อ่อนแอ คือคน toshare

แบบ ๒ ๒ ๓ @ วิจารณ์”….ควรรู้….…....ลึกซึ้งยิ่ง ในประเด็น……ในสิ่ง…...….ถกถ้อยแถลง “หน้าที่”….……ที่ตน&hellip

@ ย้ำย้ำ อย่าหักหาญ......ติฉันท์กานท์ สยองกลัว แน่! บ้าง อาจมีมั่ว............ก็ช่างหัว แนะนำไป @ จดจาร จนชาญเชี่ยว......ระริกเลี้ยว ระรื่นไหล สืบสาน กานท์กลอนไทย.....ระบือไกล ไสวงาม

@ อ่อนแอ คือคน ปนดีชั่ว ผิดซ้ำ อย่ากลัว ลองมองเหลียว ตรวจสอบ สาเหตุ ให้รอบเชียว ละ! เลี้ยว พลาดผิด ติดรอยเดิม

ยศศักดิ์ จนรวย ใช่เหตุ ฤ ผิวเพศ โง่ฉลาด พลาดฝัน แท้ผู้ "ตัดตน" โดยพลัน ชีวัน สันติ นิรันดร์

(Intro) ยื่นดอกไม้ให้กันวันก่อน ผ่านมาค่อนชีวิตยังคิดถึง รอยยิ้มแววตายังตราตรึง กาลครั้งหนึ่งแรกเริ่มความผูกพัน (Verse 1) เวลาคงไม่หวนกลับมาอีก ไม่อาจหลบอาจหลีกหนีภาพฝัน เสียดายภาพครั้งที่เคยมีกัน

กลอนเจ็ด ...อ่อนแอ คือคน ปนดีชั่ว ผิดซ้ำ อย่ากลัว ลองมองเหลียว ตรวจสอบ สาเหตุ ให้รอบเชียว ละเลี้ยว พลาดผิด ติดรอยเดิม กลอนเจ็ด "กลางสามคำ" (๒-๓-๒) @ คืนวัน หมั่นพิเคราะห์ เจาะจิต ถูกผิด ค

....รักจริงจักเปี่ยมล้น..............ให้อภัย ผิดจึ่งละจดจำ.......................มากน้อย ชั่วใช่ปล่อยปะไป...................อาละวาด คุมแนะ-ตะล่อมคล้อย-โน้ม.......สู่ธรรม ....ลงทัณฑ์โทษใช่แก้.........

...บนดอยแดน แสนเพลิน จำเริญจิต ใช้ชีวิต พอเพียง พ้นเสียงสี แต่หนแห่ง แหล่งคน ชั่วปนดี อุเบกขา ท้าชี้ ลี้ถอดใจ ...ค่อยค่อยคุย ค้นหา ดารารุ้ง น้อยแสงนิด แนะพุ่ง พร่างพราวไสว แม้ชั่วขณะ กะกาล การ,การณ์ไ

@ มอบใจมอบจิตซ้อง...........พระคุณ..แม่เฮย อุ้ม ปลอบ ป้อง เกื้อหนุน........ลูกนี้ ทุกข์ เจ็บ พลาด ค้ำจุน..........บ หน่าย..หนีนา รักลูกจวบจากลี้....................ซาบซึ้งดวงแด @ แม่รักแม่พันผูก.....