เรื่องทั้งหมดมีอยู่ว่า ล็อคขายของในถนนคนเดินเป็นของเพื่อนเรามี 3 ล็อค และฝากล้อคให้เราดูแล เพราะไม่งั้นเทศบาลจะยึดล้อคคืน เพื่อนเราขายปลา แต่ช่วงหน้าฝน ปลามันไม่ค่อยแข็งแรง และต้องผสมพันธุ์กันรอมันเกิดอีก คือต้องใช้เวลาในการเพาะพันธุ์ เพื่อนเลยฝากล้อคไว้ที่เรา แต่ให้ขาจรเวียนลงแทน และทำแบบนี้ทุกปีคือฝากล้อคเราช่วงหน้าฝน เป็นสิบปีแล้ว
จากนั้น มีแม่ค้ารายหนึ่งไม่มีที่ขายของ เราก็เลยให้ลงขายโดยแจ้งแต่ตอนแรกว่า ให้ขายแทน ช่วงเข้าหนาวเพื่อนเราจะกลับมาขายปกติ แม้ค้ารายนี้ก็ขายช่วงหนึ่ง ประมาน2เดือน และก็หายไปจนเมื่อ 3 อาทิตย์ก่อนกลับมาขายใหม่ เราก็ให้ลง เพราะว่าแกมาถามลงได้อยู่ไหม เราก็บอกว่าได้ แต่แกกลับไปร้องเรียนเทศบาลว่าร้านปลาไม่มาขายเป็นปีแล้ว แกมาขายตลอด จนเรางง และตกใจว่าทำไมแกทำแบบนี้ เจ้าหน้าที่มาชี้แจ้งกับเราเพราะเราเป็นคนรับหน้าแทนเพื่อน ทำให้เราโมโหมาก เพราะเราให้วางขายเพราะสงสาร แกอ้างว่าแกป่วยเป็นโรค sle ภูมิคุ้มกันบกพร่อง มีลูกต้องเลี้ยง ฝนตกฟ้าร้องเราก็ช่วยกันเก็บร้าน คือถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน คือในตอนแรกก็แจ้งแล้วว่าขายแทนแกก็รับทราบ แต่ทำไมทำแบบนี้ เราขายของตรงนี้มาเป็นสิบปี ก็ทำแบบนี้มาตลอด คือรักษาล้อคให้เพื่อน ไม่ใช่ว่าจะทำกันเจ้าเดียว เจ้าอื่นบางร้านมีอุบัติเหตุไม่สามารถขายของได้นานหลายเดือน คนที่มาขายแทนเจ้านั้นก็ไม่เคยแจ้ง พอเจ้าเดิมมา เขาก็คืนให้ ขายของกันตามปกติไม่มีทะเลาะแย่งที่ขายของ แต่เราเจอเหตุการณ์แบบนี้ทำให้เพื่อนเสียล้อคไม่พอ เราเองก็ซวยเจ้าหน้าที่เทศบาลก็คาดโทษ แล้วร้านอื่นๆก็พลอยเดือดร้อนตาม เพราะทุกร้านก็ไม่ได้ขายที่นี่ที่เดียวให้เจ้าอื่นมาลงแทนบ้าง กลายเป็นว่าร้องเรียนกันหลายร้าน แล้วเราก็เจอ แม่ค้าด้วยกันมาถามว่า พาใครเข้ามาขายของรู้ไหมนิสัยเป็นยังไง แย่งล้อคขายของไม่พอ ยังพาให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วยอีก เราต้องรับผิดและไปขอโทษหลายๆร้าน ในขณะที่แม่ค้ารายนั้นกลับไปโพสด่าเราในเฟสว่า กฎก็ต้องเป็นกฎ ถ้าไม่เข้าใจกฎก็ออกไป ด่าเราว่า
คือให้คนมากดไลค์ว่ามีใครในถนนคนเดินเกลียดเราบ้าง
คือเราทำอะไรผิด ล้อคของเพื่อนเรา เราให้คุณลง พอเพื่อนเรากลับมาขาย คุณไม่พอใจ ร้องเรียนเทศบาล ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ทำไมคุณถึงมีนิสัยแย่งของๆของคนอื่น คุณขนญาติมาเถียงกลับเรามันใช่ไหม ญาติคุณด่าเรา ขอถามกลับคุณเล่าให้ญาติคุณฟังหมดไหม ว่าคุณมาขายสองเดือนภายในสองเดือนนั้นคุณมาขายแค่ แปดวัน และคุณไม่ได้มาตลอด เพราะฝนตกบ้างล่ะ คุณป่วยบ้างล่ะ กลับเพื่อนเราขายทุนวัน9เดือน เป็นระยะมาสิบปี และมันใช่เรื่องไหม
ถามความคิดเห็นว่าใครผิดใครถูก
จากนั้น มีแม่ค้ารายหนึ่งไม่มีที่ขายของ เราก็เลยให้ลงขายโดยแจ้งแต่ตอนแรกว่า ให้ขายแทน ช่วงเข้าหนาวเพื่อนเราจะกลับมาขายปกติ แม้ค้ารายนี้ก็ขายช่วงหนึ่ง ประมาน2เดือน และก็หายไปจนเมื่อ 3 อาทิตย์ก่อนกลับมาขายใหม่ เราก็ให้ลง เพราะว่าแกมาถามลงได้อยู่ไหม เราก็บอกว่าได้ แต่แกกลับไปร้องเรียนเทศบาลว่าร้านปลาไม่มาขายเป็นปีแล้ว แกมาขายตลอด จนเรางง และตกใจว่าทำไมแกทำแบบนี้ เจ้าหน้าที่มาชี้แจ้งกับเราเพราะเราเป็นคนรับหน้าแทนเพื่อน ทำให้เราโมโหมาก เพราะเราให้วางขายเพราะสงสาร แกอ้างว่าแกป่วยเป็นโรค sle ภูมิคุ้มกันบกพร่อง มีลูกต้องเลี้ยง ฝนตกฟ้าร้องเราก็ช่วยกันเก็บร้าน คือถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน คือในตอนแรกก็แจ้งแล้วว่าขายแทนแกก็รับทราบ แต่ทำไมทำแบบนี้ เราขายของตรงนี้มาเป็นสิบปี ก็ทำแบบนี้มาตลอด คือรักษาล้อคให้เพื่อน ไม่ใช่ว่าจะทำกันเจ้าเดียว เจ้าอื่นบางร้านมีอุบัติเหตุไม่สามารถขายของได้นานหลายเดือน คนที่มาขายแทนเจ้านั้นก็ไม่เคยแจ้ง พอเจ้าเดิมมา เขาก็คืนให้ ขายของกันตามปกติไม่มีทะเลาะแย่งที่ขายของ แต่เราเจอเหตุการณ์แบบนี้ทำให้เพื่อนเสียล้อคไม่พอ เราเองก็ซวยเจ้าหน้าที่เทศบาลก็คาดโทษ แล้วร้านอื่นๆก็พลอยเดือดร้อนตาม เพราะทุกร้านก็ไม่ได้ขายที่นี่ที่เดียวให้เจ้าอื่นมาลงแทนบ้าง กลายเป็นว่าร้องเรียนกันหลายร้าน แล้วเราก็เจอ แม่ค้าด้วยกันมาถามว่า พาใครเข้ามาขายของรู้ไหมนิสัยเป็นยังไง แย่งล้อคขายของไม่พอ ยังพาให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วยอีก เราต้องรับผิดและไปขอโทษหลายๆร้าน ในขณะที่แม่ค้ารายนั้นกลับไปโพสด่าเราในเฟสว่า กฎก็ต้องเป็นกฎ ถ้าไม่เข้าใจกฎก็ออกไป ด่าเราว่า
คือเราทำอะไรผิด ล้อคของเพื่อนเรา เราให้คุณลง พอเพื่อนเรากลับมาขาย คุณไม่พอใจ ร้องเรียนเทศบาล ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ทำไมคุณถึงมีนิสัยแย่งของๆของคนอื่น คุณขนญาติมาเถียงกลับเรามันใช่ไหม ญาติคุณด่าเรา ขอถามกลับคุณเล่าให้ญาติคุณฟังหมดไหม ว่าคุณมาขายสองเดือนภายในสองเดือนนั้นคุณมาขายแค่ แปดวัน และคุณไม่ได้มาตลอด เพราะฝนตกบ้างล่ะ คุณป่วยบ้างล่ะ กลับเพื่อนเราขายทุนวัน9เดือน เป็นระยะมาสิบปี และมันใช่เรื่องไหม