ผมชื่อธารครับ อายุ13 เป็นคนที่ประจวบ อยู่หนองพลับ ผมมีแฟนคนหนึ่งครับตอนช่วงปิดเทอม ตอนวันที่ 7เมษา2561 วันนั้นเป็นวันที่ผมดีใจน่ะได้คบกับรุ่นพี่ที่ชอบมานานอ่ะ
แต่ก็ไม่เคยบอกกับเขาหรอกว่าเราชอบเขาจนสุดท้ายทักมาคุยด้วยกันจนได้คบ เราสองคนรักกันมากแต่ผมสิในตอนนั้นรักเขาป่าวยังไม่รุ้เลยไปขอเขาคบ แต่เราก้กลับทำเขาเสียใจเพราะเราติดเกมจนเกินไป จนสุดท้ายเราก้แยกทางเลิกลากันไป จนมีพี่คนหนึ่งเขาทักมาให้กลับมาคุยกันเหมือนเดิม จนสุดท้ายเราก้กลับมาคบกันอีก ถามว่าทำไมถึงกลับไป ใจผมก้ไม่ได้คิดอะไรน่ะ แต่เขานะสิคิดถึงผมทักหาผมตลอด ผมก้ทำตัวเป้นคนเจ้าอารมบอกเขาไปว่าลำคานอย่าทักมาได้ไหม๊! จนเห้นสุดท้ายเขาก้ไม่ทักมาเลย ผมก้รุ้สึกดีน่ะช่วงนั้นผมลืมเขาได้ง่ายมาก จนมาเปิดเรียนผมขึ้น ม.2 เขาขึ้น ม.3 ผมกับเขาได้เจอกันแบบมองสายตากันครั้งแรก ละมันก้ทำให้ผมรุ้ว่าเขาคงยังคิดถึงละยังจะพยายามให้ผมกลับไปหาเขา ตอนช่วงเวลาเลิกเรียนผมก้เห้นเขาเดินมาหาผมเลยเรียกไปว่า Bee มาหาหน่อย เขาก้เข้ามาหาผม ผมก้ชวนเขาคุยไปสักพักจนพ่อผมมารับกลับบ้าน ผมเห้นเขาเดินมาสวัสดีพ่อของผม ผมก้ยิ้มให้ พ่อก้แซวบ้างไรนิดหน่อย จนเวลาผ่านไปผมก้บอกเลิกเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมแกล้ง ผมทำให้เขาเสียใจมากและรุ้สึกผิดอย่างแรง มันเป้นสิ่งที่ผมไม่ควรทำละมันจะทำให้สิ่งที่เรารักหายไป "เรื่องมันเยอะกว่านี้มันก้จะมี 18+บ้าง แต่ผมไม่อยากเอาลงแบบนี้ขอข้ามนะครับ" หลังจากวันนั้น เขาเอ่ยปากบอกผมว่า อย่าทิ้งเค้าได้ไหม๊ ผมรับปากสัญญาละรักษามันตลอดจน5เดือน ทุกผมจะชอบทำร้ายร่างกายเขาาไปบ่อยไปถึงจะแรงแค่ไหนเขาเจ้บผมก้ขอโทษ (ก้มันกวนตีนอ่ะ) ถึงจะทำอะไรให้เขาไม่สบายใจ ถึงจะเบื่อ ถึงจะลำคานเขาผมก้ไม่คิดเลยที่จะบอกเลิกเขาอีกหลังจากนั้น วันที่11กันยายน2561 เวลา5โมงกว่าๆ เขามาบอกเลิกผม เพราะ?
ผมมันเป็นคนไม่รักษาสัญญา ไม่มีความรับผิดชอบ เขาเกลียดผม เขาหมดรักกับผม ละจนถึงวันนี้ 25ตุลาคม2561 4:00 ผมก้ยังคิดถึงเขาอยุ่ ผมก้เห้นเขามีความสุขกับแฟนใหม่เขาดี ผมก้ดีใจแล้ว เป้นผู้ชมที่ดี (ยังไงถ้าเขายังคิดถึงผมก้อยากให้เขารู้ว่าผมก้รักและคิดถึงเขามากแค่ไหน)(กลับมาหากันได้น่ะเทอ)
"อย่าว่าอย่าด่าผมเลยน่ะขอแค่เก้บไว้ว่าผมเคยรักเขามากขนาดไหนคิดถึงเขาเพียงใด" ขอบคุณครับ
แฟนเก่าTP
แต่ก็ไม่เคยบอกกับเขาหรอกว่าเราชอบเขาจนสุดท้ายทักมาคุยด้วยกันจนได้คบ เราสองคนรักกันมากแต่ผมสิในตอนนั้นรักเขาป่าวยังไม่รุ้เลยไปขอเขาคบ แต่เราก้กลับทำเขาเสียใจเพราะเราติดเกมจนเกินไป จนสุดท้ายเราก้แยกทางเลิกลากันไป จนมีพี่คนหนึ่งเขาทักมาให้กลับมาคุยกันเหมือนเดิม จนสุดท้ายเราก้กลับมาคบกันอีก ถามว่าทำไมถึงกลับไป ใจผมก้ไม่ได้คิดอะไรน่ะ แต่เขานะสิคิดถึงผมทักหาผมตลอด ผมก้ทำตัวเป้นคนเจ้าอารมบอกเขาไปว่าลำคานอย่าทักมาได้ไหม๊! จนเห้นสุดท้ายเขาก้ไม่ทักมาเลย ผมก้รุ้สึกดีน่ะช่วงนั้นผมลืมเขาได้ง่ายมาก จนมาเปิดเรียนผมขึ้น ม.2 เขาขึ้น ม.3 ผมกับเขาได้เจอกันแบบมองสายตากันครั้งแรก ละมันก้ทำให้ผมรุ้ว่าเขาคงยังคิดถึงละยังจะพยายามให้ผมกลับไปหาเขา ตอนช่วงเวลาเลิกเรียนผมก้เห้นเขาเดินมาหาผมเลยเรียกไปว่า Bee มาหาหน่อย เขาก้เข้ามาหาผม ผมก้ชวนเขาคุยไปสักพักจนพ่อผมมารับกลับบ้าน ผมเห้นเขาเดินมาสวัสดีพ่อของผม ผมก้ยิ้มให้ พ่อก้แซวบ้างไรนิดหน่อย จนเวลาผ่านไปผมก้บอกเลิกเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ผมแกล้ง ผมทำให้เขาเสียใจมากและรุ้สึกผิดอย่างแรง มันเป้นสิ่งที่ผมไม่ควรทำละมันจะทำให้สิ่งที่เรารักหายไป "เรื่องมันเยอะกว่านี้มันก้จะมี 18+บ้าง แต่ผมไม่อยากเอาลงแบบนี้ขอข้ามนะครับ" หลังจากวันนั้น เขาเอ่ยปากบอกผมว่า อย่าทิ้งเค้าได้ไหม๊ ผมรับปากสัญญาละรักษามันตลอดจน5เดือน ทุกผมจะชอบทำร้ายร่างกายเขาาไปบ่อยไปถึงจะแรงแค่ไหนเขาเจ้บผมก้ขอโทษ (ก้มันกวนตีนอ่ะ) ถึงจะทำอะไรให้เขาไม่สบายใจ ถึงจะเบื่อ ถึงจะลำคานเขาผมก้ไม่คิดเลยที่จะบอกเลิกเขาอีกหลังจากนั้น วันที่11กันยายน2561 เวลา5โมงกว่าๆ เขามาบอกเลิกผม เพราะ?
ผมมันเป็นคนไม่รักษาสัญญา ไม่มีความรับผิดชอบ เขาเกลียดผม เขาหมดรักกับผม ละจนถึงวันนี้ 25ตุลาคม2561 4:00 ผมก้ยังคิดถึงเขาอยุ่ ผมก้เห้นเขามีความสุขกับแฟนใหม่เขาดี ผมก้ดีใจแล้ว เป้นผู้ชมที่ดี (ยังไงถ้าเขายังคิดถึงผมก้อยากให้เขารู้ว่าผมก้รักและคิดถึงเขามากแค่ไหน)(กลับมาหากันได้น่ะเทอ)
"อย่าว่าอย่าด่าผมเลยน่ะขอแค่เก้บไว้ว่าผมเคยรักเขามากขนาดไหนคิดถึงเขาเพียงใด" ขอบคุณครับ