ตัวปัญหา

วันนี้เราจะมาเล่าเรื่องชีวิตของเรา เรามันตัวปัญหา เราคือลูกสาวคนเล็ก เรามีพี่ชายคนหนึ่งอายุ20 ส่วนเรา16 เราสังเกตุมานานแล้วว่า พ่อแม่และน้าไม่ค่อยชอบเราเลย ผิดอะไรผิดนิดหน่อยก็ด่าเราแรงมาก ตั้งแต่เด็ก พี่ชายเราไม่เคยโดนเลย เราก็งง เหมือนกันว่าเราใช่ลูกหลานเขาไหม ทำไมด่าแต่เรา ชอบด่าเราต่อหน้าคนอื่น บ้างทีเราก็รุ้สึกอายมาก แต่ทำได้เองเงียบ บ้างทีอยากจะเถียง ก็กลัวโดนด่าหนักกว่าเดิม พี่ชายเราใช้เงินเก่งกว่าเราอื่นมาก ขอทีเป็น1000 เราขอแค่100-200 ก็บ่นเรา สมัยนี้ข้าวของก็แพงกันทั้งนั้นไหม ทำไมเราขอถึงด่าให้เราไปตายบ้าง เบิกเรียนบ้าง พี่ชายเราไม่เคยที่เจาจะบ่น น้าเราชอบบ่น ชอบด่าเรา อะไรๆก็ด่าแต่เราทั้งทีเราไม่ได้ทำ แต่ลูกของน้าเราทำ เราบอกก็บอกนะ แต่เขาก็ด่าลูกเขานิดเดียส ก็โยนความผิดมาให้เรา เวลาแขกหรือญาติมา เราต้องเดินทำนูน ทำนี้ ก็รู้ว่าเป็นลูกผู้หญิงนะ แต่เกินไปวะ แบบนั้งกินกัน แต่เราทำอะ พอทำผิดก็บอก เกิดมาเป็นผู้หญิงได้ไง
ทำอะไรไม่เป็นสักกะอย่าง เราทำแล้วเว้ย แต่ไม่เคยเห็นกันเลย พอลูกตัวเองทำ ชมหนักชมหนา พ่อกะแม่เราก็ไม่เคยปกป้องเราเรย ปล่อยให้เราโดนด่ามาตลอด บ้างทีน้อยใจนะเว้ย พ่อกับแม่เรา เวลาเราขอตัง สัก200อย่างเนี้ย เพื่อไปวิทลัย อยุ่ไกลบ้าน40-50กิโล ไหนจะค่ากินจะจะค่าน้ำมันอะ ก็บอกให้เราเลิกเรียนไปเรย จะเนียนไปทำไม ขอแต่ตัง อายุแค่นี้เราจะไปหางานทำที่ไหนได้
และนี้คือสาเหตุที่เราเรียนสายอาชีพ เพื่อเราจะจบและหางานทำได้ง่าย  เราอะทำงานบ้านตลอดนะ ทำแค่โดนด่าเราเริ่ม ขก ทำแล้ว ทำก็โดนด่า เราจะทำทำไม สุ้ไม่ทำแต่โดนด่าดีกว่าไหม เรามีลูกพี่ลูกน้อง อยุ่คนหนึ่ง ทั้งติดยา ออกเที่ยวกลาง ขโมยนูน ขโมยนี้ ได้กินทุกอย่างอะ เขาพาไปไหน มีแต่ที่ดีๆ กับเราหรอทำแทบตาย ไม่เคยเห้นความดี ไม่เคยได้ไปไหน ไม่เคยกินของดี  บ้างทีน้าเราซื้อมาก็พูดไม่ต้องให้มัน- เรานิ่งเรย เราก็ไม่ได้ขอนะ ทำไมต้องพูดกับเราถึงขนาดนี้อะ เราก็มีหัวใจนะ บอกตัวเองทุกวันว่า อย่าท้อ อย่าฟัง อย่าสนใจ อย่าคิดมาก แต่ก็ทำไม่ได้อะ ตกลงเราใช่คนในครอบครัวพวกเขาไหม หรือเก็บเรามา  แต่คงไม่ใช่หรอก😂 เรามีอีกเยอะ แต่ขอพูดให้ทุกคนอ่านได้เท่านี้นะ