ไม่อยากคิดมาก..กลายเป็นขี้ลืม

.............ขอเกริ่น ผมเป็นคนคิดมาก มากๆ ย้ำว่า มากๆ คิดตลอดเวลา ตลอดเวลาจริงๆ
ยิ่งเวลาว่างๆ ไอเดียเอย แนวคิดเอย วิเคราะห์หลักปรัชญาเอย คือ มันมาหมด เหมือนต้องมีอะไรคิดตลอดเวลา
แล้วมันทำให้กลายเป็นคนนิ่งไม่ได้ ไม่ได้เลยจริงๆ เจ้าไอเดียมากๆ แต่มันก็ทำให้นอนไม่หลับ หลับยาก
ทุกข์มากครับ จริงๆ วันนึงไปหานักจิตที่โรงบาลเขาบอกว่ากระแสประสาทผมมันไวเกินไป
ต้องช้าลง เช่น นึกภาพน้ำหลายๆสายให้มารวมเป็นสายเดียว หรือ ทำสมาธิ ทำอะไรช้าลง
แต่ก็ยากอยู่ ตอนนั้นเลยเกิดความคิดในหัว แล้วทำเลยทันที ยืนหลับตา บอกตัวเองในใจว่า
ความคิดอะไรที่ผุดขึ้นมาหรือกำลังจะผุดขึ้นมา ลืมๆ ลืมๆ ลืมๆ ลืมๆ ลืมๆ เพ่งคำนี้นานมาก พอมีเรื่องขึ้นมาก็เพ่งในใจลืมๆ
ตื่นมาวันรุ่งขึ้น ลืมจริงๆ ลืมเลยจริงๆ กำลังจะไปกินข้าว พอไปจะหยิบกุญแจรถ เอ้า จะมาหยิบอะไรวะ
เอ้า แล้วจะไปไหนนิ หรือ พวกไอเดียดีๆที่ต้องใช้กับงาน ก็ดันหายไป ไม่ถึง 10 วิเลย ลองนับหลายครั้ง ทุกเรื่อง ลืมไม่เกิน 10 วิ
หนักมากครับช่วงนั้น หลงๆลืม ตอนแรกไม่คิดอะไร นึกว่าเป็นอยู่คนเดียว เพราะตอนนี้หายแล้ว
ปรากฏว่า เพื่อนที่คิดมากเหมือนกัน ก็ใช้วิธีเดียวกัน บอกตัวเองให้ลืม สรุป เพื่อนก็มีอาการเดียวกัน
เลยอยากถามผู้รู้หรือหมอหรือนักจิตว่า มันมีอาการนี้ด้วยหรอครับ หรือมันเป็นแค่การสะกดจิตตัวเอง
((อันนี้ไม่ตอบก็ได้นะครับ คำถามเสริม เวลาไม่กินข้าวแล้วเหมือนมีเครื่องอะไรมาดูดๆสมองเราออกไปทีละส่วนนิดๆ อยากทราบว่ามันเป็นกระบวนการอะไรครับทำไมรู้สึกแบบนั้น)) ขอบพระคุณล่วงหน้าครับ