เรามาอยุ่บ้านแฟนค่ะก็อยุ่กินกันมา7ปีจะแปดปีคะตามเคยก็ทิ้งลูกไว้กับพ่อแม่แล้วก็มาทำงานกับแฟนบางทีก็ทำหลายเดือนถึงกลับบ้านบางทีก็เกือบเดือนมาอยู่บ้านเดือนสองเดือน แต่ที่หนักใจพ่อแม่แฟนตอนที่ลงมาอยุ่บ้านก็ดีๆคะแต่เค้าเหมือนไม่อยากให้เราอยู่ด้วย พยามปีบเราและลูกชาย เหมือนไม่ใช่ลูก คอยด่าจิกตลอด พ่อปู่แม่ย่าหวงกินคะ หมู เนื้อไก่ ไม่คิดจะซื้อ แต่พอเราซื้อมาทำให้ลูกกิน กับกินแบบตะกละมาก เห็นเห็นได้ชัด ถ้าอะไรไม่ได้กินเหมือนลูกเรา ก็มาคอยจิกลูกเรา ตะคอกใส่ ปกติศันดารเค้าก็ชอบตะคอกใส่ลูกเราคะ ลูกเราอยู่ดีๆก็ตะคอกเวลาถามก็ตะคอก เรียกว่าศันดารอะคะถ้าเป็นนิสัยคงหายแล้ว บางที่ว่าลูกเราจนนำ้ตาตกในแทนลูกคะสงสารลูกมาก แม่ย่าบ้างที่เห็นผัวเค้าว่าให้ลูกเราร้องไห้ ก็มาด่าลูกเราอีกนะว่าพูดแค่นี้เจ็บมากนักหรอแล้วก็เดินมาตี คืองงคะเกิดมาไม่เคยเจอพ่อแม่ แบบนี้ อยู่บ้านนี้อึดอัดใจมากคะ นั่งร้องไห้ตลอดคุยกับแฟนตลอด รู้สึกยังไงก็พูดให้แฟนฟัง แต่แม่ผัวก็ว่าเราว่าเราโดนเค้าด่าก็ไปพูดให้คนนั่นคนนี้ฟัง เค้าว่าเค้าก็เคยเป็นลูกสะใภ้แม่ย่าด่าตูๆยังไม่เคยเอาไปเล่าให้ใครฟัง
คือเราผิดหรอ คิดจะเลิกกับแฟนเลยก็ว่าได้ตั้งแต่อยู่กันมาจนทุกวันนี้ก็ยังคิด แต่ก็สงสารลูก คิดแต่ว่าเราทำให้เค้าเกิดมาแล้วเราต้องทำให้เค้า มีความสุข และภาคภูมิใจที่ได้เกิดมา ถ้าสบายก็ต้องสบายด้วยกัน แต่พอมองมาที่ความจิงที่อยู่บ้านสามีโอ้ย ปวดใจคะ ร้องไห้ตลอดแต่อนาคตลูกนี่ทิ้งไม่ได้จิงๆ
เมื่อมีปัญหาที่บ้านแฟน
คือเราผิดหรอ คิดจะเลิกกับแฟนเลยก็ว่าได้ตั้งแต่อยู่กันมาจนทุกวันนี้ก็ยังคิด แต่ก็สงสารลูก คิดแต่ว่าเราทำให้เค้าเกิดมาแล้วเราต้องทำให้เค้า มีความสุข และภาคภูมิใจที่ได้เกิดมา ถ้าสบายก็ต้องสบายด้วยกัน แต่พอมองมาที่ความจิงที่อยู่บ้านสามีโอ้ย ปวดใจคะ ร้องไห้ตลอดแต่อนาคตลูกนี่ทิ้งไม่ได้จิงๆ