You shuld be dancing

ราวปี พ.ศ.2522 ผมได้มีโอกาสดูรายการสารคดีสั้น "เบื้องหลังฮอลลีวู๊ด" ทาง ไทย ทีวี.สี ช่อง 3 ซึ่งมีเบื้องหลังหนังดังจากฮอลลีวู้ดที่ไม่มีโอกาสเข้าสู่สายตาผู้ชมในเมืองไทยในสมัยนั้น อาจมาจากกำแพงภาษีตามนโยบายปกป้องหนังไทยในสมัยนั้น จึงมีแต่หนังจากประเทศเพื่อนบ้านหรือในกลุ่มอาเซียนมาให้ชมพอแก้ขัด แต่ก็ยังไม่สะใจแฟนหนังฝรั่งล่ะครับ ซึ่งตัวอย่างหนังในสารคดีชุดนี้ เท่าที่ยกตัวอย่างมาให้เห็นก็มี star war , Sathurday Night fever , Greese เป็นต้น คอหนังฝรั่งก็เลยหาวเรอตามระเบียบ ฟังแต่เพลงประกอบหนังไปพลางๆ

ช่วงนั้น ดิสโก (Disco) เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่ง สาขาย่อยของดนตรีแดนซ์ซึ่งเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา ที่ผสมผสานแนวฟังก์กับโซลเข้าด้วยกัน ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วยยุคคริสต์ทศวรรษที่ 1970 (พ.ศ.2513) ตอนกลางถึงปลาย ตามความคิดของผมแพร่หลายมากจนเป็นงานโหล กี่เพลงๆ ก็ออกมาในแนวเดียวกันหมด เป็นเหตุหนึ่งทำให้ผมเบื่อเพลง pop ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และชอบฟังเพลงแนวอินดี้ หรือไม่ก็ลงอันเดอร์กราวด์ เฮฟวี่ ฮาร์ดร๊อก ไปเลย

ศิลปินแนวดิสโกที่ได้รับความนิยมในยุคนั้น เช่น ดอนนา ซัมเมอร์, เดอะแจ็กสันไฟฟ์, แบร์รี ไวต์, บีจีส์, บอนนี เอ็ม. และแอ็บบ้า เป็นต้น ดิสโก้ได้ลดความนิยมไปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1980 (พ.ศ.2523)

ย้อนกลับมาสารคดีชุดนี้ ทำให้ผมตั้งหน้าตั้งตารอหนังเรื่องนี้ จนกระทั่งมีโอกาสเข้ามาฉายสู่สายตา และตื่นตาตื่นใจกับสีสันของไฟประดับพื้นเวทีที่ไม่เคยมีมาก่อน ทั้งๆ ที่เนื้อหาของหนังไม่มีอะไรหวือหวานัก จนหนังก้าวไปสู่เนื้อหาที่จริงจัง ในช่วงเวลาต่อมา


บ่นกันไปตามประสาคนแก่อย่างผมนะครับ อย่าเพิ่งจริงจังไปด้วยเลย