วันนี้พึ่งสังเกตุ การแก้เพรสของเป๊บและซารี่ต่างกันมากเลยนะเนี่ย

วันนี้เป๊บใช้การแก้เพรสลิ้วพูลโดยการให้นักเตะยืนกันห่าง กระจายเต็มพื้นที่ของสนาม เพื่อให้ลิ้วพูลเสียเวลาบีบ เสียเวลาวิ่งไล่  แต่ต้องแลกกด้วยการจ่ายบอลที่แรงและคม ไม่อย่างนั้นมีโอกาสโดนลิ้วพูลตัดบอลสวนได้มาก

ส่วนของซารี่ นักเตะจะยืนชิดกันมากกว่า ต่อบอลสั้นๆและเร็ว วนไปมา โดยอาศัยจอจินโย่เป็นตัวควบคุมการรับการบุก ซึ่งเป็นการเปิดหน้าแลกให้ลิ้วพูลเข้ามารุมบีบ ซึ่งมีความเสี่ยงที่ถ้าใครจ่ายพลาดง่ายๆ โอกาสโดนตัดบอลไปยิง มีสิทธิ์เสียประตูสูงกว่าการเล่นแบบแมนซิตี้อีก แต่แลกกับการที่นักเตะแผงกลางลิ้วพูลต้องทิ้งตำแหน่งมาบีบพื้นที่ใดที่หนึ่งของสนาม สามารถเปลี่ยนบอลเร็วไปพื้นที่ว่างและสวนไปยิงได้ง่าย

** ไม่มีแผนของใครดีเลิศหรือใครเก่งกว่า ทั้ง2คนเป็นโค้ชที่เก่งทั้งคู่ ดังนั้นแล้ว แผนของใครจะได้ผลก็ต้องรอดูหลังจบแมทซ์ว่าใครจะได้ผลการเล่นที่ต้องการ(เพราะผู้ชนะเป็นผู้ที่ถูกต้องเสมอในโลกฟุตบอล)  ขอให้เป็นเกมที่สนุกเหมือนเชลซี-ลิ้วพูลนะครับ **