เกียจการโกหก

ผมทำงานเป็นรปภของทหารผ่านศึกแฟนทำงานเป็นแม่บ้านยุ สปก ทำคนละที่กัน เขาชอบโกหกผมเรื่องเงินทอง ว่านุ่นว่านี่ รายได้ผมก็ไม่เท่าไรหลอกควงบ้างไรบ้างก็เกือบๆสองหมื่น ผมจับได้ว่าแอบเอาบัตรเอทีเอ็มผมไปจำไว้ ทั้งๆที่เงินเดือนผมให้ทุกบาททุกสตางค์ ผมไม่ได้กดเอทีเอ็มด้วยซ้ำมันเป็นความคิดผิดของผมหรือป่าวไม่รู้เพราะยุด้วยกันมานานจนมีลูกสองคนผมไม่อยากเชื่อเรยเขาแอบคุยกะรปภที่ทำงานเขาจนเป็นเรื่องผมก็ไม่รุเมินกันจนเพราะเขาทะเลาะกับน้องเขาจนน้องเขาพูดขึ้นมาทุกคนบ้านเขาเข้าข้างเขาหมดผมนี่หมาว่าเขาแอบไปต่อแขนต่อขาลูกคนเล็กว่าไม่ใช่ลูกผมแม่เขายังคิดนะช่วงนั้นทะเลาะกันบ่อยมากเรื่องเงินมีการบอกเพื่อนผมอย่าบอกผมนะว่าเอาบัตไปจำแถมยังไปขายเบอทองให้ชายคนนั้นตอนกลางคืนบอกแม่เขาว่าเอาข้าวไปให้ผมแต่ไม่ใช่เรยจนสุดท้ายเงินเบอทองผมหายถามไม่ได้เอาไปจนสุดท้ายก็ยอมรับคิดเมินผมมะว่าเขาเอาเงินไปเปลชายคนนั้นแต่สุดท้ายผมก็ออกมาจากบ้านเขามายุกรุงเทพแต่ผมก็ยังโง่อีกให้เขามายุมาทำงานด้วยและสุดท้ายก็มีปันหาอีกเรื่องเงินผมจะทำไงดีกับชีวิตขออย่าไม่ยอมอย่าแต่ผมก็ติดที่ลูกอีกละคนโตผมแน่ใจว่าลูกผมแต่คนเล็กนี่สิผมยังคลุมเคลือผมจะทำไงกับชีวิตต่อไปดียุกะคนโกหกไม่เคยบอกเราเรยจนจับได้ยังหน้าด้านหน้าทนไม่รู้ไม่สน ผมท้อกับชีวิตสิ่งที่สร้างมากับพังทุกอย่างเพราเขาหมดทุกอย่างเพราะเขา