ที่บ้านไม่เคยพอ หรือเราให้น้อยไป

. ตอนนี้จนเที่ยงคืนก็นอนไม่หลับ คิดมากรู้สึกตัวเองเป็นลูกที่แย่มากเลย  แม่บ่นว่าแก่จนจะตายยังไม่ได้ใช้เงินเดือนลูก แม่เรา 48 เราย้ายมาอยู่กับเขาตอน 18

ทำงานปีนึง เราให้บัตรเอทีเอ็มเขา เขาให้เราใช้วันละ 60 บาท จนครบปีเปลี่ยนใจไปเรียน อีก 1 ปีก็เรียนไม่จบ เลยออกจากบ้านไปทำงาน ได้ สองปี ก็กลับมาเรียนใหม่ ไม่ได้พึ่งที่บ้านเลยสักบาท

ที่บ้านเราเขาไปผ่อนของมาไม่บอก ทั้งๆที่เราเรียนอยู่แล้วเราต้องรับผิดชอบจ่ายงวด เดือน ละ 9,000 ซึ่งเรามีปัญญาจ่ายแค่นี้ ให้เขาใช้ต่างหากไม่ได้

พอเราฝึกงานที่เมืองนอก 6 เดือน เราส่งตังไปให้ งวดทุกเดือนเดือน โอนไปให้ใช้ สองหมื่น พอกลับไป ให้อีก 20,000 เวลาเรามีเราจะให้เป็นก้อน แต่ให้ทุกเดือนไม่ได้เพราะค่าผ่อนของมันแพงแล้ว แต่เขาชอบพูดเหน็บว่าจะให้เขาอดตายหรือไง

ที่บ้านเขาทำงานมีรายได้ แต่เขาเป็นหนี้ ไม่รู้หนี้อะไรบ้าง ซึ่งไม่เกี่ยวกับเราเลย เขาทำงานใช้หนี้มาตลอด 10 ปี

เรากู้กยศ.ส่งตัวเองเรียน ตอนที่อยู่ต่างจังหวัดกับตายาย และเรียนมหาลัยปีนึง หนี้เป็นแสน


เรามีแฟนต่างชาติ คบกันมา 5 ปี เขาส่งเราเรียน ให้เงินเราใช้ ตอนนี้ ที่บ้านก็ถามเมื่อไหร่จะมาขอ เราอึดอัดมาก เราไม่อยากแต่งงาน แต่เขาอยากได้สินสอด พอจะเรามาอยู่เมืองนอกกับแฟน เขาก็ว่าจะเอาแต่ลูกเขาไป เงินก็ไม่ให้ ทำไมเรารู้สึกว่าเขาขายเรากิน 5555

ตอนนี้อยู่เมืองนอกแล้ว ยังไม่ได้ทำงาน มีตังส่งแค่ค่างวด อีกปีครึ่งจะหมด ที่บ้านก็มีปัญหา เดือนหน้าต้องจ่ายหนี้ธกส. เขาก็โทมาขอเรา เขาว่าเขาพึ่งพาอะไรเราไม่ได้เลย น้อยใจ ทั้งๆที่เราก็ให้ หรือว่ามันไม่พอ


ตอนนี้อยากมีลูกก็มีไม่ได้ กลัวจะมีภาระเพิ่มขึ้น

อยากรู้ว่าควรรับมือกับเรื่องนี้ยังไง