ชีวิตของมนุษย์ทุกคนมีกรรมของตน ติดอยู่ใน กงกรรม กงเกวียน คือ
เกิด แก่ เจ็บ ตาย
เวียน ว่าย ตาย เกิด
(ทุกชีวิต ไม่มีใครพ้น สิ่งเหล่านี้)
เมื่อชีวิต ดับลง ไม่ได้สูญหายไปถาวรณ์ เพียงแต่บุญบารมีเก่าในอดีตชาติจะนำพาไปสู่เริ่มชีวิตใหม่ในภพหน้า
แม้แต่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็ติดอยู่ใน กงกรรม กงเกวียน นี้ไม่ต่างกับบมนุษย์ธรรมดาสามัญชน
ดังนั้น เมื่อเกิดมีลมหายใจ ต้องศึกษาธรรมะตั้งแต่วัยเยาว์ สวดมนต์ไหว้พระทุกวัน บริจาคทานผู้ด้อยกว่า สะสมบุญบารมีไปเรื่อยๆ
เพื่อหาทางหลุดพ้น กงกรรม กงเกวียน เหล่านี้ สาธุ
ดูกร มนุษย์ทั้งหลาย
เกิด แก่ เจ็บ ตาย
เวียน ว่าย ตาย เกิด
(ทุกชีวิต ไม่มีใครพ้น สิ่งเหล่านี้)
เมื่อชีวิต ดับลง ไม่ได้สูญหายไปถาวรณ์ เพียงแต่บุญบารมีเก่าในอดีตชาติจะนำพาไปสู่เริ่มชีวิตใหม่ในภพหน้า
แม้แต่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ก็ติดอยู่ใน กงกรรม กงเกวียน นี้ไม่ต่างกับบมนุษย์ธรรมดาสามัญชน
ดังนั้น เมื่อเกิดมีลมหายใจ ต้องศึกษาธรรมะตั้งแต่วัยเยาว์ สวดมนต์ไหว้พระทุกวัน บริจาคทานผู้ด้อยกว่า สะสมบุญบารมีไปเรื่อยๆ
เพื่อหาทางหลุดพ้น กงกรรม กงเกวียน เหล่านี้ สาธุ