คุณคิดว่าผู้ชายคนนี้เป็นยังไงน่าเอาเป็นคู่ชีวิตไหม

เริ่มต้นเลยนะคะเรามีแฟนคนหนึ่งคบกันได้ปีกว่าๆผูกพันธ์มากอยู่ด้วยกันแทบตลอดเวลาเราอายุ 18 เค้าอายุ 23แต่แล้วเราก็ได้เลิกกันเนื่องจากปัญหาทางครอบครัวทางบ้านเราดีกับเค้าทุกอย่างแม่เราเลี้ยงเค้าเหมือนลูกอีกคน(บ้านเราค่อยข้างมีฐานะบ้านเค้าข่อนข้างขัดสน)อยากได้อะไรซื้อให้ เสื้อผ้า รองเท้า พาไปกินอะไรต่างๆนาๆที่เค้าเกิดมา 23 ปีไม่เคยกินมาก่อนไปที่ต่างๆถือเป็นการเปิดโลกของเขาเลยไม่ได้ดีแค่กับเค้าบ้านเงินขัดสนหลานไม่มีนมกินแม่เราซื้อให้ ไม่มีค่าเทอมแม่เราจ่ายให้ รถเสียแม่เราเอาตังให้ มาช่วยงานที่บ้านให้ตังตลอดแต่สุดท้ายต้องเลิกกันพอหลังจากเลิกกันเนื่องด้วยเราโดนบังคับให้เลิกเราไม่ได้อยากเลิกกันเองก็เลยยุงแอบติดต่อกันแต่ไม่ให้ใครรู้เค้าบอกเราว่า “น้องจะไปคุยกับใครก็ได้พี่ไม่ว่าน้องยังเด็กพี่เปิดโอกาสให้ไปเจอคนอื่น”เราก็ยังติดต่อกับเค้าไปเรื่อยๆแล้วก็บังเอิญมีคนเข้ามาคุยกับเราเราก็คุยแต่เราไม่ได้บอกเค้าพอเค้าเข้าเฟสเราเค้าเห็นเราคุยกับคนอื่นเค้าอยากตัดขาดจากเราบอกว่ารับไม่ได้เราก็ไม่เข้าใจนะว่าถ้าคิดว่าตัวเองรับไม่ได้จะบอกเราไปคุยกับคนอื่นเพื่ออะไรตั้งแต่ทีแรกเค้าก็บอกว่าก็ตอนนั้นรับได้แต่ตอนนี้รับไม่ได้แล้วคือหลังจากนั้นเราเป็นคนผิดเลยคะที่เราไปมีคนอื่นทั่งๆที่เค้าพูดเองช่วงเกิดเหตุการญ์เค้าไปฝึกงานที่กทม.6เดือน ส่วนเราเรียนอยู่ต่างจังหวัด เราไม่เข้าใจว่าเราผิดอะไรแต่เราก็พยายามของโอกาสให้เค้าให้อภัยเรามาตลอดระยะที่เลิกกันเค้าก็บอกแต่ว่าขอคิดดูก่อน พอผ่านไปเราถามอีกเค้าบอกขอแค่ตอนกลับมาเรียนได้มั่นพอเรียนจบทางใครทางมัน🙄แล้วพอผ่านไปอีกสรุปคือก็มีแต่บอกว่าคิดดูก่อนตอนนี้ปัญหาเยอะไม่อยากคิดมากเหนื่อยงานแต่แล้วพอเรารอมา 6 เดือนเค้ากลับมาบอกว่าจะไม่กลับมาเป็นแบบเกิมแล้วยังไงก็ไม่ให้โอกาสทั้งๆที่เราไม่ผิดทำไมปล่อยเราง่ายจัง ถ้าจะไม่กลับมาทำไมไม่บอกเราเลยปล่อยให้เรารอมาตลอด 6 เดือนเพื่อที่จะมาบอกว่าไม่อยู่แล้ว ก่อนหน้านั้นเราตัดใจแล้วไม่รอคิดว่าเค้าคงไม่กลับมาไม่รอคำตอบหลังจากเค้าฝึกงานแล้วพอเค้าฝึกงานเสร็จเท่านั้นแหละ เกิดเรื่องเค้าไปโพสว่าเราประมาณว่าเรามีคนอื่นเลยได้คุยกันอีก ครั้งนี้คือสุดๆเราได้คุยกับแม่เค้าเราก็ได้บอกไปว่า...
เรา:แม่คะพี่เค้าจะมาว่าหนูแบบนี้ไม่ได้นะคะบล็อกเฟสหนูแล้วไปบอกว่าหนูมีคนอื่นแบบนี้มันไม่เป็นสุภาพบุรุษเลย
แม่เค้า:แม่คุยกับเค้าให้แล้วนะเค้าบอกเค้าไม่ได้ว่าหนู(แต่ที่เห็นคือเพื่อนส่งรูปมาให้ดูเราดูไม่ได้เพราะโดนบล็อกคือแบบอ่านยังไงมันก็เรา)แม่ก็บอกกับเค้าไปแล้วว่าจะทำเพื่ออะไรตัวเองก็มีคนใหม่คุยคนใหม่แล้ว
เรา:หนูก็ไม่เข้าใจนะคะว่าพี่เค้าทำไปเพื่ออะไรทั้งให้รอให้ไรหนูไม่ได้ว่าถ้าเค้าจะไปเริ่มต้นใหม่มีแฟนใหม่แต่อย่าทำแบบนี้
แม่เค้า:เดี๋ยวแม่บอกพี่เค้าโทรหา
บทสนทนาเรากับแฟนเก่า
แฟนเก่า:พี่ขอโทษถ้าทำให้ทุกคนเข้าใจผิด พี่จะไปลบออกก็ได้บลาๆๆๆๆแก้ตัวไป
เรา:มันไม่โอเคเลยนะที่จะทำแบบนี้บล็อกละมาว่ากัน
แฟนเก่า:พีาจะบอกนะมันไม่มีใครคิดว่าพี่ว่าให้น้องหรอกเราเลิกกันมานาแล้วถ้าไม่มีใครคิดเพื่อนเราคงไม่ส่งมาให้เราดูมั้ย
เราคือแบบไม่อยากอะไรแล้วเค้าเป็นประเภทไม่เห็นความผิดของตัวเองโทษแต่คนอื่นเราถามว่าเราผิดไรเค้าบอกเราไม่ผิดครอบครัวต่างหากผิดทั้งๆที่ตัวเค้าเองผิดสัญญากับแม่เราเค้าบอกว่าเค้าไม่อยากกลับมาไปมีคนใหม่ดีกว่าอย่าน้อยมันก็ไม่แย่เท่ากลับมาคบกับเราถึงมันจะแย่มันก็แย่เพราะตัวเค้าเองไม่ใช่ครอบครัวรื่องของวันนี้ก็จบไปแต่ก็ดันยังไม่จบวันต่อมาเพื่อนเค้าโพสว่สให้เราประมาณว่าก็เข้าข้างกันก่าให้เราอ่ะเพราะเราลงสตอรี่ที่คุยกับเพื่อนคือเพื่อนก็ปลอบใจว่าคนเลิกกันก็ดูตอนเลิกไรประมาณนี้เราก็เลยไปบอกเค้าว่าบอกเพื่อนเค้าเลิกยุ่งกับเราเพราะเพื่อนเค้าว่าเราแรงพอสมควรเพราะเป็นผญ.เราก็ไม่เข้าใจว่าจะมาว่าเราทำไมมีส่วนได้ส่วยเสียไรหรือเค้าเกี่ยวอะไรด้วยแม่เค้าเลยโทรหาเรา
แม่เค้า:แม่จัดการพี่เค้าให้แล้วบอกพี่เค้าแล้วว่าบอกเพื่อนอย่าไปยุ่งกับน้องรู้เรื่องดีแค่ไหนจะมายุ่งเรื่องของคนอื่น
เรา:หนูก็ไม่ได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนหนูฟังหรอกนะคะเพราะหนูอายคนเหมือนกัน
แม่เค้า:จบกันก็จบกันไปอย่าไปรักใครใหม่มันมาก ให้รักตัวเอง รักใครอย่าทุ่มสุดตัวคุยคนอื่นไปเลยไม่ต้องซื่อสัตย์กับมันคนเดียวหรอก
เรา:คือเราอึ้งมากกกสอนอะไรเราแบบนี้ เราเลยตอบว่าหนูทำไม่เป็นหรอกคะแม่ที่มีแฟนอยู่แล้วให้ไปคุยกับคนอื่น
แม่เค้า:แม่ก็มีปัญหากับพี่อยู่ไม่คุยกันมาเป็นเดือนแล้วถ้าไม่มีเรื่องหนูก็ยังไม่พูดกัน(คือชีวิตของแฟนเก่าเรามีแต่ปัญหาเรื่องเครียดในคริบครัวตลอดน้องเกเรมาก พ่อเลี้ยงกินเหล้าตลอดกลับมาทะเลาะกับแม่)เค้าก็เรียกแฟนเก่าเรามาคุย
แฟนเก่า:จบกันไปเถอะไม่อยากมัปัญหาอะไรแล้วอยากไปเริ่มต้นใหม่(ทั้งๆที่เคยพูดกับเราไง้เยอะมากว่าปิดใจไม่อยากมีใครถ้ายังไม่มีอะไรยังไม่อยากมีใครแต่ถึงมีอะไรแล้วก็ยังไม่อยากมีเพราะคนที่เข้าใาก็จะมาหวังเงินทองจากเค้า)
เรา:ก็ยังอยากให้เค้ากลับมาแต่พูยังไงก็ไม่กลับมาเราเลยถามไปว่า....
เรา:มีคนใหม่หรอ
แฟนเก่า:ใช่
เรา:ทำไมไม่กลับมาเราไม่เีกว่าตรงไหนเราผิดอะไร
แฟนเก่า:เราไม่ผิดครอบครัวผิดน้องดีกว่าคนใหม่ทุกอย่างทุกทางแต่พี่คิดว่าพี่คงเหมาะสมกับคนแค่นี้
เรา:งั้นไปเถอะไปมีความสุขกับคนที่เลือกแล้ว
พอเรื่องจบวันต่อมาก็เหมือนจะเปิดตัวกันเลยเรารู้ทุกอย่างเราแทบไม่อยากเชื่อคนที่รักเรามากบอกเราว่าเลิกกับเราไปคงจะไม่มีใครใหม่อะไรต่างๆนาๆคือโกหกเราทั้งหมดทุกสิ่งตั้งแต่คบกันยันเลิกกันเราเลิกกันก่อนสงกรานไม่กี่วันผ่านไปเป็นเวลา 2 เดือนเขาไปมีคนใหม่แต่บอกให้เรารอมา 6 เดือนเพื่อ?????แล้วปฎิเสธเราทุกอย่างยังไงก็ไม่กลับมาคบเราก็รู้แหละเพราะมีคนใหม่เราถามไปว่าแล้วให้รอทำไมเค้าบอกว่าก็ตอนนั้นบอกว่าขอเวลาคิดไงตอนนี้คิดได้แล้วว่าไม่กลับมาอย่างว่าคนมันมีใหม่อ่ะเราคิดว่าเหมือนตอนคบกันที่เค้าดีกับเราเพราะทำทำดีต่อเค้าเค้าเลยต้องเีกับเราแต่ไม่ได้รักเราจริงเค้าบอกเราไม่ผิดแต่ไม่ให้อภัยทั้งๆที่ตอนคบกันเราไม่เคยนอกใจอะไรเลยทั้งที่ใครๆก็บอกว่าเราไม่เหมาะสมกันในหลายๆอย่างเราไม่เคยขออะไรเลยจากเค้า คบกันมาปีกว่าเราไม่เคยได้สิ่งของอะไรจากเค้าเลยนอกจากตุ๊กตาอุ๋งๆตัวเล็กตัวเดียวแต่เราไม่ได้ว่าเพราะเข้าใจว่าเค้าไม่มีตังแล้วเราก็ไม่ได้หวังจะได้สิ่งของอะไรเราไม่คิดว่าเค้าจะทำกับเราแบบนี้เลย
*พื้นฐานทางบ้านของเค้าเป็นคนประเภทที่เห็นแก่ตัวเอาแต่ตัวเองจนแต่อยากได้ของคนอื่นทัศคติแย่ไร้มารยาทรักแต่ตัวเอง รักสบาย ไม่อยากหลุดพ้นจากสิ่งที่ตัวเองเป็นหาเท่าที่ใช้ไม่มีเก็บไม่เป็นไรแค่ใช้ชีวิตสบายพอง่ายๆคือขี้เกียจไม่มีความทะเยอทะยานแม่เราไม่เคยรังเกียจเค้าเรื่องความจนเลยถ้าเค้าเป็นคนดีคนขยันแต่นี่เหมือนอยู่กับเราเพราะสบายเกาะเรากินจากคนไม่รู้จักขนาดเรียนคณะเดียวกันคนน้อยๆบางคนยังไม่รุ้จักเค้าเลยแต่พอมาคบกับเราคนรู้จักเยอะขึ้น โปรไฟล์ดีขึ้นเพราะได้ใช้ชีวิตแบบคนมีตังแต่การรู้ไม่มันคือเงินแม่เรา เราพยายามทำให้เค้ากระตือรือร้นเรื่องเรียนเราบอกเค้าก็โกรธให้เราไม่พอใจที่บอกให้ตั้งใจเรียน เรื่องทำมาหากินก็ไม่สู้ขี้เกียจอายุเท่าเค้าควรที่จะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยแต่อ้างนู้นนี่สารพัดเราทัศนคติการใช้ชีวิตไม่ตรงกันเลยเรารู้นะคะว่าเค้าดีไม่ดียังไงตอนคบกันอยากเลิกแต่ถอนตัวเองไม่ได้เพราะรักเค้ามากแต่ถ้าอยู่กับคนๆนี้ชีวิตเราคงแย่เพราะเค้าไม่มีไรแถมความพยายามก็ไม่มีเราพยายามดึงเขาขึ้นมาแต่เค้าไม่อยากขึ้นมามันก็ไม่มีค่าอะไรเค้าไม่ได้อยากหนีจากความจนเลิกกันไปคนเข้าหาเค้าเยอะเพราะคนพวกนั้นคิดว่าเค้าคือแบบโปรไฟล์ดีไงแต่หารู้ไม่เพราะมาคบกับเราทั้งนั้นคงกำลังเหลิงเพราะจากที่เป็นคนที่ไม่มีใครรู้จักเลยเราไม่ได้เสียดายเงินแต่เราเสียดายเวลากับความรู้สึกที่ไปให้คนแบบนี้เราเลยคิดว่ารักยังไงเราก็ต้องตัดใจเค้าเห็นแก่ตัวมากเกินไปแล้วเค้าไม่ได้รักเราเลยทั้งๆที่เราเหนือกว่าทุกอย่างแต่ทำไมถึงทำตัวไร้คุณค่าแบบนี้ แต่คนอื่นก็มองว่าเค้าดีเพราะหน้าตาท่าทางเค้าใสซื่อขนาดแม่เค้าเองยังไม่รู้ว่าลูกเค้าไม่ได้ใสซื่ออย่างที่คิดบอกแต่ว่าลูกตัวเองเป็นคนดีทั้งๆที่แม่เค้าก็บอกเราว่าขนาดแม่มีนยังไม่รักเลยมันจะไปรักใครแม่พยายามทำทุกอย่างให้ลูกมีความสุขมันยังไม่รักแม่แต่เราทำไรไม่ได้ก็ต้องปล่อยคนอื่นคิดไปแบบนั้นเพราะยังไงเค้าก็ไม่ได้มารู้เรื่องราวทั้งหมดนิชีวิตเค้าไม่มีความพยายามอะไรเลยดูดวงทุกหมอบอกว่าไม่ใช่คู่บุญบารมีเค้าไม่ถึงเรา