเองว่าไม่มีอะไร ไม่ต้องกังวล ไม่เป็นอะไรนะ เป็นกำลังใจให้ตัวเอง สู้นะแก ไรงี้อะค่ะ คือแม่เราหวังกับพี่ชายไว้สูง พอพี่ชายทำไม่ได้ แม่ก็เปลี่ยนไป เสียใจมากจนพาลใส่เรา วันนี้เราเล่นเกม อยู่ๆก็เดินมาตบโทรศัพท์เราตกพื้น เราตกใจมากเลยตะคอกไปว่า ทำอะไร!! แล้วแม่เราก็บ่นว่ามีลูกแบบนี้ไม่มีดีกว่า ลูกไม่ได้ ไรสักอย่าง แบบหยาบคายอะค่ะ เพราะครอบครัวเราไม่ได้สุภาพมากแต่ก็ไม่ได้หยาาบคายแบบที่แม่พูด เราเสรียใจมากๆ เสียใจจนไม่รู้จะทำยังไง เพราะทุกวันเราก็ร้องไห้ตลอด เราเคยหาวิธีฆ่าตัวตายด้วยค่ะ ทุกคนคิดว่าเราควรทำยังไงดีกับชีวิต เราคิดไม่ออก เราเหนื่อยจริงๆ อยากหลับตาโดยไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย