ตอบอธิบาย ปัจจัย 4
“ถ้าพูดพิจารณาไปแค่เรื่องปัจจัย 4 บางคน
บางแห่ง อาจจะว่า เรื่องควรจะต้องอธิบายน้อยลง, แต่ว่า เรื่องมาถึง
อันทางจะใกล้ละเอียด ใกล้สิ่งอย่างดีเข้าแล้ว ใกล้กับประโยชน์ของทุกฝ่าย,
เช่นนั้น จึงไม่ใช่การทำให้ห้วน หรือว่ากระทำให้สั้นลง ที่จำเพาะ
ที่จะทำเฉพาะลงในรายละเอียดอย่างดี, ดั่งนี้ จึงให้มีรายละเอียดต่าง ๆ
ตามแต่จะวิจัย จะศึกษากันไปได้เช่นก่อนนี้, ฉะนั้น จึงไม่ควรเลี่ยง
พึงว่าให้ถึง สิ่งที่ควรบอกกล่าว และเล่าคำอธิบายต่าง ๆ เอาไว้ ให้ได้มี
ให้ได้ปรากฏมาก ๆ นำเรื่องราวต่าง ๆ ไว้ ให้ได้มาก อย่างมากที่สุด
กว่าการที่จะพูดไว้แค่ดาด ๆ หรือใช้เพียงรายงาน ใช้วาจาคำพูด
อย่างที่จะไม่ให้รู้สึก ว่าอย่างไรไปด้วยบ้างเลย”
“ถึงอย่างนี้
พวกเราควรมุ่งหวัง การขาดหายไปจากโรค พูดกันลงแต่ประเด็น ประโยค
ก็แต่เรื่องอาหาร ก็ยั้งอยู่แต่ว่า จะคงไม่ให้มีปัจจัยซึ่งยารักษาโรค
กับคนต่อไป, เป็นทางแต่จะคิดคืบไปในปัจจัย อันจะให้งวดเข้า งวดเข้า
มาเป็นแต่ปัจจัย 3, เพราะว่า เพียงแค่ปัจจัย 3 จึงจะสมบูรณ์ดียิ่งกว่า
เพราะว่าได้ให้หมดโรค และว่า ไม่ต้องให้ป่วยด้วยโรคอะไร ๆ อีก
ฉะนั้นจึงต้องพูดว่า จะกระทำการรณรงค์จิตใจ ให้คนพ้นจากความโหยหิว
พ้นจากโรคหิว สิ้นเชิง และพ้นจากการเจ็บป่วยโดยสิ้นเชิง
ตามแต่บทบาทแห่งประชาชาติร่วมกันจะมีมติ, คือว่า แต่ก่อน
บางครั้งเขาอาจจะกล่าวกันว่า จะให้ทุกคนมีไปถึงปัจจัย 4 ให้ครบ,
แต่กระนั้นเลย เป็นเรื่องที่เสีย ที่ทุกคนจะต้องป่วยเจ็บ
มีความทรุดโทรมเกินไป, เมื่อจะดี ในพวกเราที่แข็งแรงกว่า ก็ไม่พึงจะว่า
ครั้งจะพูดจะทำตามคิด พวกเราก็พึงว่าแค่ปัจจัย 3 เท่านั้น
ตามที่จะกล่าวกันพอรู้เรื่อง เพราะว่า
พวกเราทุกคนจะเอาแต่ทางแข็งแรงสมบูรณ์ดี”
“แค่ปัจจัย 3 จึงจะสมบูรณ์ดียิ่งกว่า”
“ถ้าพูดพิจารณาไปแค่เรื่องปัจจัย 4 บางคน
บางแห่ง อาจจะว่า เรื่องควรจะต้องอธิบายน้อยลง, แต่ว่า เรื่องมาถึง
อันทางจะใกล้ละเอียด ใกล้สิ่งอย่างดีเข้าแล้ว ใกล้กับประโยชน์ของทุกฝ่าย,
เช่นนั้น จึงไม่ใช่การทำให้ห้วน หรือว่ากระทำให้สั้นลง ที่จำเพาะ
ที่จะทำเฉพาะลงในรายละเอียดอย่างดี, ดั่งนี้ จึงให้มีรายละเอียดต่าง ๆ
ตามแต่จะวิจัย จะศึกษากันไปได้เช่นก่อนนี้, ฉะนั้น จึงไม่ควรเลี่ยง
พึงว่าให้ถึง สิ่งที่ควรบอกกล่าว และเล่าคำอธิบายต่าง ๆ เอาไว้ ให้ได้มี
ให้ได้ปรากฏมาก ๆ นำเรื่องราวต่าง ๆ ไว้ ให้ได้มาก อย่างมากที่สุด
กว่าการที่จะพูดไว้แค่ดาด ๆ หรือใช้เพียงรายงาน ใช้วาจาคำพูด
อย่างที่จะไม่ให้รู้สึก ว่าอย่างไรไปด้วยบ้างเลย”
“ถึงอย่างนี้
พวกเราควรมุ่งหวัง การขาดหายไปจากโรค พูดกันลงแต่ประเด็น ประโยค
ก็แต่เรื่องอาหาร ก็ยั้งอยู่แต่ว่า จะคงไม่ให้มีปัจจัยซึ่งยารักษาโรค
กับคนต่อไป, เป็นทางแต่จะคิดคืบไปในปัจจัย อันจะให้งวดเข้า งวดเข้า
มาเป็นแต่ปัจจัย 3, เพราะว่า เพียงแค่ปัจจัย 3 จึงจะสมบูรณ์ดียิ่งกว่า
เพราะว่าได้ให้หมดโรค และว่า ไม่ต้องให้ป่วยด้วยโรคอะไร ๆ อีก
ฉะนั้นจึงต้องพูดว่า จะกระทำการรณรงค์จิตใจ ให้คนพ้นจากความโหยหิว
พ้นจากโรคหิว สิ้นเชิง และพ้นจากการเจ็บป่วยโดยสิ้นเชิง
ตามแต่บทบาทแห่งประชาชาติร่วมกันจะมีมติ, คือว่า แต่ก่อน
บางครั้งเขาอาจจะกล่าวกันว่า จะให้ทุกคนมีไปถึงปัจจัย 4 ให้ครบ,
แต่กระนั้นเลย เป็นเรื่องที่เสีย ที่ทุกคนจะต้องป่วยเจ็บ
มีความทรุดโทรมเกินไป, เมื่อจะดี ในพวกเราที่แข็งแรงกว่า ก็ไม่พึงจะว่า
ครั้งจะพูดจะทำตามคิด พวกเราก็พึงว่าแค่ปัจจัย 3 เท่านั้น
ตามที่จะกล่าวกันพอรู้เรื่อง เพราะว่า
พวกเราทุกคนจะเอาแต่ทางแข็งแรงสมบูรณ์ดี”