สวัสดีครับ ขออนุญาติระบายความรู้สึกหน่อยครับ อัดอั้นตันใจซะเหลือเกิน ก่อนอื่นผมขออนุญาตแนะนำตัวเองก่อนครับ ผมเป็นคนตาบอด ซึ่งมีความสามารถในด้านการใช้ Microsoft Office การใช้คอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีต่างๆ ปกติผมทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่งในเขตรามคำแหง เนื่องจากสิ้นปีนี้จะหมดสัญญาการจ้างงาน ดังนั้นก็เลยคิดว่าต้องการหางานใหม่ ก็เห็นประกาศรับสมัครงานตำแหน่งงานคนพิการเยอะแยะมากมายในเว็บไซต์ต่างๆ บรรยายไว้ซะสวยหรู ว่าจะลดความเหลื่อมล้ำทางสังคมบ้างล่ะ ต้องการให้คนพิการมีงานทำบ้างล่ะไอ้เราก็ดีใจ พอโทรไปสมัครจริงๆ อ้ายไม่รับซะงั้น เราก็อ่าน ข้อตกลงและระเบียบข้อบังคับสำหรับการรับสมัครตำแหน่งงานคนพิการจนละเอียดถึงได้โทรไปไม่มีข้อไหนเลยที่ห้ามคนตาบอดหรือไม่รับคนตาบอด แต่พอโทรไปสมัครจริงๆไม่รับซะงั้นกลัวเราเดินไม่ได้บ้างล่ะ กลัวเดินทางไม่สะดวกบ้างล่ะ แต่ถ้าลืมคิดไปว่าที่โทรไปหาท่านคือคนตาบอดถ้าเขาไปทำงานไม่ได้หรือไม่มีประสิทธิภาพในการทำงานเขาคงไม่โทรไปหรอกครับ เสียเวลาเปล่าๆ ตัดสินให้ว่าเป็นคนไม่มีประสิทธิภาพไม่สามารถทำงานได้แต่สินใจแทนเขาซะทุกอย่างไปเลย อย่างนี้จะเขียนประกาศรับสมัครงานคนพิการทำไมล่ะครับ เหนื่อยใจ กับความคิด ทางเลือกมีมากมายทั้งมาตรา 33 และมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมคุณภาพชีวิตคนพิการ ท่านทำหน้าที่ รับตำแหน่งอยู่ฝ่ายบุคคลแต่ท่านไม่รู้จักกฎหมาย เกี่ยวกับการจ้างงานคนพิการ เหนื่อยใจแทน เจ้าของผู้ประกอบการจริงๆครับ อย่างนี้ แล้วเมื่อไหร่สังคมไทยจะพัฒนาล่ะครับ เนื่องจากการจ้างงานคนพิการ ก็ยังแบ่งชนชั้นวรรณะ ไม่ทดสอบความสามารถก่อนตัดสินใจ อย่างนี้ ก็แย่นะครับ บางที คนพิการอย่างอื่น อาจไม่มีความสามารถเท่าคนตาบอดก็ได้ ฝากผู้ที่อ่านกระทู้ หรือผู้ที่ทำหน้าที่ รับผิดชอบเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ ช่วยนำไป พิจารณาด้วยครับ น้อยใจจริงๆ
.
ปัญหาของคนพิการที่หางานทำไม่ได้ใครช่วยได้บ้าง
.