จะไปต่อหรือ จบแค่นี้ ?

คือเราเลิกกับแฟนแต่เราเป็นคนบอกเลิก ก็เหมือนเลิกกันทุกๆครั้งอาจจะเป็นเราบอกเลิกบ่อยและช่วงนั้นทะเลาะกันด้วยเลยมีช่องว่างให้คนอื่นอีกอย่างเราพึ่งเข้างานใหม่ก็เลยอยากจะทุ่มเทให้กับงานก็เลยห่างกันไปช่วงหนึ่งก็ถือว่าอยู่ได้แต่หงอยๆ พอเกือบห่างกัน 2 อาทิตย์ก็คุยกันเหมือนไม่ได้เลิกสุดท้ายก็ห่างกันไปอีก 1 อาทิตย์แฟนเราเลยถามว่านี่เราเลิกกันจริงๆใช่มั้ย เราเลยตอบ อืม โดยที่ว่าอยากให้เขาง้อแต่ไม่ก่อนหน้านี้ที่ก่อนเลิกกันเคยทะเลาะเรื่องเพื่อน ผญ แต่เขาก็บอกไม่มีอะไรด้วยเซ้นเราเราว่ามันต้องมีแน่ๆ สุดท้ายเขาถามอะไรเราก็ตอบอืมๆ คำสุดท้ายที่เขาพูดออกมาคือ งั้นเราขอเอาสถานะลงนะไม่ว่ากันนะเราก็อืม แต่ในระหว่างนั้นเรารู้เลยว่าเขาคงตัดเราไปจริงๆ พออาทิตย์ต่อมาเราเริ่มคิดถึงเขาสุดท้ายเราก็ไปง้อเขาแต่เขาบอกเขามีคนอื่นแล้งเราก็ไม่เชื่อด้วยความที่คบกันมานานเราคิดว่าเรารู้จักเขาดีและรู้ใจเขาแต่ไม่เลยคนเราสามารถเป็นได้ตลอด คนๆนั้นคือเพื่อน ผญ ของเขาที่มาปรึกษาเรื่องเรียนแต่แฟนเราก็ช่วยอะไรไม่ได้มากแต่ก็น่าจะปรึกษาเรื่องรักด้วยน่าจะคุยกันถูกคอเพราะมันคือช่องว่างในตอนนั้นสุดท้ายเราไปง้อเขาถึงบ้านนอนตี2ตื่น 6โมงเช้าเอาจริงๆตื่นเช้ากว่าไปทำงานอีกเราไปรอรถแล้วรออีกจนถึงชลบุรีพอไปถึงประมาณบ่ายโมงได้เราก็นั่งคุยกับแม่เขาไปเรื่อยสุดท้ายเขารู้ว่าเรามาเพราะเขากลับพา ผญเข้าบ้าน คนๆนั้นคือเพื่อนผญของเขาแล้วโกหกเราว่าคบกัน เราสตั้นไป2นาที ด้วยความที่ไม่เคยเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้เราอ้อนวอนขอร้องแทบตายสุดท้าย 0 หลังจากนั้นเราก็กลับมาทไหน้าที่ของเราเพราะเราทิ้งงานไปด้วยบอกเลยว่าไม่คุ้มเลยในตอนนั้นคิดว่าถ้าจะดิ่งก็คงต้องดิ่งให้สุดให้รู้ตัวนะว่าทำตัวเหมือนคนไม่มีค่าแต่เราอยากเจ็บให้สุดแล้วหยุดที่คำว่าจบจริงๆเราจะตัดได้พอเรากลับมาเราก็ทักหาเขาตลอดบอกว่าทำไรอะยังไงทักไปหาเพื่อนเขาคนนั้นคนนี้เหมือนคนบ้าอ่ะจริงอีกอย่างเราทักไปหา ผญคนนั่นด้วยมันก็บอกว่าๆม่มีอะไรมันให้เวลาแฟนเราพูดเหมือนให้เราตื่อแฟนเราง้ออะไรประมาณเราก็ทำเขาก็ไม่สนใจเพราะตอนนั้นมันคือช่วงที่เขาหลง สุกท้ายเราเหนื่อยเราก็หยุดไปเอง เรากลับมาอยู่กับตัวเองไม่คิดจะมีคนใหม่เพราะไม่อยากเอาใครมาแทนใครกว่าทำร้ายเขาเพราะเรายังไม่ลืมคนเก่าและที่สำคัญกำลังของคนรอบข้างเยอะมากเรารู้สึกดีขึ้นมาใน 1 อาทิตย์ ก็อยู่ไปเรื่อยๆสุดท้ายไปเห็นรูปมันกับแฟนเราในไอจีคงามรู้สึกเหมือนดินที่สร้างขึ้นมาแล้วโดนน้ำแต่ไม่คิดจะร้องไห้เพราะเหมือนมันหมดตั้งแต่วันนั้นแล้วที่เราเสียความรู้สึกคือแฟนเราอัพรูปมันลงแบบที่เขาไม่ได้ขอ แต่กับเราแทบจะไม่มีตั้งคุยเรื่องนี้ตลอดแต่ช่างเถอะสุดท้ายเราก็บล็อคทุกอย่างอยู่กับตัวเองสุดท้ายเราปลดเพราะคิดว่าตัวเองโอเครๆมากแล้วแล้วเขาก็มาขอเพิ่มเพื่อนเราแต่ก่อนหน้านี้ทักทวิตมาคุยกัน2-3วันได้ความรู้สึกเหมือนกับไปอยู่จุดเดิมค่ะ พอกับมาคุยกับเรากลับอบากได้ความชักเจนจากเขาในตอนนั้นบางคำก็เหมือนเห็นเราเป็นของตายบางครั้งก็ยังรักเราจริงๆตอนนั้นเราสับสนมากเพราะทั้งเพื่อนในกลุ่มเราก็ไม่โอเครหับเขาคนรอบตัวเองด้วยสุดท้ายเราก็แพ้ใจตัวเองเราก็กลับมาคบหากะนอีกครั้งแน่นอนยังไงก็มีแผลเป็นภาพทุกภาพทุกคำพูดยังคงวนเวียนในความจำเราเสมอ แต่เราก็คิดนะว่ายังไงคนเดิมมันก็ยังนิสัยเดิมเพราะแฟนเราเป็นคนที่เฉื่อยมากบางครั้งชอบเล่นเกมส์สำหรับเราถ้าแบ่งเวลาได้อาะโอเครแต่นี่เวลาเล่นไม่ชอบบอกไม่รับโทรศัพท์เพราะกลัวจะทะเลาะ แต่เราก็พยายามยอมรับแระ ปัจจุบันก็มีอะไรก็เปิดใจคุยตั้งแต่วันนั้นมาเราก็รู้อยากทำอะไรทำอยากพูดอะไรบอกอะไรบอกตรงๆเพราะอย่างน้อยมันก็ทำใฟ้เรารู้ว่าเราทำดีที่สุดแล้ว