ประชาชนประเทศที่พัฒนาแล้วเขาทำพฤติกรรมเหล่านี้ไหมครับ?

สวัสดีครับ ขออนุญาตถามทุกท่านที่อยู่ในประเทศพัฒนาแล้ว หรือ เคยมีประสบการณ์เหล่านี้ในประเทศที่พัฒนาแล้ว

(ประเทศที่พัฒนาแล้ว ผมหมายถึงประเทศที่อยู่ในยุโรปตะวันตก อเมกา ญี่ปุ่น สิงค์โปร สแกนดิเนเวียร์ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ฯลฯ)

คือวันนี้เป็นอีกครั้งที่ตัดสินใจไปดูหนังในโรงภาพยนต์หลักจากที่เลิกดูในโรงฯ  เพราะกระแสที่แรงของหนังเรื่องนาคี2  

แต่สิ่งที่ยังเห็นอยู่ประจำและเกือบจะ 90% ในการไปดูหนังในโรงภาพยนต์คือ การคุยกันของผู้เข้าชมภาพยนต์

ที่น่าแปลกใจคือผมเจอทุกครั้งที่ไปดูหนังในโรง ก่อนหน้านั้นก็ไปดูเวอร์น่อม ก็เจอครอบครัวสายฮาแม่อายุน่าจะไม่เกิน 35 พร้อมกับลูกอายุน่าจะไม่เกิน

9 ขวบ คุยกันทั้งเรื่อง  วันนี้ไปดูนาคี2 ก็เจอลุงกับป้าอายุน่าจะไม่เกิน 45 ปี อันนี้ก็คุยกันอารมณ์ประมาณนั้งดูทีวีอยู่ที่บ้านแล้วก็สนทนากัน

ก่อนหน้านั้นก็นักเรียน นักศึกษา  ไปดูหนังแต่ก็ไปจีบกันในโรงหนังอีก เหมือนว่าผมจะเจอครบทุกวัน ตั้งแต่วัยรุ่น วัยพ่อแม่ วัยลุงป้า

ซึ่งปัญหาเหล่านี้มันทำให้คนไม่อยากจะไปดูหนังในโรงภาพยนต์เลย เพราะต้องไปเจออะไรแบบนี้ นั้นหมายถึงเศรษฐกิจและรายได้ของโรงภาพยนต์

และค่ายหนังโดยตรงที่ลดลง

*********************************************

ก็เลยอยากจะถามท่านที่มีประสบการณ์ในประเทศที่พัฒนาแล้ว

1.เขามีพฤติกรรมที่คุยกันในโรงหนังเยอะขนาดไหนวัดจากตัวคุณ เช่น ไปดู 10 ครั้งเจอทั้ง 10 ครั้ง  

2.ถ้าเขาจำเป็นต้องคุยโทรศัพทฺ์ เขาคุยกันนานขนาดไหน เช่น มีสายเรียกเข้า แล้วเขากดรับบอกสัก 5 นาทีจะโทรกลับ แล้วเขาก็ลุงออกไปโทรข้างนอก

3.คุยสปอร์ย กับคนที่มาด้วยตลอดทั้งเรื่อง ไม่ได้แคร์คนรอบข้างเลย

4.มาตรการของประเทศที่พัฒนาแล้ว เวลาเจอผู้ชมแบบนี้เขามีวิธีจัดการอย่างไร

5.เป็นไปได้หรือไม่ที่ประเทศไทยจะเข้าใจและมีมารยาทสาธารณะต่อส่วนรวมในสักรุ่นของประชากรในอนาคต

ปล.ไม่ต้องถามหา พนักงาน เพราะตลอดทั้งเรื่องเห็นตอนฉีกตั๋วกับตอนเปิดประตูตอนหนังจบ

รอบหนังที่ผมดู 14.00 น. 16.30  17.00 ในวันธรรมดาที่ไม่ใช่เสาร์ อาทิตย์

ขอบพระคุณสำหรับทุกความคิดเห็นครับ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 6
ที่สิงคโปร์ หลายๆ โรง พฤติกรรมของคนดูบางส่วน แย่พอๆ กับที่ไทยบางส่วนนี่แหละ เหมือนๆ กัน

ที่ไทยนี่ บางครั้ง ขนาดเลือกดูโรงประเภทเฮ้าส์อาร์ซีเอ , ลิโด้ (ปิดไปแล้ว), สกาล่า

หรือ ดูหนังเทศกาล

ยังไม่วายจะเจอพวกที่โทรศัพท์ดัง หรือ รับโทรศัพท์เลย หรือ พอโทรศัพท์ดัง บอกดูหนังอยู่ จบแล้วจะโทรกลับ
พวกที่คุยแทบจะตลอดเรื่องก็มี หรือ พวกที่เข้ามาสายเป็นสิบๆ นาที แล้วที่นั่งเผอิญอยู่ข้างใน
เคยเจอมาหมดแล้ว น่าเบื่อมาก

ไม่ดูเลย เลิกดู


//

ส่วนโรงหนังใน ปท ที่เจริญแล้ว ก็พอๆ กันหมดแหละ

คือ มารยาทของคนสมัยนี้แย่มาก ขอบอกเลย ไม่ว่าจะเป็นในโรงหนัง ในร้านอาหาร บนรถไฟฟ้า
หรือ แม้แต่บนเครื่องบิน แล้วในบางเส้นทางนี่ มีแม้แต่ ผดส ชั้นบิสซิเนส หรือ ชั้นเฟิสท์ ที่มารยาทแย่ๆ
โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ หรือ คนจาก ปท กำลังพัฒนา หรือ คนจาก ปท ประเภทเศรษฐีใหม่อะไรทำนองนี้

แล้วโรงหนังในหลายๆ ปท ที่นั่งนั่งไม่สบายเหมือนโรงดีๆ ในเมืองไทยนะ


//

ที่เมืองไทย ละครเวทีก็เหมือนกัน คนไทยชอบคุย ชอบไปเป็นกลุ่มๆ กลุ่มเล็กกลุ่มใหญ่
บางคนนั่งไขว่ห้างแล้วเตะเบาะ บางคนเอามือถือขึ้นมาดู

เราเลิกดูเหมือนกัน ทั้งๆ ที่ละครเวทีบางเรื่อง อยากดูมาก

แต่พอนึกถึงมารยาทของผู้ชมไทยบางส่วน สยอง ไม่เอาดีกว่า

แล้วคนไทยจะเก่งเวลาที่มีพวก เพราะฉนั้นคนที่ไปเป็นกลุ่มจะไม่ค่อยมีมารยาทนัก เพราะถือว่ามีพวก


//

เราเคยแจ้ง จนท หลายหนแล้ว โดยเฉพาะที่โรงละครเวทีหลายแห่งในกรุงเทพฯ
แต่ จนท ไม่เคยจัดการอะไรเลย เพราะคนไทยไม่ค่อยเด็ดขาดกับกฏระเบียบ
และ ยังเป็นสังคมระบบชนชั้นวรรณะอยู่ พนักงานจึงไม่กล้าทำอะไร

เลยเลิกดูเลย  

//

ทุกวันนี้ เราอาศัยดูหนังบนเครื่องบิน แต่ดูแค่เฉพาะเรื่องที่ชอบจริงๆ หรือ ดูหนังเก่าๆ
ส่วนใหญ่จะดูแต่สารคดี กับ ข่าว
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่