คือพ่อแม่ไม่เข้าใจในสิ่งที่อยากทำไม่ชอบในสิ่งที่เราชอบ

คือผมเนื้ยเป็นเด็กม3ก็ไม่ได้ออกไปไหนออกจากบ้านอยู่แต่กลับเล่นคอมแต่ไม่ถึงกะติดนะเราหัวไม่ดีโง่วาดรูปก็ไม่ได้ พูดก็ไม่ชัดอันนี้ปมเรา พ่อไม่ค่อยให้ออกไปไหนเราก็ไม่ออกแต่เค้ากลับออกไปแม่ก็พูดไรไม่ค่อยได้พ่อเมากลับมาถ้าเมาไม่หนักก็จะดีหน่อยแต่เอาแต่ใจถ้าเมาหนักจะอาละวาด หาเรื่องคนอื่น แล้วเราก็อยู่แต่บ้านก็ดูอะไรไปเรื้อยไม่ได้ติดเกมนะแต่ชอบดูมากกว่าหนัง ซีรี่ย์ อนิเมะ  เราดูซีรี่ย์หาว่าเราไรสาระ ปัญยาอ่อน แล้วเราก็มาชอบbnk48ชอบมากเราก็เก็บเงินซื้อของเราจำได้ที่พ่อแม่พูดตอนเด็กอยากได้ไรให้เก็บเงินซื้อเอาเราก็เก็บเราก็ซื้อของbnk48บ้าง ขอพ่อไปจับมือไปดูการเเสดงบ้าง แต่ด่าเราว่าอย่าบ้าดาราให้มันมากเราชอบของเราอะละไม่ได้ใช่เงินอะไรเยอะด้วยชอบในสิ่งที่เราเข้าใจเราไม่ได้อ้อแต่พ่อก็เป็นคนดีนะแต่ไม่ชอบตอนเขาเมาพ่อชอบกินเหล้าเราชอบอะไรก็ไม่เข้าใจเราเลยเราเป็นผชนะบอกก่อน ละเรื่องเรียนเราอยากจะต่อการตลาดแต่พ่ออยากให้ขึ้นม.ปลาย แต่เราบอกเราเรียนไม่ไหวจนทะเลาะกันเราอยากเรียนเพราะขึ้นม.ปลายก็ต้องเรียนให้จบม.6เข้ามหาลัยจบ.ป.ตรีแต่เราอยากไปทางปวช ปวส การตลาด ถ้าขึ้นมหาลัยได้ก็จะขึ้นแต่เราอยากทำงานก่อนมีเงินเดือนช่วยพ่อแม่ละเก็บเงินไปต่อมหาลัยแต่เรื่องนี้ไม่ได้บอกพ่อนะแม่เราให้ไปได้แต่พ่อไม่ให้ ไม่เคยฟังเราเลยเราไม่เคยขัดคำสั่งเค้าเลยแต่เราอยากเลือกทางเรียนของเรามั้ง อะไรๆที่เราชอบพ่อมักจะไม่ชอบละด่าเราเราก็อธิบายเหตุผลแต่ก็ไม่ฟัง อีกเหตุผลนึงที่เราไม่อยากไปต่อม.ปลายเพราะเราพูดไม่ชัดด้วยกลัวจบป.ตรีแล้วจะหางานยากเราเป็นคนไทยนะเรามองว่าไปสายอาชีพเรามีโอกาศหางานง่ายกว่า แต่ก็ไม่กล้าพูดด้วยเหตุผลนี้ ปัญหาคือทำไมเราชอบอะไรถึงไม่เข้าใจลูกปรับตัวเข้าหาทำไมให้ความคิดตัวเองเป็นใหญ่  bnk48 ซีรี่ย์เกาหลี จีน  อนิเมะ การเรียน ฟังเราบ้างปล่อยผมหน่อย ควรจะพูดกับพ่อยังไงดีเรื่องพวกนี้เค้าไม่ฟัง ขอบคุณครับที่อ่าน