ภาพและเสียง จากจอมอนิเตอร์ไวด์สกรีนขนาดใหญ่ 100 นิ้ววัดโดยทะแยงมุมในห้องประชุมภายในยาน THE FUGITIVE กำลังฉายเหตุการณ์ในอดีตซึ่งถูกบันทึกไว้ในชิพบันทึกข้อมูลความจำชิ้นหนึ่งซึ่งแอนดี้ได้มาจากการออกปฏิบัติการลับตามคำสั่งของกัปตันวันชนะ...
และปรากฏว่า ภายในชิพนั้น มีข้อมูลลับของประชาชนจำนวนมากมายมหาศาล หนึ่งในนั้นคือ ข้อมูลเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเธอเอง!
คุณหมอและ ศ.จ.สาว กำลังนั่งดูและฟัง อย่างใจจดใจจ่ออยู่ข้างๆ สถาพร พี่ชายร่วมบิดาบุญธรรม พร้อมกับสมาชิกในยาน THE FUGITIVE ทุกคน...
รัชนีใจเต้นระทึก ทันทีที่ภาพขึ้นบนจอพร้อมเสียงซึ่งบันทึก เป็นการบันทึกเหตุการณ์สดซึ่งเกิดขึ้นในอดีต...ตอนนั้น เธอยังเป็นเพียงเด็กทารกน้อย...
ก่อนหน้านั้น.......
หลังจากแอนดี้ได้รับคำสั่งจากกัปตันวันชนะให้ออกติดตามสถาพร จนกระทั่งรู้ว่าด็อกเตอร์หนุ่มเข้าไปในหมู่บ้านอาข่าและพักอยู่ที่บ้านของ "บรรจง" ลูกน้องเก่าแล้ว ในช่วงที่สถาพรกำลังพักผ่อนอยู่ที่นั่นโดยไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ แอนดี้ก็ได้รับคำสั่งเพิ่มเติมมาจากกัปตันวันชนะ ในขณะที่เขาอำพรางตัวและซุ่มสังเกตการณ์อยู่ในดงห่างจากบ้านของบรรจงราวสามร้อยเมตร ในเวลาราวสามทุ่มเศษๆ
"แอนดี้ ช่วงที่เขายังพักอยู่ที่บ้านลูกน้องชาวอาข่า ไม่ได้ออกไปไหนเนี่ย ฉันอยากให้นายกลับไปสำรวจถ้ำลับที่ซ่อนศพคนจำนวนมากที่พวกเราไปเจอมาอีกครั้ง"
"เจ้านาย จะให้ผมหาอะไรหรือครับ ?"
"ฉันสงสัยว่า ในนั้น อาจจะมีศพของพ่อแม่ หรือคนในครอบครัวของรัชนี น้องสาวร่วมพ่อบุญธรรมของสถาพรปะปนอยู่ด้วย ให้นาย เก็บตัวอย่างดีเอ็นเอของศพเหล่านั้นให้ได้มากที่สุด บันทึกข้อมูลดีเอ็นเอของทุกศพที่นายเจอไว้ในหน่วยความจำของนายซึ่งฉันคิดว่ายังมีพื้นที่อยู่เหลือเฟือ ถ้าเราได้พบกับรัชนีต่อไปข้างหน้า เราอาจจะตรวจสอบได้ว่าพ่อแม่ของเธอคือใครมาจากไหน ฉันเชื่อว่ารัชนีเป็นอีกคนหนึ่งที่หลงผิดถูกชุบเลี้ยงและถูกพวกรัฐบาลใช้งาน และถ้าฉันเข้าใจถูกต้อง เราต้องหาต้นตอที่มาของเธอให้เจอ แล้วแสดงให้เธอดู ถ้าเรามีโอกาสพบตัวเธอในอนาคตข้างหน้า"
"ได้ครับเจ้านาย ถ้าอย่างนั้น ผมจะต้องแอบติดอุปกรณ์ติดตามความเคลื่อนไหวของคุณสถาพรไว้ในตัวเขาก่อน เวลาเขาไปไหนมาไหน ผมจะได้รู้ครับ"
"ดีมาก! จัดการตามที่นายเห็นสมควรได้เลย นายวางแผนได้เองเหมือนมนุษย์เข้าไปทุกทีแล้ว ฉันชักกลัวนายแล้วสิวะ!"
แล้วกัปตันก็ได้ยินเสียงแอนดี้หัวเราะ "หึ" เบาๆ และเสียงลมพ่นออกมาจากจมูกของเขา ราวกับคนธรรมดามิผิดเพี้ยน!
"เจ้านายวางใจเถอะคร้าบ...อย่ากลัวแอนดี้เลย คำสั่งเด็ดขาดถาวรในหัวของแอนดี้คือ รับใช้เจ้านาย ปกป้องเจ้านาย จงรักภักดีต่อเจ้านายตลอดไปครับ!"
"เออๆ ฉันเชื่อนายว่ะ!" กัปตันหัวเราะพลางนึก
แหม..หัวเราะแค่นเสียงออกจมูกอย่างคนด้วย มันชักจะเหมือนคนมากไปแล้ว!
"นายรีบไปทำงานของนายเถอะ แอนดี้ ได้เรื่องยังไงหรือมีเรื่องอะไรสำคัญก็รีบรายงานมาให้ฉันรู้ทันที"
"ครับผม งั้นผมไปจัดการกับคุณสถาพรก่อนครับผม"
ครั้นเลิกการติดต่อกับเจ้านายแล้ว แอนดี้ในสภาวะพรางตัวล่องหนก็เดินตรงไปยังบ้านของบรรจงซึ่งเปิดประตูหน้าต่างอ้าไว้เพื่อรับลม เขามองดูบันไดไม้ซึ่งพาดอยู่จากชานเรือนถึงพื้นดิน พิจารณาดูแล้วเห็นว่าหากเหยียบขึ้นไปต้องมีเสียงดังแน่ๆ เผลอๆ บันไดอาจจะหักเพราะดูท่าทางมันไม่ค่อยจะแข็งแรงนัก จึงตัดสินใจปล่อยไอพ่นจากฝ่ามือฝ่าเท้าดันตัวเองลอยตัวขึ้นไปเหนือชานเรือน แล้วค่อยๆ ผ่อนตัวลงมาเหยียบบนชานเรือน จากนั้นจึงค่อยๆย่องเข้าไปข้างในซึ่งมืดสนิท คนในเรือนนอนหลับกันแล้ว...
แอนดี้เปิดระบบอินฟาเรดกับสายตาของตัวเองเพื่อมองในที่มืด เดินไปหยุดอยู่หน้าห้องแรก มองเห็นบรรจงนอนหลับอยู่บนพื้นซึ่งปูเสื่อ แล้วเดินไปยังอีกห้องหนึ่งซึ่งอยู่ติดกัน มองเข้าไปก็เห็นสถาพรนอนอยู่บนเตียงไม้เก่าๆ ผุๆ หลับสนิท ส่งเสียงกรนเบาๆ
แอนดรอยด์อัจฉริยะเดินเข้าไปใกล้ๆหัวเตียง มือขวาหยิบของชิ้นเล็กๆชิ้นหนึ่งออกมาจากช่องเก็บของซึ่งเปิดยื่นออกมาจากหน้าขา มันเป็นวัตถุกลมขนาดเล็กกว่าหัวเข็มหมุดถึงสามเท่า มีวงกลมแก้วใสอยู่ตรงกลาง แอนดี้หันด้านที่มีวงกลมแก้วนั้นออก กดปุ่มเล็กๆด้านหลังเบาๆก็มีขาสี่ขายื่นออกมา พอแอนดี้ยื่นเข้าไปประกบบนอกเสื้อของสถาพร ขาเล็กๆสี่ขานั้นก็เกาะยึดติดแน่น
แอนดี้มองซ้ายมองขวา เห็นมีสมุดโน้ตกับปากกาวางอยู่ข้างเตียง จึงหยิบขึ้นมาเขียนข้อความ
"คุณสถาพรครับ ผม แอนดี้ ได้เข้ามาหาคุณ และติดอุปกรณ์ติดตามตัวไว้บนหน้าอกเสื้อที่คุณสวมใส่อยู่ กรุณาอย่าดึงออกนะครับ เวลาใดที่คุณพบกับสถานการณ์คับขัน ผมจะได้มาช่วยคุณได้ทันท่วงทีครับ...โชคดีและปลอดภัยครับผม...จาก แอนดี้"
จากนั้นจึงวางสมุดโน้ตกับปากกาไว้บนเตียงใกล้มือขวาของด็อกเตอร์หนุ่ม แล้วค่อยๆย่องออกจากห้อง เดินออกมาที่ชานเรือน ปล่อยไอพ่นขับดันจากฝ่ามือฝ่าเท้าลอยตัวสูงขึ้นไป แล้วเหาะมุ่งหน้าสู่เทือกเขาสันติคีรี บริเวณที่ตั้งของถ้ำลับมรณะทันที
แอนดี้เหาะมาถึงด้านหน้าโพรงปากทางเข้าถ้ำซึ่งเกิดขึ้นเพราะถูกยานของสถาพรพุ่งเข้าชน แล้วพุ่งตัวเข้าไปข้างใน ลงไปในหุบเหวซึ่งเต็มไปด้วยซากศพจำนวนมากมายมหาศาลทับถมกันอยู่และส่งกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง แต่ไม่มีผลใดๆกับเขา เพราะตัวเขาไม่มี "ฆานประสาท" อย่างที่มนุษย์ทั้งหลายมี! และแน่นอนว่าไม่มีความหวาดกลัวใดๆทั้งสิ้น!
มันเป็นเหมือน "ทะเลแห่งซากศพ" โดยแท้ กว้างขวางกินพื้นที่ไกลออกไปจากรอบตัวมิใช่น้อย แอนดี้ยืนเหยียบศพที่อยู่ข้างบน กำลังคิดวางแผนอยู่ว่าจะเริ่มทำงานอย่างไรดี ก็มีเสียงร้องดังก้องกังวานถามมาจากด้านหลัง ห่างจากตัวเขาราวสองร้อยเมตร
"แก เป็นใคร ? เข้ามาถึงที่นี่ได้อย่างไร ??"
แอนดี้กลับหลังหันไปมอง จึงพบว่า ผู้พูด เป็นหุ่นยนต์ A.I.ตัวหนึ่งซึ่งมองดูคล้ายมนุษย์ แต่ไม่มากเท่าเขา เพราะยังมองเห็นเครื่องจักรกลปรากฏอยู่บ้าง และผิวสีเงินยวงมันปลาบยามสะท้อนแสง
"ผมแค่เข้ามาสำรวจ เดี๋ยวผมก็จะไปแล้ว" แอนดี้ตอบ
"แก ไม่ใช่มนุษย์นี่! ไม่มีรังสีหรือสัญญาณของสิ่งมีชีวิตเลย! แกก็เป็นหุ่นยนต์เหมือนข้า! แต่แก ไม่ใช่พวกข้า !!"
สิ้นคำพูดนั้น เอไอตัวนั้นก็ยกแขนข้างหนึ่งเล็งมายังตัวของแอนดี้และปล่อยลำแสงเลเซอร์พิฆาตจู่โจมก่อนทันที
"แซ่ดดดดดด........!!!" "พรึ่บบบ..."
แอนดี้ปล่อยไอพ่นดันตัวเองพุ่งขึ้นสู่บนอากาศอย่างรวดเร็ว ลำแสงพิฆาตจากเอไอตัวนั้นพุ่งกระทบซากศพ ณ จุดที่แอนดี้เคยยืนเกิดไฟลุกไหม้ทำการฌาปนกิจศพ ณ บริเวณนั้นและลามไปยังศพใกล้เคียง
เอไอตัวนั้นผงะเมื่อเห็นว่าเป้าหมายหนีรอดจากการจู่โจมของตนไปได้อย่างไม่คาดคิด เงยหน้าขึ้นมองดูแอนดี้กลางอากาศพลางยกแขนข้างเดิมซึ่งติดอาวุธนั้นขึ้นหมายจะยิงอีกครั้ง แต่ช้าไป!
"ปืดดดดดดดดดดดด............."
ลำแสงเลเซอร์ในปริมาณความเข้มมากกว่าและอานุภาพทำลายล้างมากกว่าอันเกิดจากการอัพเกรดโดยเทคโนโลยีจากดาวเนโอโซรอส ถูกปล่อยออกจากสองฝ่ามือของแอนดี้ จับเข้าร่างของมันอย่างจัง!
"บึ้มมมมม..!!!!"
ร่างของเอไอตัวนั้นระเบิดกระจุยกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไม่มีเหลือไว้ต่อกรกับแอนดี้ได้อีก!
แอนดี้ลอยตัวลงมาเหยียบบนเหล่าซากศพอีกครั้ง กวาดสายตามองดูชิ้นส่วนต่างๆของเอไอตัวนั้น เมื่อเห็นส่วนหัวของมันปลิวไปตกอยู่ในที่หนึ่งซึ่งห่างออกไปก็เดินเข้าไปหยิบมันขึ้นมา กระชากหน้ากากของมันออก เผยให้เห็นโครงสร้างจักรกลภายใน แอนดี้เปิดระบบเอ็กซเรย์อายส์ให้กับดวงตาของตัวเองสำรวจดูภายในหัวกระโหลกเอไอนั้นเพื่อมองหาบางสิ่งบางอย่าง เปิดปลายนิ้วชี้ของตนออกเป็นรูเล็กๆแล้วยิงแสงเลเซอร์ผ่าตัดออกมาเป็นเส้นสีขาวเล็กๆบางๆ สว่างเจิดจ้า ผ่าตัดเปิดกระโหลกเป็นช่องสี่เหลี่ยมแล้วเอามือล้วงเข้าไปกระชากสมองกลของมันออกมาฉีกตรงกลาง หยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมา
มันคือ ชิพบันทึกความจำ!
แอนดี้หยิบมันขึ้นมาพิจารณาดูหลังจากเหวี่ยงเศษกระโหลกที่เหลือทิ้งไป ขณะที่กำลังพินิจพิจารณาอยู่นั้น ก็มีหุ่นเอไออีกสามสี่ตัววิ่งออกมาจากมุมมืดซึ่งห่างออกไปเกือบห้าร้อยเมตรตรงมายังเขาพร้อมกับเสียงร้องตะโกน
"ไอ้หุ่นพวกกบฏ! ยอมให้จับเสียแต่โดยดี อย่าหนี อย่าต่อสู้ขัดขืน!!"
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์คับขัน แอนดี้จึงรีบเปิดช่องเก็บของที่หน้าขาแล้วเอาชิพอันนั้นใส่เข้าไป ปิดช่องเก็บของแล้วพุ่งตัวขึ้นสู่อากาศเบื้องบนอย่างรวดเร็วด้วยพลังขับดันไอพ่นจากฝ่าเท้า พร้อมทั้งเปิดระบบ "บาเรีย" รอบตัวเอง เอไอทั้งหลายซึ่งอยู่เบื้องล่างพากันยิงเลเซอร์ขึ้นมาสาดเข้าใส่เขาเป็นพัลวันถี่ยิบ แต่ไม่อาจเจาะทะลุเกราะม่านบาเรียของเขาได้!
และเมื่อเห็นว่าผู้บุกรุกกำลังเหาะหนีห่างออกไป พวกมันจึงปล่อยระบบไอพ่นจากอุปกรณ์ซึ่งติดตั้งอยู่กลางหลัง เหาะตามขึ้นมาเป็นพรวน!
แอนดี้จับสัญญาณได้โดยไม่ต้องเหลียวกลับมองลงมา เขามุ่งหน้าเหาะไปยังปากถ้ำทางที่ตนเข้ามา พอพุ่งตัวพ้นจากปากถ้ำ แอนดรอยด์อัจฉริยะก็ม้วนตัวกลับ หันหน้าเข้าหาปากถ้ำแล้วยื่นฝ่ามือทั้งสองเหยียดออก ปล่อยเลเซอร์พลานุภาพสูงเข้าใส่หินบริเวณเหนือปากถ้ำ!
"ปืดดดดดดดดดดดดด............"
"บรึ้มมมมๆๆ ครืนนๆๆๆ........"
หินบริเวณเหนือปากถ้ำถูกเลเซอร์ทะลาย ระเบิดและแตกเป็นชิ้นน้อยชิ้นใหญ่ ร่วงกราวลงไปถล่มหุ่นเอไอเหล่านั้นซึ่งกำลังเหาะตามขึ้นมา แม้พวกมันพยายามเหาะหลบหลีกอย่างไรก็ไม่พ้นจากก้อนหินจำนวนมากซึ่งร่วงลงมาอย่างไม่ขาดสายได้ ในที่สุดพวกมันจึงถูกหินถล่มร่วงลงไปหมดทุกตัว!
และด้วยอานุภาพมหาศาลจากเลเซอร์ทำลายล้างของแอนดี้ ทำให้ก้อนหินบริเวณหน้าผาเหนือปากถ้ำนั้นถูกทะลายร่วงลงมามากเกินกว่าที่แอนดี้คาดคิดไว้ ก้อนหินทั้งขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ และขนาดมหึมา ปริมาณนับไม่ถ้วน ถล่มลงมาปิดปากถ้ำมรณะนั้นอีกครั้ง !!!
แอนดี้เหาะกลับไปยาน THE FUGITIVE รายงานทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้กัปตันวันชนะได้ทราบ และถ่ายสำเนาข้อมูลจากชิพซึ่งได้มาจากหัวของหุ่นเอไอนั้นเข้าไปเก็บไว้ทั้งในคอมพิวเตอร์ของยานและในตัวเอง กัปตันสั่งให้เขาค้นหาข้อมูลของรัชนีทันทีหลังจากนั้น
มีข้อมูลของหญิงสาวชื่อรัชนีประมาณพันกว่าคน แต่คนที่กำพร้าพ่อแม่ มีอยู่เพียงประมาณห้าสิบคน!
ในกลุ่มประมาณห้าสิบคนนั้น เสียชีวิตไปแล้ว สามสิบคน!!
จึงเหลือเพียง 20 คนเท่านั้น !!!
รัชนี ซึ่งเป็นน้องสาวร่วมบิดาบุญธรรมเดียวกันกับสถาพร จะเป็นหนึ่งในจำนวนนี้หรือไม่ ???
แอนดี้สำรวจข้อมูลจากที่ได้มาต่อไป แล้วก็พบว่า ในยี่สิบคนนั้นเป็นพลเรือน 15 คน อีก 5 คน รับราชการ!!
"เจาะลึกรายละเอียดของรัชนีทั้งห้าคนเลย แอนดี้!!" กัปตันสั่งด้วยความตื่นเต้น สมาชิกคนอื่นๆภายในยานต่างพากันเข้ามามุงดูข้อมูลซึ่งขึ้นมาให้เห็นบนจอมอนิเตอร์ข้างหน้าแอนดี้ ผู้ที่กำลังเอาตัวเองเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์ของยานและแลกเปลี่ยนข้อมูลกันอยู่ตลอดเวลา
ในที่สุด แอนดี้ก็ได้ภาพของ "รัชนี" ทั้งห้า ขึ้นมาบนจอ! พร้อมประวัติโดยย่อ...
รัชนีคนที่หนึ่ง เป็นอาจารย์สอนหนังสืออยู่ในมหาวิทยาลัยของรัฐชื่อดังแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ คนที่สองเป็นตำรวจหญิง คนที่สามเป็นเลขานุการรัฐมนตรีคนหนึ่งในรัฐบาล คนที่สี่เป็นนักวิทยาศาสตร์ ทำงานอยู่ในกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี...
และ คนที่ห้า คนสุดท้าย เป็นแพทย์หญิง และศาสตราจารย์ผู้ชำนาญในวิชาเคมี !! ทำงานอยู่ในหน่วยงานแห่งหนึ่งในกองทัพ !!!
"น่าจะเป็นคนนี้แหละ!!" กัปตันวันชนะดีดนิ้วเปาะ "สถาพรเคยบอกว่าน้องสาวของเขาเป็นหมอด้วย เป็นศาสตราจารย์ด้วย!"
"และรัชนีคนนี้ ทำงานกับพวกทหารด้วยสิคะ" สาวจอยกล่าวเสริม
"แถมหน้าตาก็สวยด้วยสิ สมกับเป็นน้องสาวคุณสถาพรเลยค่ะ" สาวเล็กกล่าวอีกคน
"เฮ้ย! สวยแจ่มเลย เอก! เข้าตากรรมการไหม ?" หนุ่มแซมเอ่ยแซวเพื่อนซึ่งยังไร้คู่
"เอ้อ นั่นสินะ!" กัปตันวันชนะสนับสนุน "ว่าไงล่ะท่านมหา เห็นรูปแล้ว รู้สึกถูกชะตาบ้างหรือเปล่า ?"
"ก็....เธอก็ ดูดีครับ!" อดีตมหาเปรียญเอกกล่าวและยิ้มเล็กน้อย
"เหรอ ? ดูดี งั้นเหรอครับ....แค่นั้น ?" กัปตันถามรุก
"อืม...เอวาก็ว่า นางสวย น่ารัก นะคะ" สาวจากแดนคนบาปในอดีตกล่าวบ้าง ช่วงหลังๆ เธอพูดภาษาไทยได้คล่องมากขึ้น
(มีต่อครับ)
💫🕛💫 "หลงกาล" Episode-49 : ภาคอวสาน ตอนที่ 6 💫🕛💫
ภาพและเสียง จากจอมอนิเตอร์ไวด์สกรีนขนาดใหญ่ 100 นิ้ววัดโดยทะแยงมุมในห้องประชุมภายในยาน THE FUGITIVE กำลังฉายเหตุการณ์ในอดีตซึ่งถูกบันทึกไว้ในชิพบันทึกข้อมูลความจำชิ้นหนึ่งซึ่งแอนดี้ได้มาจากการออกปฏิบัติการลับตามคำสั่งของกัปตันวันชนะ...
และปรากฏว่า ภายในชิพนั้น มีข้อมูลลับของประชาชนจำนวนมากมายมหาศาล หนึ่งในนั้นคือ ข้อมูลเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเธอเอง!
คุณหมอและ ศ.จ.สาว กำลังนั่งดูและฟัง อย่างใจจดใจจ่ออยู่ข้างๆ สถาพร พี่ชายร่วมบิดาบุญธรรม พร้อมกับสมาชิกในยาน THE FUGITIVE ทุกคน...
รัชนีใจเต้นระทึก ทันทีที่ภาพขึ้นบนจอพร้อมเสียงซึ่งบันทึก เป็นการบันทึกเหตุการณ์สดซึ่งเกิดขึ้นในอดีต...ตอนนั้น เธอยังเป็นเพียงเด็กทารกน้อย...
ก่อนหน้านั้น.......
หลังจากแอนดี้ได้รับคำสั่งจากกัปตันวันชนะให้ออกติดตามสถาพร จนกระทั่งรู้ว่าด็อกเตอร์หนุ่มเข้าไปในหมู่บ้านอาข่าและพักอยู่ที่บ้านของ "บรรจง" ลูกน้องเก่าแล้ว ในช่วงที่สถาพรกำลังพักผ่อนอยู่ที่นั่นโดยไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ แอนดี้ก็ได้รับคำสั่งเพิ่มเติมมาจากกัปตันวันชนะ ในขณะที่เขาอำพรางตัวและซุ่มสังเกตการณ์อยู่ในดงห่างจากบ้านของบรรจงราวสามร้อยเมตร ในเวลาราวสามทุ่มเศษๆ
"แอนดี้ ช่วงที่เขายังพักอยู่ที่บ้านลูกน้องชาวอาข่า ไม่ได้ออกไปไหนเนี่ย ฉันอยากให้นายกลับไปสำรวจถ้ำลับที่ซ่อนศพคนจำนวนมากที่พวกเราไปเจอมาอีกครั้ง"
"เจ้านาย จะให้ผมหาอะไรหรือครับ ?"
"ฉันสงสัยว่า ในนั้น อาจจะมีศพของพ่อแม่ หรือคนในครอบครัวของรัชนี น้องสาวร่วมพ่อบุญธรรมของสถาพรปะปนอยู่ด้วย ให้นาย เก็บตัวอย่างดีเอ็นเอของศพเหล่านั้นให้ได้มากที่สุด บันทึกข้อมูลดีเอ็นเอของทุกศพที่นายเจอไว้ในหน่วยความจำของนายซึ่งฉันคิดว่ายังมีพื้นที่อยู่เหลือเฟือ ถ้าเราได้พบกับรัชนีต่อไปข้างหน้า เราอาจจะตรวจสอบได้ว่าพ่อแม่ของเธอคือใครมาจากไหน ฉันเชื่อว่ารัชนีเป็นอีกคนหนึ่งที่หลงผิดถูกชุบเลี้ยงและถูกพวกรัฐบาลใช้งาน และถ้าฉันเข้าใจถูกต้อง เราต้องหาต้นตอที่มาของเธอให้เจอ แล้วแสดงให้เธอดู ถ้าเรามีโอกาสพบตัวเธอในอนาคตข้างหน้า"
"ได้ครับเจ้านาย ถ้าอย่างนั้น ผมจะต้องแอบติดอุปกรณ์ติดตามความเคลื่อนไหวของคุณสถาพรไว้ในตัวเขาก่อน เวลาเขาไปไหนมาไหน ผมจะได้รู้ครับ"
"ดีมาก! จัดการตามที่นายเห็นสมควรได้เลย นายวางแผนได้เองเหมือนมนุษย์เข้าไปทุกทีแล้ว ฉันชักกลัวนายแล้วสิวะ!"
แล้วกัปตันก็ได้ยินเสียงแอนดี้หัวเราะ "หึ" เบาๆ และเสียงลมพ่นออกมาจากจมูกของเขา ราวกับคนธรรมดามิผิดเพี้ยน!
"เจ้านายวางใจเถอะคร้าบ...อย่ากลัวแอนดี้เลย คำสั่งเด็ดขาดถาวรในหัวของแอนดี้คือ รับใช้เจ้านาย ปกป้องเจ้านาย จงรักภักดีต่อเจ้านายตลอดไปครับ!"
"เออๆ ฉันเชื่อนายว่ะ!" กัปตันหัวเราะพลางนึก แหม..หัวเราะแค่นเสียงออกจมูกอย่างคนด้วย มันชักจะเหมือนคนมากไปแล้ว!
"นายรีบไปทำงานของนายเถอะ แอนดี้ ได้เรื่องยังไงหรือมีเรื่องอะไรสำคัญก็รีบรายงานมาให้ฉันรู้ทันที"
"ครับผม งั้นผมไปจัดการกับคุณสถาพรก่อนครับผม"
ครั้นเลิกการติดต่อกับเจ้านายแล้ว แอนดี้ในสภาวะพรางตัวล่องหนก็เดินตรงไปยังบ้านของบรรจงซึ่งเปิดประตูหน้าต่างอ้าไว้เพื่อรับลม เขามองดูบันไดไม้ซึ่งพาดอยู่จากชานเรือนถึงพื้นดิน พิจารณาดูแล้วเห็นว่าหากเหยียบขึ้นไปต้องมีเสียงดังแน่ๆ เผลอๆ บันไดอาจจะหักเพราะดูท่าทางมันไม่ค่อยจะแข็งแรงนัก จึงตัดสินใจปล่อยไอพ่นจากฝ่ามือฝ่าเท้าดันตัวเองลอยตัวขึ้นไปเหนือชานเรือน แล้วค่อยๆ ผ่อนตัวลงมาเหยียบบนชานเรือน จากนั้นจึงค่อยๆย่องเข้าไปข้างในซึ่งมืดสนิท คนในเรือนนอนหลับกันแล้ว...
แอนดี้เปิดระบบอินฟาเรดกับสายตาของตัวเองเพื่อมองในที่มืด เดินไปหยุดอยู่หน้าห้องแรก มองเห็นบรรจงนอนหลับอยู่บนพื้นซึ่งปูเสื่อ แล้วเดินไปยังอีกห้องหนึ่งซึ่งอยู่ติดกัน มองเข้าไปก็เห็นสถาพรนอนอยู่บนเตียงไม้เก่าๆ ผุๆ หลับสนิท ส่งเสียงกรนเบาๆ
แอนดรอยด์อัจฉริยะเดินเข้าไปใกล้ๆหัวเตียง มือขวาหยิบของชิ้นเล็กๆชิ้นหนึ่งออกมาจากช่องเก็บของซึ่งเปิดยื่นออกมาจากหน้าขา มันเป็นวัตถุกลมขนาดเล็กกว่าหัวเข็มหมุดถึงสามเท่า มีวงกลมแก้วใสอยู่ตรงกลาง แอนดี้หันด้านที่มีวงกลมแก้วนั้นออก กดปุ่มเล็กๆด้านหลังเบาๆก็มีขาสี่ขายื่นออกมา พอแอนดี้ยื่นเข้าไปประกบบนอกเสื้อของสถาพร ขาเล็กๆสี่ขานั้นก็เกาะยึดติดแน่น
แอนดี้มองซ้ายมองขวา เห็นมีสมุดโน้ตกับปากกาวางอยู่ข้างเตียง จึงหยิบขึ้นมาเขียนข้อความ
"คุณสถาพรครับ ผม แอนดี้ ได้เข้ามาหาคุณ และติดอุปกรณ์ติดตามตัวไว้บนหน้าอกเสื้อที่คุณสวมใส่อยู่ กรุณาอย่าดึงออกนะครับ เวลาใดที่คุณพบกับสถานการณ์คับขัน ผมจะได้มาช่วยคุณได้ทันท่วงทีครับ...โชคดีและปลอดภัยครับผม...จาก แอนดี้"
จากนั้นจึงวางสมุดโน้ตกับปากกาไว้บนเตียงใกล้มือขวาของด็อกเตอร์หนุ่ม แล้วค่อยๆย่องออกจากห้อง เดินออกมาที่ชานเรือน ปล่อยไอพ่นขับดันจากฝ่ามือฝ่าเท้าลอยตัวสูงขึ้นไป แล้วเหาะมุ่งหน้าสู่เทือกเขาสันติคีรี บริเวณที่ตั้งของถ้ำลับมรณะทันที
แอนดี้เหาะมาถึงด้านหน้าโพรงปากทางเข้าถ้ำซึ่งเกิดขึ้นเพราะถูกยานของสถาพรพุ่งเข้าชน แล้วพุ่งตัวเข้าไปข้างใน ลงไปในหุบเหวซึ่งเต็มไปด้วยซากศพจำนวนมากมายมหาศาลทับถมกันอยู่และส่งกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง แต่ไม่มีผลใดๆกับเขา เพราะตัวเขาไม่มี "ฆานประสาท" อย่างที่มนุษย์ทั้งหลายมี! และแน่นอนว่าไม่มีความหวาดกลัวใดๆทั้งสิ้น!
มันเป็นเหมือน "ทะเลแห่งซากศพ" โดยแท้ กว้างขวางกินพื้นที่ไกลออกไปจากรอบตัวมิใช่น้อย แอนดี้ยืนเหยียบศพที่อยู่ข้างบน กำลังคิดวางแผนอยู่ว่าจะเริ่มทำงานอย่างไรดี ก็มีเสียงร้องดังก้องกังวานถามมาจากด้านหลัง ห่างจากตัวเขาราวสองร้อยเมตร
"แก เป็นใคร ? เข้ามาถึงที่นี่ได้อย่างไร ??"
แอนดี้กลับหลังหันไปมอง จึงพบว่า ผู้พูด เป็นหุ่นยนต์ A.I.ตัวหนึ่งซึ่งมองดูคล้ายมนุษย์ แต่ไม่มากเท่าเขา เพราะยังมองเห็นเครื่องจักรกลปรากฏอยู่บ้าง และผิวสีเงินยวงมันปลาบยามสะท้อนแสง
"ผมแค่เข้ามาสำรวจ เดี๋ยวผมก็จะไปแล้ว" แอนดี้ตอบ
"แก ไม่ใช่มนุษย์นี่! ไม่มีรังสีหรือสัญญาณของสิ่งมีชีวิตเลย! แกก็เป็นหุ่นยนต์เหมือนข้า! แต่แก ไม่ใช่พวกข้า !!"
สิ้นคำพูดนั้น เอไอตัวนั้นก็ยกแขนข้างหนึ่งเล็งมายังตัวของแอนดี้และปล่อยลำแสงเลเซอร์พิฆาตจู่โจมก่อนทันที
"แซ่ดดดดดด........!!!" "พรึ่บบบ..."
แอนดี้ปล่อยไอพ่นดันตัวเองพุ่งขึ้นสู่บนอากาศอย่างรวดเร็ว ลำแสงพิฆาตจากเอไอตัวนั้นพุ่งกระทบซากศพ ณ จุดที่แอนดี้เคยยืนเกิดไฟลุกไหม้ทำการฌาปนกิจศพ ณ บริเวณนั้นและลามไปยังศพใกล้เคียง
เอไอตัวนั้นผงะเมื่อเห็นว่าเป้าหมายหนีรอดจากการจู่โจมของตนไปได้อย่างไม่คาดคิด เงยหน้าขึ้นมองดูแอนดี้กลางอากาศพลางยกแขนข้างเดิมซึ่งติดอาวุธนั้นขึ้นหมายจะยิงอีกครั้ง แต่ช้าไป!
"ปืดดดดดดดดดดดด............."
ลำแสงเลเซอร์ในปริมาณความเข้มมากกว่าและอานุภาพทำลายล้างมากกว่าอันเกิดจากการอัพเกรดโดยเทคโนโลยีจากดาวเนโอโซรอส ถูกปล่อยออกจากสองฝ่ามือของแอนดี้ จับเข้าร่างของมันอย่างจัง!
"บึ้มมมมม..!!!!"
ร่างของเอไอตัวนั้นระเบิดกระจุยกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไม่มีเหลือไว้ต่อกรกับแอนดี้ได้อีก!
แอนดี้ลอยตัวลงมาเหยียบบนเหล่าซากศพอีกครั้ง กวาดสายตามองดูชิ้นส่วนต่างๆของเอไอตัวนั้น เมื่อเห็นส่วนหัวของมันปลิวไปตกอยู่ในที่หนึ่งซึ่งห่างออกไปก็เดินเข้าไปหยิบมันขึ้นมา กระชากหน้ากากของมันออก เผยให้เห็นโครงสร้างจักรกลภายใน แอนดี้เปิดระบบเอ็กซเรย์อายส์ให้กับดวงตาของตัวเองสำรวจดูภายในหัวกระโหลกเอไอนั้นเพื่อมองหาบางสิ่งบางอย่าง เปิดปลายนิ้วชี้ของตนออกเป็นรูเล็กๆแล้วยิงแสงเลเซอร์ผ่าตัดออกมาเป็นเส้นสีขาวเล็กๆบางๆ สว่างเจิดจ้า ผ่าตัดเปิดกระโหลกเป็นช่องสี่เหลี่ยมแล้วเอามือล้วงเข้าไปกระชากสมองกลของมันออกมาฉีกตรงกลาง หยิบวัตถุชิ้นหนึ่งออกมา
มันคือ ชิพบันทึกความจำ!
แอนดี้หยิบมันขึ้นมาพิจารณาดูหลังจากเหวี่ยงเศษกระโหลกที่เหลือทิ้งไป ขณะที่กำลังพินิจพิจารณาอยู่นั้น ก็มีหุ่นเอไออีกสามสี่ตัววิ่งออกมาจากมุมมืดซึ่งห่างออกไปเกือบห้าร้อยเมตรตรงมายังเขาพร้อมกับเสียงร้องตะโกน
"ไอ้หุ่นพวกกบฏ! ยอมให้จับเสียแต่โดยดี อย่าหนี อย่าต่อสู้ขัดขืน!!"
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์คับขัน แอนดี้จึงรีบเปิดช่องเก็บของที่หน้าขาแล้วเอาชิพอันนั้นใส่เข้าไป ปิดช่องเก็บของแล้วพุ่งตัวขึ้นสู่อากาศเบื้องบนอย่างรวดเร็วด้วยพลังขับดันไอพ่นจากฝ่าเท้า พร้อมทั้งเปิดระบบ "บาเรีย" รอบตัวเอง เอไอทั้งหลายซึ่งอยู่เบื้องล่างพากันยิงเลเซอร์ขึ้นมาสาดเข้าใส่เขาเป็นพัลวันถี่ยิบ แต่ไม่อาจเจาะทะลุเกราะม่านบาเรียของเขาได้!
และเมื่อเห็นว่าผู้บุกรุกกำลังเหาะหนีห่างออกไป พวกมันจึงปล่อยระบบไอพ่นจากอุปกรณ์ซึ่งติดตั้งอยู่กลางหลัง เหาะตามขึ้นมาเป็นพรวน!
แอนดี้จับสัญญาณได้โดยไม่ต้องเหลียวกลับมองลงมา เขามุ่งหน้าเหาะไปยังปากถ้ำทางที่ตนเข้ามา พอพุ่งตัวพ้นจากปากถ้ำ แอนดรอยด์อัจฉริยะก็ม้วนตัวกลับ หันหน้าเข้าหาปากถ้ำแล้วยื่นฝ่ามือทั้งสองเหยียดออก ปล่อยเลเซอร์พลานุภาพสูงเข้าใส่หินบริเวณเหนือปากถ้ำ!
"ปืดดดดดดดดดดดดด............"
"บรึ้มมมมๆๆ ครืนนๆๆๆ........"
หินบริเวณเหนือปากถ้ำถูกเลเซอร์ทะลาย ระเบิดและแตกเป็นชิ้นน้อยชิ้นใหญ่ ร่วงกราวลงไปถล่มหุ่นเอไอเหล่านั้นซึ่งกำลังเหาะตามขึ้นมา แม้พวกมันพยายามเหาะหลบหลีกอย่างไรก็ไม่พ้นจากก้อนหินจำนวนมากซึ่งร่วงลงมาอย่างไม่ขาดสายได้ ในที่สุดพวกมันจึงถูกหินถล่มร่วงลงไปหมดทุกตัว!
และด้วยอานุภาพมหาศาลจากเลเซอร์ทำลายล้างของแอนดี้ ทำให้ก้อนหินบริเวณหน้าผาเหนือปากถ้ำนั้นถูกทะลายร่วงลงมามากเกินกว่าที่แอนดี้คาดคิดไว้ ก้อนหินทั้งขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ และขนาดมหึมา ปริมาณนับไม่ถ้วน ถล่มลงมาปิดปากถ้ำมรณะนั้นอีกครั้ง !!!
แอนดี้เหาะกลับไปยาน THE FUGITIVE รายงานทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้กัปตันวันชนะได้ทราบ และถ่ายสำเนาข้อมูลจากชิพซึ่งได้มาจากหัวของหุ่นเอไอนั้นเข้าไปเก็บไว้ทั้งในคอมพิวเตอร์ของยานและในตัวเอง กัปตันสั่งให้เขาค้นหาข้อมูลของรัชนีทันทีหลังจากนั้น
มีข้อมูลของหญิงสาวชื่อรัชนีประมาณพันกว่าคน แต่คนที่กำพร้าพ่อแม่ มีอยู่เพียงประมาณห้าสิบคน!
ในกลุ่มประมาณห้าสิบคนนั้น เสียชีวิตไปแล้ว สามสิบคน!!
จึงเหลือเพียง 20 คนเท่านั้น !!!
รัชนี ซึ่งเป็นน้องสาวร่วมบิดาบุญธรรมเดียวกันกับสถาพร จะเป็นหนึ่งในจำนวนนี้หรือไม่ ???
แอนดี้สำรวจข้อมูลจากที่ได้มาต่อไป แล้วก็พบว่า ในยี่สิบคนนั้นเป็นพลเรือน 15 คน อีก 5 คน รับราชการ!!
"เจาะลึกรายละเอียดของรัชนีทั้งห้าคนเลย แอนดี้!!" กัปตันสั่งด้วยความตื่นเต้น สมาชิกคนอื่นๆภายในยานต่างพากันเข้ามามุงดูข้อมูลซึ่งขึ้นมาให้เห็นบนจอมอนิเตอร์ข้างหน้าแอนดี้ ผู้ที่กำลังเอาตัวเองเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์ของยานและแลกเปลี่ยนข้อมูลกันอยู่ตลอดเวลา
ในที่สุด แอนดี้ก็ได้ภาพของ "รัชนี" ทั้งห้า ขึ้นมาบนจอ! พร้อมประวัติโดยย่อ...
รัชนีคนที่หนึ่ง เป็นอาจารย์สอนหนังสืออยู่ในมหาวิทยาลัยของรัฐชื่อดังแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ คนที่สองเป็นตำรวจหญิง คนที่สามเป็นเลขานุการรัฐมนตรีคนหนึ่งในรัฐบาล คนที่สี่เป็นนักวิทยาศาสตร์ ทำงานอยู่ในกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี...
และ คนที่ห้า คนสุดท้าย เป็นแพทย์หญิง และศาสตราจารย์ผู้ชำนาญในวิชาเคมี !! ทำงานอยู่ในหน่วยงานแห่งหนึ่งในกองทัพ !!!
"น่าจะเป็นคนนี้แหละ!!" กัปตันวันชนะดีดนิ้วเปาะ "สถาพรเคยบอกว่าน้องสาวของเขาเป็นหมอด้วย เป็นศาสตราจารย์ด้วย!"
"และรัชนีคนนี้ ทำงานกับพวกทหารด้วยสิคะ" สาวจอยกล่าวเสริม
"แถมหน้าตาก็สวยด้วยสิ สมกับเป็นน้องสาวคุณสถาพรเลยค่ะ" สาวเล็กกล่าวอีกคน
"เฮ้ย! สวยแจ่มเลย เอก! เข้าตากรรมการไหม ?" หนุ่มแซมเอ่ยแซวเพื่อนซึ่งยังไร้คู่
"เอ้อ นั่นสินะ!" กัปตันวันชนะสนับสนุน "ว่าไงล่ะท่านมหา เห็นรูปแล้ว รู้สึกถูกชะตาบ้างหรือเปล่า ?"
"ก็....เธอก็ ดูดีครับ!" อดีตมหาเปรียญเอกกล่าวและยิ้มเล็กน้อย
"เหรอ ? ดูดี งั้นเหรอครับ....แค่นั้น ?" กัปตันถามรุก
"อืม...เอวาก็ว่า นางสวย น่ารัก นะคะ" สาวจากแดนคนบาปในอดีตกล่าวบ้าง ช่วงหลังๆ เธอพูดภาษาไทยได้คล่องมากขึ้น
(มีต่อครับ)