ทำไงดี ดันหลงรัก คนที่ยังลืมแฟนเก่าไม่ได้

ฮืออออออออ  ทุกคนคะ มีเรื่องอยากจะปรึกษาค่ะ เราคุยกับคนๆนึง มาสักพักละ ประมาณ 2 เดือน  ไปเที่ยวด้วยกันบ้าง กินข้าวกับครอบครัวเขาบ้าง ไปเที่ยวกับครอบครัวเขาบ้าง รู้จักเพื่อนฝูงเขาบ้าง ทุกอย่างเหมือนจะดี แต่.....มันไม่ใช่อย่างที่คิดค่ะ คืองี้ เราจะเล่าลึกตื้นหนาบางให้ฟังก่อน ก่อนที่เราจะเจอคนนี้และคุยกันอย่างจริงจัง เราผ่านการ "อกหัก"มาก่อน ซึ่งโดนเทแบบไม่มีเยื่อใยเลย เจ็บมากกกกกกก ปล่อยใจจมกับความรู้สึกแย่ๆมา 4-5 เดือน (คบกันมา 4 ปี) และพอเริ่มคิดได้ก็เริ่มหันกลับมาดูแลตัวเองและหาคนคุย พยายามเปิดใจ แต่พอคุยกับใครต่อใครก็ยังลืมคนเก่าไม่ได้สักที จนมาเจอคนนี้ ซึ่งเขาก็เพิ่งเลิกกับแฟนเก่าเขาเหมือนกัน ระยะเวลาไล่เลี่ยกับเราเลย ของเขา 7 เดือน (คบกันมา 15 ปี และเป็นแฟนคนแรก) ก็คุยกันและเล่าเรื่องราวความช้ำสู่กันฟัง ถามสารทุกข์สุกดิบ คุยกันแบบแฟน ไปรับไปส่ง (ปกติอยู่กรุงเทพ กลับบ้านอาทิตย์ละครั้ง) ปฎิบัติตัวแบบคู่รัก แต่.....ความสัมพันธ์ที่เราเป็นอยู่ มันหน่วงๆ เราเริ่มดูออกละว่าเขาอึดอัด จนเราเปิดประเด็นถามไป ซึ่งวันนั้น เราถามเขาไปตรงๆเลย คุยกันแบบเปิดอก และเราก็บอกเค้าไปอย่างจริงจังเลยว่า " โอเค ไม่เป็นไรนะ เราเข้าใจความรู้สึก งั้นเราห่างกันดีมั้ย เอาไว้วันนึงพร้อมเมื่อไหร่เราค่อยคุยกัน ไรงี้" ซึ่งนางงอแงค่ะ และนางตอบมาว่า "แล้วแต่ แต่ขออย่างเดียว อย่าบล็อคช่องทางการติดต่อ ไม่ว่าจะไลน์ เฟส หรือ แอพต่างๆ ที่จะติดต่อกันได้"  เราก็ตอบตกลงค่ะ จนวันรุ่งขึ้น นางทักมาหาเราและทำตัวปกติดีทุกอย่าง ส่งข้อความมาหาทุกวัน โทรคุยกับเราทุกวัน เราก็งงๆเหมือนกัน แต่เราก็คุยเพราะเราเริ่มชอบแล้วไง ก็คุยไปเรื่อยๆ คุยยาวววว จนล่าสุดเนี่ย เรากลับกรุงเทพฯ และเราก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติอีกรอบ มันเหมือนครั้งที่แล้วที่เราเคยสัมผัสได้ จนเราแบบไม่ไหวแล้ว เพราะเราอึดอัด สิ่งแรกที่เราทำคือ ดูดวงจ้า5555 ซึ่งมีทั้งแม่นและไม่แม่น เราดูหลายคน เอามาชั่งน้ำเองไรงี้ และเราก็ตัดสินใจส่งข้อความไปหานาง ประมาณนี้ "รู้นะ ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังสับสนใจอยู่ใช่มั้ย คิดให้ดีๆ คิดให้รอบคอบ ไม่ต้องกลัวว่าใครจะเสียใจ กำลังคิดอยู่ใช่มั้ย ว่าจะเอายังไงกับความสัมพันธ์ครั้งนี้ อึดอัดใจ ถูกต้องหรือเปล่า จริงๆแล้วกำแพงที่ตัวเองสร้างขึ้นมา เหมือนผู้หญิงทุกคนจะผ่านเข้าไปได้นะ แต่ทุกคนก็ไม่สามารถก้าวผ่านเข้าไปได้หรอก เพราะอะไรรู้มั้ย เพราะตัวเองยังไม่กล้าไง ไม่กล้าที่จะเรียนรู้ ไม่กล้าที่จะเริ่มต้นใหม่กับใคร เราจะบอกว่า ผู้หญิงทุกคนที่เข้าในชีวิตตัวเอง ไม่มีใครเหมือนคนนั้นหรอกนะ ทุกคนแตกต่างกับคนนั้นหมด ไม่มีใครสามารถแทนใครได้หรอก" และเราก็กดส่งข้อความ ระหว่างนั้นเราก็นั่งทำงานไปด้วย กดไปดูหน้า Messengerด้วย ว่านางเปิดอ่านหรือยัง วันนั้นนั่งลุ้นทั้งวันเลย ว่านางจะตอบกลับมาว่ายังไง.....และแล้วก็มีข้อความเด้งมา ใจเราแป้วเลยค่ะ นางบอกว่า "ขอบคุณนะที่เข้าใจ เค้ารู้สึกอึดอัดจริงๆ เหมือนกำลังโดนบังคับยังไงก็ไม่รู้" TT  เจ็บจี๊ดดดดค่ะ แต่เก็บอาการไว้ รอใจเย็นสักพัก และเราก็ตอบกลับไปค่ะ พร้อมความรู้สึกเศร้าๆปนกับความน้อยใจ เราตอบไปว่า "โอเค เข้าใจ เมื่อได้คำตอบแล้ว เราขอบล็อคนะ เอาไว้วันใดวันนึง ถ้าเราเจอกันในตลาดและถ้ายังรู้สึกดีกันต่อกันอยู่ เราค่อยกลับมาคุยกันเนอะ" หลังจากกดส่งและกดบล็อคปุ๊บ นางรีบโทรไลน์กลับมาเลยจ้า เราตัดสินใจตัดสายทิ้งและพิมพ์กลับไปว่า "ไม่ต้องโทรมาหา ไม่ต้องทักมาอีกแล้ว เอาไว้วันนึงพร้อมค่อยกลับมาคุยกัน" และนางก็ส่งคำว่า " ขอโทษนะ ดูแลตัวเองดีๆ เป็นห่วงมาก พร้อมกับสติ๊กเกอร์น่ารักๆ 1 อัน" ความรู้สึกตอนนั้นเศร้าค่ะ แต่ทำใจได้ แต่ก็ไม่วายนั่งบิ้วอารมณ์ ฟังเพลงเศร้า ประหนึ่งตัวเองเป็นนางเอกเอ็มวีอยู่ ยังไม่จบเท่านี้นะคะ วันรุ่งขึ้นค่ะ เราตัดสินใจส่งไลน์ไปหานางช่วง 16.47น. ว่า "คถ." ก็รอนางเปิดอ่าน นางก็ไม่เปิดสักที ผ่านไปเป็นชั่วโมงนางก็ไม่เปิด จนเราตัดสินใจไปปลดบล็อคเฟสและส่งข้อความไปพร้อมกับโทรหาแต่นางไม่รับจ้า เราเลยไปส่องหน้าฟีดนาง ปรากฎว่า นางลบเพื่อนเราไปแล้ว ด้วยความน้อยใจ เลยพิมพ์ไปว่า "ถึงกับ Unfriend กันเลยหรอ" นางบอก นางงงค่ะ นางไม่ได้ลบเพื่อน และนางก็โทรกลับมาและเราก็เริ่มเปิดใจคุยกันอีกรอบ นางบอกว่า 1. นางอึดอัดเวลาอยู่ด้วยกัน เกือบจะทุกครั้ง 2.นางบอกว่าบางทีที่อยู่ด้วยกันนางจะมีความคิดที่แว๊บขึ้นมาว่า ทำไมคนที่อยู่ด้วยตรงนี้ไม่เป็นคนนั้น 3. นางบอกว่า ที่จริงนางชอบเรานะ แต่ไม่รู้ว่าทำไมเวลาอยู่ด้วยกันถึงรู้สึกอีกแบบ มันไม่ใช่อ่ะ 4.นางบอกว่านางคิดว่านางยังลืมคนนั้นไม่ได้ 5.นางบอกว่า บางทีก็มีความรู้สึกว่าอยากอยู่คนเดียว+ช่วงนี้นางมีเรื่องเครียดด้วย 6.นางบอกว่านางกลัวว่าเราจะเข้ากับคนที่บ้านนางไม่ได้ 7.นางบอกว่า เวลานางออกไปข้างนอก นางจะรู้สึกเป็นห่วง กลัวเราจะอยู่กับที่บ้านนางไม่ได้  ประมาณนี้ค่ะ สุดท้ายเราก็เลยถาม สรุปตัวเองจะเอายังไงกับความสัมพันธ์ของเรา จะลดเหลือแค่พี่น้องมั้ย หรือตัวเองจะเอาไงต่อ นางบอกนางไม่รู้ค่ะ นางสับสน นางอยากอยู่คนเดียว นางบอกก็คงเป็นแบบที่เราว่าแหล่ะ "กำแพงที่นางสร้างขึ้นมาคงจะสูงไป คงไปเป็นความสุขให้กับใครไม่ได้หรอก" เราก็เลยถามค่ะ ทุกวันนี้ยังคุยกับคนนั้นอยู่มั้ย คำตอบที่ได้ คือคุย นางเล่าต่ออีกว่า คนนั้นยังส่งรูปลูกมาให้นางดูอยู่เลย นางยังบอกอีกว่าก็ถามกลับไปนะว่า จะส่งมาให้ทำไมไรงี้ (กับคนนั้นที่เลิกกันไปเพราะเรื่องชู้สาว) บางที่คนนั้นก็ขอยืมเงินนางบ้างไรบ้าง แต่เราก็ไม่ได้ถามไรต่อนะ ไม่อยากก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวเท่าไหร่ และเราก็คุยกันต่อในเรื่องที่เป็นของเรา เราถามนางต่อว่า ถ้าสมมุติว่า แฟนเก่านางกลับมา นางจะเอามั้ย นางบอกว่า "เอาอ่ะมันเอาอยู่แล้ว" แต่คนนั้นต้องพิสูจน์ พิสูจน์ให้เห็นว่าที่อยากกลับมา คือต้องการตัวนางจริงๆ ไม่ใช่กลับมาเพราะผลประโยชน์ ต้องทำให้นางเห็น เหมือนกับที่นางทำให้คนนั้นเห็นว่าอยากให้คนนั้นอยู่ต่อ เราฟังแล้วเราก็อึ้งเหมือนกันนะ ช่วงระยะเวลาที่คนนั้นจะเดินออกไปจากชีวิตนางอ่ะ นางยอมทุกอย่างเลย ไปหาที่บ้านนั่งรอคนนั้นตั้งแต่เช้ายันเย็นเพื่อที่จะได้เจอหน้า ยอมให้เงินไปสร้างบ้านทั้งๆที่รู้ว่าแม่ของคนนั้นหลอกด้วยการบอกว่า "ยังไงบ้านหลังนี้เราก็ได้อยู่ด้วยกันอยู่ดีทำๆไปเพื่ออนาคต" (เยอะกว่านี้ แต่เราตัดบทมาให้แบบกระทัดรัด) พาไปกินข้าวดูหนังทุกวัน มื้อนึงตกครั้งละ 2-3000 นางก็ยอม ให้เงินคนนั้นไปโปะหนี้บัตรเครดิตทุกใบ ทุกสิ่งที่นางทำลงไป นางหวังเพียงแค่ให้เขา "คนนั้นกลับมาอยู่ในชีวิต" แต่สุดท้ายแล้วคนนั้นก็เลือกคนอื่น แต่นางก็ยังบอกอีกนะว่า ตัวนางเองอ่ะ ก็มีข้อบกพร่องเหมือนกัน คือนางไม่ค่อยให้เวลากับคนนั้นมากเท่าไหร่ เวลาที่คนนั้นต้องการกำลังใจหรืออยากให้อยู่ด้วยนางไม่สามารถทำให้ได้ นางบอกว่านางเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว ตั้งแต่ที่เริ่มคบกัน นางต้องหาเงินเพื่อมาเลี้ยงดูครอบครัว เพื่ออนาคต(ตามแพลนที่วางไว้ คือทั้งคู่จะแต่งงานและมีลูกด้วยกันภายใน 2 ปีข้างหน้า) แต่ไม่ใช่ว่าแค่ไม่มีเวลาจะหมายความว่าไม่รัก นางบอกว่า "ตลอดระยะเวลาที่คบกันไม่มีสักครั้งที่นางคิดจะหันไปมองใคร ไม่เคยคิดที่จะทำให้คนนั้นลำบากใจเรื่องผู้หญิงแม้สักครั้งเดียว (อันนี้เรื่องจริงนะ เราไปสืบมาแล้ว เราให้เพื่อนเราไปสืบมา) ตลอดระยะเวลาที่คบกันในช่วงเทศกาลหรืออะไรก็แล้วแต่ นางจะซื้อกระเช้าให้ครอบครัวฝ่ายนั้นเสมอ รวมไปถึงการให้เงิน หรือแม้แต่ซื้อกระเช้าและให้คนนั้นถือไปไหว้แม่ของนาง นางก็ทำ (ตัลร๊ากเนอะ^^) แต่อาจจะเพราะด้วยความสัมพันธ์ในตอนนั้นยังเด็กทั้งคู่เลยยังไม่ได้อะไรมาก (ทั้ง 2 เริ่มคบกันตั้งแต่ผู้ชายอายุ 20) แต่พอเริ่มโตขึ้น ผู้หญิงก็มีความต้องการมากขึ้น (แต่ตรงนี้เราเข้าใจนะ เพราะเราก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน) ในขณะที่นางให้ได้แค่เท่าเดิม อาจจะเป็นเหตุผลให้คนนั้นเดินออกไป นางบอกต่ออีกว่า นางและคนนั้นคบกันมาตั้งแต่ยังไม่มีอะไรเลย ไม่มีบ้านไม่มีรถ จนตอนนี้นางตั้งตัวได้ แต่กลับกลายเป็นว่าทุกอย่างที่วางไว้มันพังหมด พอเรารับรู้ถึงเรื่องราวความรักของนาง เรากลับดันมีกำลังใจหึกเหิมม อยากได้เขามาครอบครอง อยากดูแลเขา อยากทำให้เขามีความสุขอ่ะ นี่ก็นั่งงใจตัวเองเหมือนกัน แทนที่จะเดินออกมาเลย เพราะเท่าที่ฟังยังไงตัวเราเองก็แพ้คนในใจเขาอยู่ดี แต่ทว่าอีกใจนึงกลับบอกว่า ไม่เป็นไรตอนนี้เขาอาจจะกำลังสับสนอยู่ ให้เวลานางหน่อย ลองสู้สักตั้งเอาความจริงใจเข้าไปแลกดูถ้ามันยังละลายน้ำแข็งไม่ได้ ค่อยถอยออกมา

*** หลังจากที่คุยกันเมื่อวาน วันนี้เราก็ส่งข้อความไปหานางนะ ช่วงบ่าย ส่งไปบอกว่า ดูแลตัวเองนะเป็นห่วง พร้อมกับอิโมจิ สู้ๆ ชูสองนิ้ว ป่านนี้นางก็ไม่อ่านจ้า แต่นางออนตลอดเว  ทุกคนว่าเราควรทำไงดี ถอยก่อนมั้ย หรือเดินหน้าต่อเลยดี นี่ซีมากเลย คิดไม่ตกสักที ***