ก่อนอื่นขออภัยในหัวข้อที่ใช้คำหยาบคายด้วยค่ะ มันแทนความรู้สึกด้วยคำนี้จริงๆ สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิปทุกคน ตอนนี้ฉันกำลังเผชิญกับสภาวะซึมเศร้า...คิดว่านะ ฉันไม่มีทางออกให้กับตัวเอง แก้ปัญหาไม่ได้ สิ่งเดียวที่ฉันทำได้ตอนนี้คือนั่งกอดเข่า จมปลักกับน้ำตาปล่อยให้มันไหลไปเรื่อยๆ ไหลจนไม่มีน้ำตาจะไหลทั้งที่หัวใจของฉันมันรู้สึกเฉยชา ฉันไม่เป็นอันจะกินอันจะนอน ทุกครั้งที่หลับตายังนึกถึง ความรู้สึกทุกการสัมผัสของเขา น้ำเสียง ภาพเหตุการณ์เหล่านั้นยังคงวนเวียนในหัวฉันไม่ไปไหน ฉันบอกตัวเองอยู่เสมอให้ปล่อยวาง แต่มันทำไม่ได้มันทรมารกับความรู้สึกนี้มากค่ะ ทุกอย่างเกินขึ้นเพราะสาเหตุนี้....
ฉันหนีพ่อแม่มาอาศัยอยู่กับป้าที่จ.แห่งหนึ่งในประเทศไทย (ขออนุญาตไม่เปิดเผยค่ะ) เพราะฉันอยู่บ้านอึดอัด ไม่มีความสุข อยากตายไปให้พ้นๆ ระบายให้ป้าฟังทุกวัน ป้าจึงให้ฉันมาช่วยกิจการร้านป้า เป็นร้านคาราโอเกะ ซึ่งฉันตอบตกลงทันที ร้านป้าเปิดใกล้กับค่ายทหาร ลูกค้าประมาณ70%เป็นทหารค่ะ
ฉันมาช่วยงานป้าได้เดือนกว่าๆ ทำหน้าที่เป็นคนเขียนบิล ช่วยลูกสะใภ้ป้าทำกับข้าว นั่งเป็นเพื่อนเด็กดริ๊งค์ในร้าน ต้อนรับลูกค้าเข้าร้าน บางทีลูกค้าเข้าร้านเยอะเด็กดริ๊งค์ไม่พอ ป้าก็สั่งให้ฉันไปช่วยชงเหล้า 55555เป็นทุกอย่างให้ป้าเลยค่ะ และเรื่องมันก็เกิด
เมื่อวันหนึ่งวันที่ลูกค้าเข้าร้านเยอะ เด็กดริ๊งค์ไม่พอ ป้าเลยสั่งให้ฉันไปช่วยชงเหล้าให้ลูกค้าห้องวี3 ฉันขึ้นไปนั่งชงหน้าที่ตามปกติ ห้องวี3ฉันได้เจอกับผู้กอง และลูกน้องนั่งร้องเพลง ตาจ้องตาเกิดความรู้สึกเหมือนโดนไฟช๊อตค้างกันอยู่ท่าเดิมห้าวิ ฉันรู้สึกตัวก่อนหันหน้าหนีทำหน้านิ่งเดินไปนั่งข้างผู้กอง กดเพลงชงเหล้าให้ ถึงหน้าฉันจะนิ่งแต่ในใจนี่กรี๊ดๆคนนี้ผัวฉัน.
ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ผู้กองร้องเพลงจนคอแหบเลิกร้องเพลง เลือกนั่งฟังเเทนเราจึงมีโอกาสได้คุยกัน ฉันจึงรู้ว่าเขาชื่อ(ลืมแล้วอ่ะชื่อไร) อายุ 30 ปีแต่หน้านี่แบบโกงอายุมากเหมือนคน 25เลย ดีกรีจบนอกมาค่ะพึ่งกลับมาไทยก็พาลูกน้องคนสนิทมาร้องเพลงเลย
เราคุยกันถูกคอมากค่ะ ต่างคนต่างพึงพอใจซึ่งกันและกัน กินเหล้าเมาเลยทีเดียวตั้งแต่เที่ยงคืนลากยาวไปถึงตี5 คือเขาเมามากอ่ะ จนต้องไล่ให้กลับ มีการงอแงไม่อยากกลับด้วยนะ จนต้องให้ไลน์เอาไว้ติดต่อไปถึงยอมกลับ
ฮ่า....นึกถึงวันแรกที่เจอกันทีไรแล้วมีความสุขจนอธิบายไม่ถูก พร้อมกับน้ำตามันไหชออกมาอีกแล้ว ไว้ทำใจได้จะมาเล่าให้ฟังใหม่ค่ะ
เธอเป็น:)อะไรของเธอ(18+)
ฉันหนีพ่อแม่มาอาศัยอยู่กับป้าที่จ.แห่งหนึ่งในประเทศไทย (ขออนุญาตไม่เปิดเผยค่ะ) เพราะฉันอยู่บ้านอึดอัด ไม่มีความสุข อยากตายไปให้พ้นๆ ระบายให้ป้าฟังทุกวัน ป้าจึงให้ฉันมาช่วยกิจการร้านป้า เป็นร้านคาราโอเกะ ซึ่งฉันตอบตกลงทันที ร้านป้าเปิดใกล้กับค่ายทหาร ลูกค้าประมาณ70%เป็นทหารค่ะ
ฉันมาช่วยงานป้าได้เดือนกว่าๆ ทำหน้าที่เป็นคนเขียนบิล ช่วยลูกสะใภ้ป้าทำกับข้าว นั่งเป็นเพื่อนเด็กดริ๊งค์ในร้าน ต้อนรับลูกค้าเข้าร้าน บางทีลูกค้าเข้าร้านเยอะเด็กดริ๊งค์ไม่พอ ป้าก็สั่งให้ฉันไปช่วยชงเหล้า 55555เป็นทุกอย่างให้ป้าเลยค่ะ และเรื่องมันก็เกิด
เมื่อวันหนึ่งวันที่ลูกค้าเข้าร้านเยอะ เด็กดริ๊งค์ไม่พอ ป้าเลยสั่งให้ฉันไปช่วยชงเหล้าให้ลูกค้าห้องวี3 ฉันขึ้นไปนั่งชงหน้าที่ตามปกติ ห้องวี3ฉันได้เจอกับผู้กอง และลูกน้องนั่งร้องเพลง ตาจ้องตาเกิดความรู้สึกเหมือนโดนไฟช๊อตค้างกันอยู่ท่าเดิมห้าวิ ฉันรู้สึกตัวก่อนหันหน้าหนีทำหน้านิ่งเดินไปนั่งข้างผู้กอง กดเพลงชงเหล้าให้ ถึงหน้าฉันจะนิ่งแต่ในใจนี่กรี๊ดๆคนนี้ผัวฉัน.
ผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ผู้กองร้องเพลงจนคอแหบเลิกร้องเพลง เลือกนั่งฟังเเทนเราจึงมีโอกาสได้คุยกัน ฉันจึงรู้ว่าเขาชื่อ(ลืมแล้วอ่ะชื่อไร) อายุ 30 ปีแต่หน้านี่แบบโกงอายุมากเหมือนคน 25เลย ดีกรีจบนอกมาค่ะพึ่งกลับมาไทยก็พาลูกน้องคนสนิทมาร้องเพลงเลย
เราคุยกันถูกคอมากค่ะ ต่างคนต่างพึงพอใจซึ่งกันและกัน กินเหล้าเมาเลยทีเดียวตั้งแต่เที่ยงคืนลากยาวไปถึงตี5 คือเขาเมามากอ่ะ จนต้องไล่ให้กลับ มีการงอแงไม่อยากกลับด้วยนะ จนต้องให้ไลน์เอาไว้ติดต่อไปถึงยอมกลับ
ฮ่า....นึกถึงวันแรกที่เจอกันทีไรแล้วมีความสุขจนอธิบายไม่ถูก พร้อมกับน้ำตามันไหชออกมาอีกแล้ว ไว้ทำใจได้จะมาเล่าให้ฟังใหม่ค่ะ