คิดถึง K_n_n_ng

จะมาพูดถึง ผญ. คนนึง เผื่อเธอได้อ่าน เราเลิกกันไปประมาน 6 ปีที่แล้ว แต่จะพูดย้อนกลับไปตั้งแต่เจอกันครั้งแรกเมื่อประมาณ 8 ปีที่แล้ว ซึ่งเราเป็นคนต่างจังหวัดทั้งคู่ เธอเป็นคนใต้ เป็นคนเบตง จังหวัดยะลา เราได้มาเจอกันที่จังหวัดราชบุรี ซึ่งเราเพิ่งย้ายมาเรียนตอนม.3 ตอนนั้นเธออยู่ม.6 แล้ว เราอยู่คนละโรงเรียน เธอเรียนโรงเรียนประจำหญิงล้วนเอกชน เรารู้จักกันได้เพราะเพื่อนเราเป็นแฟนเพื่อนเธอ ตอนเจอกันยังไม่ได้จีบกันเลย แต่พอเริ่มเจอกันบ่อยๆเข้าก็สนิทกันมากขึ้น เราเลยขอเธอเป็นแฟน ในวันที่12พ.ย.2553 ที่ขอในวันนั้นเพราะว่าครบรอบ1เดือนตรงกับวันเกิดเราพอดี หลังจากเป็นแฟนกันมันก็เป็นช่วงเวลาที่ดีมาก เราได้ไปหาเธอทุกวันหลังเลิกเรียนไปยืนคุยกันผ่านรั้ว(เป็นเด็กหอออกไม่ได้) เธออยากกินอะไรหรืออยากได้อะไรเราก็จะไปซื้อแล้วเอามาให้ แต่ถ้าวันไหนแอบออกมาได้ก็จะไปหาไรกินกัน แล้วก็ไปส่งเธอเข้าโรงเรียน แล้วเราต้องวิ่งไปให้ทันรถรอบสุดท้าย ตอนนั้นทั้งมีความสุขและสนุกมาก เราเป็นอย่างงี้กันจนเธอเรียนจบ เธอได้ไปเรียนต่อที่มหาลัยธรรมศาสตร์รังสิต แต่เราเรียนพานิชย์ในจังหวัดเดิม ทำให้เราห่างกัน ได้เจอกันแค่วันหยุดหรือเสาร์อาทิตย์ เราจะนั่งรถไปหาเธอและไปพักที่หอของพี่สาวเธอแถวบิ๊กซีราม พี่สาวเธอก็น่ารักมาก ดีกับเรามาก พอเป็นแบบนี้ไปได้จนถึงตอนที่เธอกำลังจะจบปี1 เราเริ่มทะเลาะกันเพราะความห่าง เธอเริ่มมีสังคมมากขึ้น เราเริ่มงี่เง่ามากขึ้นเรื่อยๆ เราห้ามนู้นห้ามนี่เธอ เราไม่ชอบเวลาเธอไปไหนกับเพื่อน หรือเวลาไม่มีเราไปด้วย เราเลยทะเลาะกันมาเรื่อยๆ  จนวันนึงเราจับได้ว่าเธอมีคนอื่น แต่เราก็เคลียร์กันได้ เราขอให้เธอบอกเราทุกอย่างแล้วเราจะไม่ห้ามเธอ เธอก็ตกลง แต่พอเราต้องกลับมาเรียน และอยู่ห่างกันความงี่เง่าของเราก็กลับมา เธอบอกเราตามที่เราขอ แต่เราก็ไม่ได้ยอมให้เธอไป จนมันทำให้เราห่างกันไป แล้วเลิกกันโดยที่ไม่ได้บอกเลิกอะไรเลยสักคำ  แล้วเราก็ไม่ได้ติดต่อกันเลย ช่วงนั้นเราเสเพมากเที่ยวทุกวันเมาทุกคืน ผ่านไป 2อาทิตย์ เธอโทรมาหาตอนนั้นเราอยู่ในผับเลยเข้าห้องน้ำเพื่อไปคุยกับเธอ เธอถามเราด้วยเสียงที่เป็นห่วงและทำให้เราคิดถึงเธอมาก เธอถามว่าเป็นไงบ้าง คนใหม่ของเราดีมั้ย เราตอบเธอว่าไม่มีใครดีเท่าเธอแล้ว บลา บลาๆ เราตอบเธอไปพางร้องไห้ไปพาง หลังจากนั้นก็จำไรไม่ได้จนผับปิดจนเพื่อนต้องมาหามออกจากห้องน้ำ จนวันนั้นเธอก็ไม่ได้ติดต่อมาอีกเลย ผญ.คนนี้ทำให้เราต้องคิดถึงเธอตลอดเวลาแม้เวลาจะผ่านมา 6 ปีแล้ว เธอเป็นคนดีมาก ทั้งน่ารัก ดื้อ เกเรนิสๆ แต่เรื่องเรียนไม่มีปัญหา และที่สำคัญเธอไม่เคยดูถูกเราเลย แม้ฐานะทางบ้านเราค่อยข้างต่างกัน เธอไม่เคยร้องขอ เธอมีแต่ให้ เธอจำได้ทุกอย่างที่เราพูด มีของขวัญชิ้นนึงจากเธอเราประทับใจมาก เธอเอากล่องกระดาษที่มีฝา มาสร้างบ้านไม้ไอติมให้เรา บ้านที่เราเคยพูดว่าอยากมีอะไรบ้าง เธอก็ไปหามาตกแต่งจนครบ ใส่ทุกอย่างที่เราเคยพูด ทำให้เราประทับใจมาก เธอไม่ได้ซื้ออะไรให้หรอกนะ แต่ของขวัญที่เธอให้แต่ละชื้น เธอทำขึ้นมาเองหมด มันดูถึงความตั้งใจและใส่ใจ เราคิดถึงเธอ ถ้าเธอได้อ่านเธอคงรู้ว่าเป็นเรา เราอยากจะบอกเธอว่า เราเข้าใจทุกอย่างที่ผ่านมาแล้วนะ เราโตขึ้นแล้ว เราไม่งี่เง่าแล้ว ถ้าวันนั้นเราไม่งี่เง่าวันนี้เราอาจจะยังมีเธอค่อยอยู่ข้างๆก็ได้  ไม่ได้จะขอให้เธอกลับมา เราแอบดูเธอทุกวัน เรารู้ตอนนี้เธอมีความสุขดีกับคนของเธอมาก เราแค่อยากให้เธอรู้ว่าเราไม่เคยลืมและไม่คิดจะลืมเธอเลยแม้เธออาจไม่ได้คิดแบบนี้ อยากให้รู้ว่าคิดถึง คิดถึงมาก ขอบคุณมากนะที่เคยมาเป็นส่วนนึงของชีวิต คิดถึง M_nta_a   _us_k