สวัสดีค่ะ เราอยากมาระบายเรื่องความรักของเราเองค่ะ เรื่องมันเริ่มมาจาก เรารู้จักแฟนผ่าน Facebook ที่คุยเพราะเห็นว่าเรียนมาจากมหาวิทยาลัยเดียวกัน พอได้คุย ก็รู้สึกว่าคุยรู้เรื่อง คุยเข้าใจมาก รู้สึกสบายใจที่ได้คุยกับผู้ชายคนนี้ หลังจากที่รู้ว่าเค้าเริ่มจะจีบเราจริงจัง เราก็ถามว่าเลิกกับแฟนนานรึยัง เค้าตอบว่าเลิกประมาณ 1 เดือนแล้ว เราก็โอเค เลิกแล้วคือเลิกไม่ได้อะไร เราก็เริ่มนัดเจอกัน เริ่มจริงจังกับความสัมพันธ์ขึ้นมาอีกระดับ แต่เรื่องมันกลับไม่ได้ไม่มีอะไรอย่างที่คิด หลังจากนั้นประมาณ 2 เดือน อยู่ๆวันนึงใน facebook ของเค้าก็มีรูปคู่กับแฟนเก่าโผล่มา และนั่นเป็นครั้งแรกที่ทำให้รู้ว่าเค้ายังคุยกับแฟนเก่าอยู่ เราก็บอกเค้าตรงๆค่ะ ว่าถ้าไม่ได้เลือกเรา เราก็ขอไปเอง เพราะเราไม่อยากเป็นมือที่สาม หากเค้าสองคนกลับมาคืนดีกัน แต่เค้าไม่ยอม เค้าบอกเลิกแล้วจริงๆ เค้าเลือกเรา
แต่หลังจากนั้นเค้าโทรมาบอกให้เราโกหกแฟนเก่าว่าเราไม่ได้คุยกับเค้าค่ะ เราก็ตกใจและถามว่าทำไมต้องโกหกในเมื่อคุยกันจริงๆ เค้าบอกว่าเค้าจะเลิกกับแฟนเก่า แต่แฟนเก่าว่าว่าเค้ามีคนคุยใหม่และแฟนเก่ารู้ค่ะว่าเป็นเรา เค้าบอกว่าโมโหเลยบอกไปว่าไม่มีคนคุย เลยขอให้เราช่วยโกหก เราก็ทำและคิดไว้ว่าหลังจากทำเราจะเลิกคุยกับผู้ชายคนนี้แล้วค่ะ และเราก็ไม่ได้คุยกับเค้าอีกเลย ผ่านไป 2 สัปดาห์ เค้ากลับมาทักเราอีกครั้งบอกว่าเลิกแล้วจริงๆ ขาดกันแล้วและขอโอกาสว่าเค้าผิดพลาดไปแล้ว ขอเริ่มใหม่ เราก็เชื่อและให้โอกาสค่ะ แต่เราขอให้เค้าบล็อคเบอร์ บล็อคทุกอย่างที่เกี่ยวกับแฟนเก่าเค้าค่ะเพื่อความสบายใจของเรา เค้าก็ทำตามที่เราขอนะคะ ทุกอย่างก็เหมือนเริ่มดีขึ้น และก็เริ่มสนิทกันมาเรื่อยๆ จนเล่นโทรศัพท์เค้าได้ แต่หลังจากนั้นเรื่องมันก็เริ่มไม่ปกติมากขึ้นเรื่อยๆ มีเบอร์แปลกที่โทรมาซ้ำๆ หลายรอบ โทรมาทุกวัน เราเลยถามว่านี่เบอร์ใคร เค้าตอบว่าไม่รู้เหมือนกัน เรารู้สึกสงสัย เลยแอบจดเบอร์มาและโทรไปเลยค่ะ สรุปคือเบอร์แฟนเก่า ณ วินาทีนั้นคือโกรธนะคะ เเละก็บอกเค้าไปตรงๆอีกครั้งว่า ขอเลิก เพราะเราไม่อยากอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้ แต่เค้าก็มาขอโทษและขอโอกาส เราก็ให้ไปอีกเช่นเคยค่ะ หลังจากนั้นก็อยู่อย่างสงบมาเรื่อยๆค่ะ และมันก็เกิดเรื่องอีกครั้งเมื่อมีข้อความปริศนาจากผู้หญิงคนนึงส่งมาค่ะ และเราเห็นข้อความนี้ เนื้อความประมาณว่ารักมากจริงๆ ขอโอกาส เราเลยถามค่ะ ว่าใคร เค้าบอกเราว่าเป็นคนคุยเก่าก่อนที่จะมาคุยกับเรา เราเลยขอให้เค้าเลิกติดต่อกันค่ะ เค้าก็ตกลงค่ะ เรื่องดูจะจบด้วยดี จนเราตัดสินใจไปเที่ยวตจว.กับเค้าค่ะ เราก็เล่นมือถือเค้าปกติ แต่ครั้งนี้เล่นๆอยู่มีผญคนนึง (คนเดิมกับที่ส่งข้อความ) ทักมาค่ะและส่งภาพที่เป็นแชทของอีกคนมา พร้อมกับพิมพ์มาว่า ทำแบบนี้ได้ยังไง นี่ซื่อสัตย์ ไว้ใจมาตลอด เราก็เลยกดเข้าไปดู มันคือรูปแชทที่เค้าคุยกับผู้หญิงอีกคน ซึ่งจากการประมวลผลวินาทีนั้น คือเค้าคุยพร้อมกันสามคน มันก็จุกนะคะ เห็นด้วยตาตัวเอง หลักฐานคาตา แต่เราก็นิ่งค่ะ เค้ามาขอโทษ บอกว่าคุยเล่นๆไม่ได้จริงจัง เราก็ยังนิ่ง พอกลับมากทม.เราเลยตัดสินใจขอเลิกอีกครั้งค่ะ แต่พอเค้ามาขอโอกาส เราก็ดันให้ไปอีก
หลังจากนั้น เราก็ไม่เคยไว้ใจผู้ชายคนนี้อีกเลย หลังจากที่กลับมาคุยใหม่ เราก็เจอที่เค้าคุยกับผู้หญิงคนอื่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทุกครั้งที่ทะเลาะกันผู้ชายคนนี้จะชอบปิดเครื่องใส่ พูดจาไม่ดีใส่ และหายไป เคยหายไปมากสุด 2 อาทิตย์ สำหรับเค้าเพื่อนสำคัญมากค่ะ เพื่อนอกหัก เพื่อนไม่สบายใจเค้าจะรีบไปหา แต่สำหรับเราพอเราป่วย เราไม่สบายใจ เค้าไม่เคยที่จะรีบมาหา แต่เราก็คิดเองว่าคงไกลกัน อาจจะไม่สะดวก เราก็เฉยๆไปค่ะ ไม่สบายเดี๋ยวก็หาย เรารู้นะคะว่าที่เล่ามาเราควรเลิกกับเค้า แต่มันเป็นเพราะเราไม่เคยโกรธใครได้นานเลยค่ะ เราสงสัยตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเราให้อภัยได้เสมอ คิดว่าเค้าคงไม่ได้ตั้งใจทำ แต่มันเป็นทุกข์สะสมในใจมาเรื่อยๆเลยค่ะ เราร้องไห้บ่อยมาก บ่อยจนเค้าถามเราว่าร้องอีกแล้วหรอ น่าเบื่อบ้าง เหนื่อยบ้าง เราก็จุกกับคำพูดพวกนี้นะคะ แต่ก็ทำไรไม่ได้ จริงๆเราก็พยายามทำให้ตัวเองหลุดออกมาจากวงจรนี้นะคะ เราก็เลยหันมาฟังธรรมะ เรารู้ค่ะ ว่าเราควรจะรักตัวเองมากกว่านี้ แต่เราเป็นคนใจอ่อน ให้อภัยคนง่าย เลยทำให้ไม่หลุดพ้นจากความทุกข์นี้ซะที
ความรักที่เราออกมาจากวงจรนี้ไม่ได้ซักที
แต่หลังจากนั้นเค้าโทรมาบอกให้เราโกหกแฟนเก่าว่าเราไม่ได้คุยกับเค้าค่ะ เราก็ตกใจและถามว่าทำไมต้องโกหกในเมื่อคุยกันจริงๆ เค้าบอกว่าเค้าจะเลิกกับแฟนเก่า แต่แฟนเก่าว่าว่าเค้ามีคนคุยใหม่และแฟนเก่ารู้ค่ะว่าเป็นเรา เค้าบอกว่าโมโหเลยบอกไปว่าไม่มีคนคุย เลยขอให้เราช่วยโกหก เราก็ทำและคิดไว้ว่าหลังจากทำเราจะเลิกคุยกับผู้ชายคนนี้แล้วค่ะ และเราก็ไม่ได้คุยกับเค้าอีกเลย ผ่านไป 2 สัปดาห์ เค้ากลับมาทักเราอีกครั้งบอกว่าเลิกแล้วจริงๆ ขาดกันแล้วและขอโอกาสว่าเค้าผิดพลาดไปแล้ว ขอเริ่มใหม่ เราก็เชื่อและให้โอกาสค่ะ แต่เราขอให้เค้าบล็อคเบอร์ บล็อคทุกอย่างที่เกี่ยวกับแฟนเก่าเค้าค่ะเพื่อความสบายใจของเรา เค้าก็ทำตามที่เราขอนะคะ ทุกอย่างก็เหมือนเริ่มดีขึ้น และก็เริ่มสนิทกันมาเรื่อยๆ จนเล่นโทรศัพท์เค้าได้ แต่หลังจากนั้นเรื่องมันก็เริ่มไม่ปกติมากขึ้นเรื่อยๆ มีเบอร์แปลกที่โทรมาซ้ำๆ หลายรอบ โทรมาทุกวัน เราเลยถามว่านี่เบอร์ใคร เค้าตอบว่าไม่รู้เหมือนกัน เรารู้สึกสงสัย เลยแอบจดเบอร์มาและโทรไปเลยค่ะ สรุปคือเบอร์แฟนเก่า ณ วินาทีนั้นคือโกรธนะคะ เเละก็บอกเค้าไปตรงๆอีกครั้งว่า ขอเลิก เพราะเราไม่อยากอยู่ในความสัมพันธ์แบบนี้ แต่เค้าก็มาขอโทษและขอโอกาส เราก็ให้ไปอีกเช่นเคยค่ะ หลังจากนั้นก็อยู่อย่างสงบมาเรื่อยๆค่ะ และมันก็เกิดเรื่องอีกครั้งเมื่อมีข้อความปริศนาจากผู้หญิงคนนึงส่งมาค่ะ และเราเห็นข้อความนี้ เนื้อความประมาณว่ารักมากจริงๆ ขอโอกาส เราเลยถามค่ะ ว่าใคร เค้าบอกเราว่าเป็นคนคุยเก่าก่อนที่จะมาคุยกับเรา เราเลยขอให้เค้าเลิกติดต่อกันค่ะ เค้าก็ตกลงค่ะ เรื่องดูจะจบด้วยดี จนเราตัดสินใจไปเที่ยวตจว.กับเค้าค่ะ เราก็เล่นมือถือเค้าปกติ แต่ครั้งนี้เล่นๆอยู่มีผญคนนึง (คนเดิมกับที่ส่งข้อความ) ทักมาค่ะและส่งภาพที่เป็นแชทของอีกคนมา พร้อมกับพิมพ์มาว่า ทำแบบนี้ได้ยังไง นี่ซื่อสัตย์ ไว้ใจมาตลอด เราก็เลยกดเข้าไปดู มันคือรูปแชทที่เค้าคุยกับผู้หญิงอีกคน ซึ่งจากการประมวลผลวินาทีนั้น คือเค้าคุยพร้อมกันสามคน มันก็จุกนะคะ เห็นด้วยตาตัวเอง หลักฐานคาตา แต่เราก็นิ่งค่ะ เค้ามาขอโทษ บอกว่าคุยเล่นๆไม่ได้จริงจัง เราก็ยังนิ่ง พอกลับมากทม.เราเลยตัดสินใจขอเลิกอีกครั้งค่ะ แต่พอเค้ามาขอโอกาส เราก็ดันให้ไปอีก
หลังจากนั้น เราก็ไม่เคยไว้ใจผู้ชายคนนี้อีกเลย หลังจากที่กลับมาคุยใหม่ เราก็เจอที่เค้าคุยกับผู้หญิงคนอื่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทุกครั้งที่ทะเลาะกันผู้ชายคนนี้จะชอบปิดเครื่องใส่ พูดจาไม่ดีใส่ และหายไป เคยหายไปมากสุด 2 อาทิตย์ สำหรับเค้าเพื่อนสำคัญมากค่ะ เพื่อนอกหัก เพื่อนไม่สบายใจเค้าจะรีบไปหา แต่สำหรับเราพอเราป่วย เราไม่สบายใจ เค้าไม่เคยที่จะรีบมาหา แต่เราก็คิดเองว่าคงไกลกัน อาจจะไม่สะดวก เราก็เฉยๆไปค่ะ ไม่สบายเดี๋ยวก็หาย เรารู้นะคะว่าที่เล่ามาเราควรเลิกกับเค้า แต่มันเป็นเพราะเราไม่เคยโกรธใครได้นานเลยค่ะ เราสงสัยตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเราให้อภัยได้เสมอ คิดว่าเค้าคงไม่ได้ตั้งใจทำ แต่มันเป็นทุกข์สะสมในใจมาเรื่อยๆเลยค่ะ เราร้องไห้บ่อยมาก บ่อยจนเค้าถามเราว่าร้องอีกแล้วหรอ น่าเบื่อบ้าง เหนื่อยบ้าง เราก็จุกกับคำพูดพวกนี้นะคะ แต่ก็ทำไรไม่ได้ จริงๆเราก็พยายามทำให้ตัวเองหลุดออกมาจากวงจรนี้นะคะ เราก็เลยหันมาฟังธรรมะ เรารู้ค่ะ ว่าเราควรจะรักตัวเองมากกว่านี้ แต่เราเป็นคนใจอ่อน ให้อภัยคนง่าย เลยทำให้ไม่หลุดพ้นจากความทุกข์นี้ซะที