ความในใจที่บอกใครไม่ได้

เราอยู่ห่อ ห่อหนึ่งเราอยู่มานานแล้วแหละ มีพี่สองคนที่เขาย้ายมาจากยโสธร ตอนแรกฉันก็ไม่ได้ร็สึกอะไรแต่มันบ่อยครั้งที่พี่เขามองหน้าฉัน ฉันก็อดมองไม่ได้ฉันก็เลยมองกลับพร้อมกับส่งรอยยิ้ม เวลาผ่านไปสามวันพี่เขาได้ตัดสินใจขอชื่อเฟสฉัน ฉันเลยให้ ไม่นานเขาก็ทักมาทำความรู้จักและขอฉันเป็นแฟน เราคบกันได้แค่สี่วันพี่เขาก็เริ่มเปลี่ยนไป เราเลยต้องเลิกกัน พอเวลาผ่าไปสักหนึ่งเดือนพี่เขาจึงพาแฟนใหม่มาที่แรกฉันไม่เห็นเลยด้วยซ้ำ พี่ที่เดินมากับฉันเลยมองให้ฉันมองไปตรงที่แฟนเก่าเรากำลังคุยยุกับแฟนใหม่ ตั้งแต่เขาเข้ามาในชีวิตฉัน พอเลิกกันฉันก็ไม่เคยตัดใจจากเขาได้เลย เพราะเราเจอหน้ากันทุกวันไม่เคยห่างเหลือเวลาอีก 1เดือน 12วัน พี่เขาจะย้ายออกไป เราก็คงต้องทำใจและลืมเรื่องวานวานนั้นทิ้งไป

#เราจะทำยังไงให้ไม่คิดถึงเรื่องเขาและตัดใจจากเขาได้สักที

เรื่องเขายังไม่จบเพื่อนเขาก็ดันจะจีบเราสะแล้ว เรื่องของคนสองคนยังไม่จบยังจะมีคนที่สามเข้าแทรกอีกเราทำใจไม่ไหวจึงได้แต่เก็บไว้คนเดียวพูดให้ใครฟังไม่ได้เรื่องของเราอาจจะดูน้ำเน่าแต่ที่เราเขียนมามันคือเรื่องจริงไม่ได้โกหกและแต่อย่าไร หลายคนที่พูดว่าเรื่องของเรามันแค่เรื่อง แต่เราเขียนความจริงจากใจไม่โกหกจริงๆๆ