ช่วงหลังๆมานี้อยากร้องไห้อยู่ตลอดเลย ทำยังไงดีคะ?

มันเริ่มมาตั้งแต่ช่วง ม.2-3 ค่ะ เราเป็นพวกหัวไม่ค่อยดีเลยได้เกรดน้อยมาก แถมบางวิชาติด 0 ด้วย ทั้งครูประจำชั้นก็กดดัน พ่อแม่ก็กดดันอยู่ตลอดจนเราอยากจะตายๆไปซะ แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้ แต่หลังจากนั้นเราก็ไม่ค่อยมีความสุขเลย แต่ก็คุยกับเพื่อน สนุกเฮฮาปกติ แต่พออยู่คนเดียวก็ไม่อยากจะทำอะไร ทำสิ่วที่ตัวชอบก็ไม่มีความสุขแล้ว พยายามหาสิ่งใหม่ๆทำ แต่ก็ไม่เคยมีความสุขจริงๆเลย เป็นแบบนี้มาจนเราเข้าเรียกปวช. เราก็มีเพื่อนใหม่ปกติ สนุกเฮากับเพื่อนใหม่เพื่อนเก่าที่มาเรียนที่เดียวกันบ้างอะไรบ้าง พอกลับบ้านก็เหมือนเดิม ไม่อยากทำอะไรนิ่งๆ ตื่นมาก็ถามตัวเองตลอดว่าตื่นมาทำไม บางครั้งฝันดีก็อยากจะฝันแบบนั้นตลอดไปเลยเป็นมาตลอดจนมาปลายเทอม ปวช.ปี2 เราก็ไปชอบคนคนหนึ่งเข้าค่ะ รู้จักกันผ่านแอปที่เอาไว้ร้องเพลง เขาเป็นแฟนคลับเรา ละตอนนั้นเราก็ตั้งกลุ่มไลน์แล้วเลือกคนที่อยากเข้า เข้ามาคุยในกลุ่ม แล้วหนึ่งในนั้นก็มีเขาอยู่ด้วยค่ะ ตอนนั้นก็มีคนที่เข้ามาในกลุ่มเราพอสมควร แต่เราไม่ได้สนใจใครเลย เจาก็เข้ามาจีบเราด้วยนะคะ แต่เราก็ไม่ได้ชอบขนาดนั้น ก็เลยไม่ได้อะไรมากเท่าไร แล้วเขาก็เลยไปคุยกับผู้หญิงอีกคนในกลุ่ม เราก็แซวๆไปนั่นแหละ แล้วพอหลังจากนั้นสักพักใหญ่เลย กลุ่มไลน์ก็เริ่มไม่ค่อยสนใจเรา แล้วก็ไปสนใจผู้หญิงอีกคนที่คนที่เราชอบไปคุยด้วย เราก็เริ่มนอยๆขึ้นมา แล้วตอนนั้นคนที่เราชอบก็เข้ามาโอ๋เรา มาปลอบเรา แล้วปกติใจเราก็อ่อนแออยู่แล้ว ก็เริ่มชอบเขาขึ้นมาอีกนิดนึง จนนานวันเข้าเขาก็เริ่มคุยกับเรามากขึ้น บ่อยขึ้นจนแบบไม่ให้เราอยู่คนเดียวเลย ซึ่งเราก็นั่นแหละ ไม่ชอบอยู่เดียว แล้วเราก็คุยกัน จนมันถอยไม่ได้แล้ว แล้วตอนนั้นผู้หญิงอีกคนก็แบบ ไม่อะไรกับคนที่เราชอบแล้ว เราก็เลยรุกเองสะเลย เราออกตัวแรงมาก5555 ช่วงนั้นเรารู้สึกมีความสุขมาก แต่ผู้หญิงอีกคนมีปัญหาเล็กๆน้อยๆ แต่สุดท้ายเราก็คบกัน เขาสอนเราหลายอย่างมากค่ะ ปกติเราจะเป็นหัวร้อนง่าย แต่ก็สอนให้ใจเย็นลง จากปกติเราเป็นคนปากหมา เขาก็ทำให้เราลดคำหยาบลงไปเยอะมาก แต่พอผ่านไป 2-3 เดือน เขาก็เริ่มห่างหายค่ะ เขาลอกว่าเขาไปซ้อมวงดนตรีร้องเพลง เราก็โอเคไม่เป็นไรรอได้ จนนานวันเข้า มันก็เริ่มแบบเขาหายไปนานเกินไป 2-3 วันจะโผล่แค่ไม่กี้ข้อความ หรือโทรกันไม่ถึง 5 นาที ระหว่างรอเราก็รู้เหมือนเดิมที่ตอนอยู่คนเดียว ไม่อยากทำอะไร แต่มันเริ่มมีอาการเศร้าๆเพิ่มขึ้นมาด้วย แล้ววันหนึ่งเราก็เห็นวันเขาเปลี่ยนตัสไลน์ถึงคนคนหนึ่งค่ะซึ่งไม่ได้หมายถึงเราหรือเพื่อนของเขาแน่ๆ เราก็ถาม เขาก็ตอบว่าหมายถึงต่างๆนาๆที่ดูก็รู้ว่าโกหก จนในที่สุดเขาก็ขอเลิก เราก็บอก โอเค ไม่เป็นไร แต่น้ำตามันก็ไหลไม่หยุดเลย แล้วพอไปดูที่บัญชีแอปร้องเพลงของเขาก็ได้รู้ ว่าเขาไปคาสายกับผู้หญิงคนอื่น เราก็โมโหแหละ ก็ด่าไปสารพัด แล้วทีนี้แหละค่ะ อาการหนักกว่าเดอมเวลาอยู่คนเดียว จากที่ปค่อยากร้องไห้ ก็ร้องออกมาเลย วันไหนหยุดก็จะหมกอยู่แต่ในห้อง ไม่ค่อยอยากอาหาร ทุกอย่างดูหม่นลงไปมากกว่าเดิมหลายเท่า เป็นแบบนั้นมาตลอดจนเราทำใจได้ แต่ก็ยังเหมือนเดิม ร้องไห้ไม่มีเหตุผลด้วยซ้ำ ทุกเช้าที่ตื่นก็หาเหตุผลกว่าจะลุกจากเตียงได้ เรียนไม่รู้เรื่องเลย คะแนนเราก็แย่ลงเรื่อยๆ ต่อให้เราตั้งใจอ่านหนังสืแ ตั้งใจฟังครูสอนมากเท่าไรก็ไม่รู้เรื่องเลย แล้วเราก็เครียดมากขึ้นอีก จนไม่กี่เดือนก่อน ผู้ชายคนนั้นเขามาง้อเราค่ะ บอกตามตรงเลยว่าเราลังเลมาก แต่สุดท้ายก็เลือกคบต่อเราถึงเราจะทำใขได้ แต่เรายังไม่ได้เลิกรักเขาค่ะ 😂😂 เขาทำตัวดีขึ้นกว่าเดิม เราก็เริ่มมีความสุข ถึงจะบางวันก็ไม่มีเวลาให้เราบ้าง แต่เขาก็ไม่ห่างหายไปไหนเหมือนที่เคยทำแล้วค่ะ เพราะเขามีงานทำแล้ว เป็นนักร้องให้ร้านอาหาร ผับ บ้าง แล้วยังไปแข่งวงดนตรีระดับมัธยมที่บริษัทหนึ่งจนได้เซ็นสัญญาแล้วด้วย แต่.. อาการเราก็ยังไม่หายค่ะ เรามีความสุขตอนอยู่กับแฟน แต่พออยู่คนเดียวก็เครียด ร้องไห้ หม่นมัวไปหมด เกรดเราก็แย่ลงเรื่อยๆ ติด 0 เพิ่มอีก แต่ตอนนี้ไม่อยากทำอะไรแล้วค่ะ ไม่อยากพยายามอะไรเลย พ่อแม่ก็กดดันมาตั้งแต่เด็กไม่เคยฟังเหตุผลจนเราไม่กล้าที่จะปรึกษาด้วย เพื่อนที่คุยได้จริงๆก็ไม่มีสักคน ตอนอยู่คนเดียว ทุกวันต้องคิดอยากตายไม่น้อยกว่า 10 ครั้ง ร้องไห้ตอนอยู่คนเดียวทุกวันนอนเยอะกว่าปกติ ควรทำยังไงดีค่ะ?