หวัดดี เราชื่อเปานะ เรามีพี่น้องทั้งหมด2คน เเต่พี่ชายเรามีลูกเเล้วเเหละ เรากะพี่ชายไม่คอยถูกกันเท่าไหร่ เจอกันที่ไหร่กัดกันตลอดเลย55555555
อ่ะๆๆ เข้าเรื่องๆซะที เราเป็นเด็กมัทยมปลาย เราก็ใช้ชีวิตคนโสดไปวันๆ ก็คนโสดอย่างเราก็ไม่มีอะไรอ่ะเนาะ นอกจากดูยูทูป เล่นเฟส เล่นไลน์เรื่อยเปื่อยของเรา จนเราได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งเขาเป็นเพื่อนเเฟนของเพื่อนเราอีกที (งงป่ะ นี่พิมเองยังงงเองเลย555555) เออนั้นเเหละ ตอนนั้นยังไม่ได้สนใจอะไรในตัวเขาเลย เจอก็ยังเฉยๆอยู่ ก็เออก็เจอล่ะไงอ่ะ จนเราต้องไปฝึกงานต่างจังหวัดซึ่งมันไกลจากที่ ที่เราอยู่พอสมควร ช่วงเเรกที่ไปฝึกงานก้เเฮปปี้ดี ก็มีคิดถึงทางบ้านบ้าง จนมีอยู่วันหนึ่งพี่คนนั้นทักมา เราก็งงๆว่าทักมาทำไมไรงี้เราก้เลยตอบไปตามประสาเรา เขาก็มาบอกเออว่าชอบเรานะ เราก็อ่อล่ะไงอ่าาา เขาก็เริ่มทักมาหาทุกวัน ทำไรบอกหมด ถ่ายรูปมาให้ดืชัดเจนกะเราทุกอย่าง ลงรูปเราในสตอรี่ คือเเบบเห้ยเเกรรรรรเขาชัดเจนกะเรามากเลยย เขาชอบเราจริงเเน่ๆเลยอ่าาา โอ้ยเขิลลล (ตอนนั้นไม่รุ้ว่าหลงห่าอะไรมัน55555555) เออนั้นเเหละตอนนั้นก็หลงดีใจ ล่ะก็เลยเป็นเเฟนกัน โอ้ยยยยยรู้สึกโชคดีมากที่มันเขาเปนเเฟนอย่างจ้าเราชอบคบรุ่นพี่จ้าาา ได้ใจไปเต็มๆเลยจ้าา คบกันมาได้สักพักลายเริ่มออกจ้าา หึหึ เราเริ่มสังเกตุว่าเขาไม่ค่อยลงรูปเรา ไม่ค่อยเเท็กเราเหมือนเมื่อก่อน เริ่มห่างๆไป ทีนี่จ้าาเราโทรไปมันขึ้นว่าติดสายหนุ่งอยู่ อื้อหื้ออออ นี่รู้เลยจ้าาาว่ามันนอกใจ เราไม่อยากเลิกกะมันอ่ะเลยดูต่อไปป เราเเกล้งถามว่าคุยกะใครหรอ เขาบอกว่าอ่อคุยเรื่องรายงานกับเพื่อน เราก็อื้มมมมมมเพื่อนนนนนนน เพื่อนห่าไรเเชทสีชมพูอีห่า ก็บอกอ่ออ โอเคคุยให้เสร็จก่อนค่อยโทรมานะ พอเริ่มนานขึ้นๆลายก็ออกมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่ไม่ค่อยเเท็ก ไม่ค่อยลงรูป วันนั้นนางลงรูปไอ่คนที่มันคุยด้วยกุนี่บับไม่เป็นอันจะทำงานเลยจ้าา สุดท้ายยมันก็บอกเลิกเรา ตอนนั้นจำได่ขึ้นใจมันบอกว่าเป็นพี่น้องกันได้ไหม พี่น้องไรกูไม่อยากๆเป้น เลยตอบกลับไปว่าไม่ต้องเป็นพี่น้องหรอกทำใจไม่ไหว เขาก็บอกเเต่เราคุยกันในสถานะพี่น้องที่รักกันได้นะ เรานี้นั่งร้องไห้ตั้งเเต่เที่ยงคืนถึงตี2 หลับได้2ชม.ก็ตื่น เเถมฝันถึงมันอีก ละเมอชื่อมัน (อันนี้เพื่อนเล่าให้ฟัง) เห้ออออออออ เราจะเป็นจะตายให้ได้เลย สงสารตัวเองมากๆๆตอนนั้น วันนั้นทำงานในสภาพศพอ่ะ เดินเหมือนซอมบี้เลย
โอ้ยยยยชีวิตฉันนนนนนน ไม่นานมันก็มีใหม่ คือทำไมตอนเเรกมันดีจังว่ะ ล่ะตอนนี้คือ...????
ยยยยย เเต่ก็นะ รักไปเเล้วอ่าาาทำไงได้ ตอนนี้ก็เลิกกะมันได้เกือบจะ2เดือนล่ะ ตอนนี้โสดนะงุงิ55555555
อยากจะบอกกะคนที่มันเเฟนว่ามีเเฟนก็ควรรักเเฟน ไม่ใช่ไปหาใหม่ที่มันดีกว่าเลย ฟังนะ "อย่าทิ้งคนที่ขาดคุณไม่ได้เพื่อไปหาคนที่คุณอยากได้"
ปล.ถ้ามันได้อ่านกระทู้นี้ก็ขอให้รู้ไว้ว่าน้องคนนี้ยังคิดถึงเเละยังรักพี่เสมอ
ทำไมตอนเเรกๆมันดี
อ่ะๆๆ เข้าเรื่องๆซะที เราเป็นเด็กมัทยมปลาย เราก็ใช้ชีวิตคนโสดไปวันๆ ก็คนโสดอย่างเราก็ไม่มีอะไรอ่ะเนาะ นอกจากดูยูทูป เล่นเฟส เล่นไลน์เรื่อยเปื่อยของเรา จนเราได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งเขาเป็นเพื่อนเเฟนของเพื่อนเราอีกที (งงป่ะ นี่พิมเองยังงงเองเลย555555) เออนั้นเเหละ ตอนนั้นยังไม่ได้สนใจอะไรในตัวเขาเลย เจอก็ยังเฉยๆอยู่ ก็เออก็เจอล่ะไงอ่ะ จนเราต้องไปฝึกงานต่างจังหวัดซึ่งมันไกลจากที่ ที่เราอยู่พอสมควร ช่วงเเรกที่ไปฝึกงานก้เเฮปปี้ดี ก็มีคิดถึงทางบ้านบ้าง จนมีอยู่วันหนึ่งพี่คนนั้นทักมา เราก็งงๆว่าทักมาทำไมไรงี้เราก้เลยตอบไปตามประสาเรา เขาก็มาบอกเออว่าชอบเรานะ เราก็อ่อล่ะไงอ่าาา เขาก็เริ่มทักมาหาทุกวัน ทำไรบอกหมด ถ่ายรูปมาให้ดืชัดเจนกะเราทุกอย่าง ลงรูปเราในสตอรี่ คือเเบบเห้ยเเกรรรรรเขาชัดเจนกะเรามากเลยย เขาชอบเราจริงเเน่ๆเลยอ่าาา โอ้ยเขิลลล (ตอนนั้นไม่รุ้ว่าหลงห่าอะไรมัน55555555) เออนั้นเเหละตอนนั้นก็หลงดีใจ ล่ะก็เลยเป็นเเฟนกัน โอ้ยยยยยรู้สึกโชคดีมากที่มันเขาเปนเเฟนอย่างจ้าเราชอบคบรุ่นพี่จ้าาา ได้ใจไปเต็มๆเลยจ้าา คบกันมาได้สักพักลายเริ่มออกจ้าา หึหึ เราเริ่มสังเกตุว่าเขาไม่ค่อยลงรูปเรา ไม่ค่อยเเท็กเราเหมือนเมื่อก่อน เริ่มห่างๆไป ทีนี่จ้าาเราโทรไปมันขึ้นว่าติดสายหนุ่งอยู่ อื้อหื้ออออ นี่รู้เลยจ้าาาว่ามันนอกใจ เราไม่อยากเลิกกะมันอ่ะเลยดูต่อไปป เราเเกล้งถามว่าคุยกะใครหรอ เขาบอกว่าอ่อคุยเรื่องรายงานกับเพื่อน เราก็อื้มมมมมมเพื่อนนนนนนน เพื่อนห่าไรเเชทสีชมพูอีห่า ก็บอกอ่ออ โอเคคุยให้เสร็จก่อนค่อยโทรมานะ พอเริ่มนานขึ้นๆลายก็ออกมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่ไม่ค่อยเเท็ก ไม่ค่อยลงรูป วันนั้นนางลงรูปไอ่คนที่มันคุยด้วยกุนี่บับไม่เป็นอันจะทำงานเลยจ้าา สุดท้ายยมันก็บอกเลิกเรา ตอนนั้นจำได่ขึ้นใจมันบอกว่าเป็นพี่น้องกันได้ไหม พี่น้องไรกูไม่อยากๆเป้น เลยตอบกลับไปว่าไม่ต้องเป็นพี่น้องหรอกทำใจไม่ไหว เขาก็บอกเเต่เราคุยกันในสถานะพี่น้องที่รักกันได้นะ เรานี้นั่งร้องไห้ตั้งเเต่เที่ยงคืนถึงตี2 หลับได้2ชม.ก็ตื่น เเถมฝันถึงมันอีก ละเมอชื่อมัน (อันนี้เพื่อนเล่าให้ฟัง) เห้ออออออออ เราจะเป็นจะตายให้ได้เลย สงสารตัวเองมากๆๆตอนนั้น วันนั้นทำงานในสภาพศพอ่ะ เดินเหมือนซอมบี้เลย
โอ้ยยยยชีวิตฉันนนนนนน ไม่นานมันก็มีใหม่ คือทำไมตอนเเรกมันดีจังว่ะ ล่ะตอนนี้คือ...????
อยากจะบอกกะคนที่มันเเฟนว่ามีเเฟนก็ควรรักเเฟน ไม่ใช่ไปหาใหม่ที่มันดีกว่าเลย ฟังนะ "อย่าทิ้งคนที่ขาดคุณไม่ได้เพื่อไปหาคนที่คุณอยากได้"
ปล.ถ้ามันได้อ่านกระทู้นี้ก็ขอให้รู้ไว้ว่าน้องคนนี้ยังคิดถึงเเละยังรักพี่เสมอ