สวัสดีครับ ขออนุญาตถามทุกท่านที่อยู่ในประเทศพัฒนาแล้ว หรือ เคยมีประสบการณ์เหล่านี้ในประเทศที่พัฒนาแล้ว

(ประเทศที่พัฒนาแล้ว ผมหมายถึงประเทศที่อยู่ในยุโรปตะวันตก อเมกา ญี่ปุ่น สิงค์โปร สแกนดิเนเวียร์ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ฯลฯ)

คือวันนี้เป็นอีกครั้งที่ตัดสินใจไปดูหนังในโรงภาพยนต์หลักจากที่เลิกดูในโรงฯ  เพราะกระแสที่แรงของหนังเรื่องนาคี2  

แต่สิ่งที่ยังเห็นอยู่ประจำและเกือบจะ 90% ในการไปดูหนังในโรงภาพยนต์คือ การคุยกันของผู้เข้าชมภาพยนต์

ที่น่าแปลกใจคือผมเจอทุกครั้งที่ไปดูหนังในโรง ก่อนหน้านั้นก็ไปดูเวอร์น่อม ก็เจอครอบครัวสายฮาแม่อายุน่าจะไม่เกิน 35 พร้อมกับลูกอายุน่าจะไม่เกิน

9 ขวบ คุยกันทั้งเรื่อง  วันนี้ไปดูนาคี2 ก็เจอลุงกับป้าอายุน่าจะไม่เกิน 45 ปี อันนี้ก็คุยกันอารมณ์ประมาณนั้งดูทีวีอยู่ที่บ้านแล้วก็สนทนากัน

ก่อนหน้านั้นก็นักเรียน นักศึกษา  ไปดูหนังแต่ก็ไปจีบกันในโรงหนังอีก เหมือนว่าผมจะเจอครบทุกวัน ตั้งแต่วัยรุ่น วัยพ่อแม่ วัยลุงป้า

ซึ่งปัญหาเหล่านี้มันทำให้คนไม่อยากจะไปดูหนังในโรงภาพยนต์เลย เพราะต้องไปเจออะไรแบบนี้ นั้นหมายถึงเศรษฐกิจและรายได้ของโรงภาพยนต์

และค่ายหนังโดยตรงที่ลดลง

*********************************************

ก็เลยอยากจะถามท่านที่มีประสบการณ์ในประเทศที่พัฒนาแล้ว

1.เขามีพฤติกรรมที่คุยกันในโรงหนังเยอะขนาดไหนวัดจากตัวคุณ เช่น ไปดู 10 ครั้งเจอทั้ง 10 ครั้ง  

2.ถ้าเขาจำเป็นต้องคุยโทรศัพทฺ์ เขาคุยกันนานขนาดไหน เช่น มีสายเรียกเข้า แล้วเขากดรับบอกสัก 5 นาทีจะโทรกลับ แล้วเขาก็ลุงออกไปโทรข้างนอก

3.คุยสปอร์ย กับคนที่มาด้วยตลอดทั้งเรื่อง ไม่ได้แคร์คนรอบข้างเลย

4.มาตรการของประเทศที่พัฒนาแล้ว เวลาเจอผู้ชมแบบนี้เขามีวิธีจัดการอย่างไร

5.เป็นไปได้หรือไม่ที่ประเทศไทยจะเข้าใจและมีมารยาทสาธารณะต่อส่วนรวมในสักรุ่นของประชากรในอนาคต

ปล.ไม่ต้องถามหา พนักงาน เพราะตลอดทั้งเรื่องเห็นตอนฉีกตั๋วกับตอนเปิดประตูตอนหนังจบ

รอบหนังที่ผมดู 14.00 น. 16.30  17.00 ในวันธรรมดาที่ไม่ใช่เสาร์ อาทิตย์

ขอบพระคุณสำหรับทุกความคิดเห็นครับ