เราชอบคนๆที่เป็นเพื่อนค่อนข้างจะสนิทอยู่คนล้ะห้องกันเเต่เล่นกันทุกวันคุยกันทุกวันโทรหากันทุกวันบอกคิดถึงบอกรักบอกฝันดีเรารู้สึกดีกับเค้ามากๆจนเค้ามีเเฟนเราเสียใจมากล้ะเค้าก็เลิกกันได้สักพักเค้าก็ทักมาหาเราว่าเฮ้ยเป็นไงบ้างสบายดีไหมลืมกันยังเราก็ตอบไปจากนั้นเราก็คุยกันเลื่อยๆจนเค้าหายไปเค้าบอกว่าโทรศัพท์พังเลยพึ่งมาตอบเราก็บอกไม่ชอบเลยเวลาที่หายไปเค้าก็ขอโทษเราจนเราใจอ่อนกลับไปคุยกันอีกวันต่อมาเค้าหายไปนานมากๆเราตามจนเราเหนื่อยเรารอเค้าทุกๆวันรอจนรู้ว่าไม่มีหวังเเล้วเเต่ยังรอ
ทำยังไงให้เลิกใจอ่อน