เลิกกับแฟนเพราะพ่อแม่แฟนไม่ชอบ จนเวลาผ่านไปพ่อแม่แฟนจะมาขอให้กลับไปคบลูกเขาอีก แบบนี้ก็มีด้วย

ปัจจุบันผมอายุ 28 ปีครับ ฐานะก็กลางๆไม่รวย แต่ก็ไม่ลำบาก ทางบ้านทำอาชีพค้าขาย ส่วนผมทำงานเอกชนในกรุงเทพ เมื่อ 5 ปีก่อนผมเลิกกับแฟนเพราะทางบ้านเขากีดกัน พอแฟนผมเรียนจบก็สั่งให้กลับไปอยู่บ้านและบังคับแต่งงานกับคนรวยๆ แฟนผมก็มาบอกเลิกผมเพราะบอกว่า มันคือการตอบแทนลุญคุณพ่อแม่ ผมก็จบครับ คบกันมา3ปีก่อนหน้านี้เขาโขกสับผมมาตลอด ว่าผมมันจน ไม่มีหน้าตาในสังคม คงทำให้ลูกเขามีความสุขไม่ได้ แม้จะพูดว่าความสุขไม่ได้อยู่ที่เงิน แต่คนเป็นพ่อแม่ก็ไม่อยากให้ลูกลำบากแหละครับ ผมก็เสียใจหนักมากเลย หลังจากนั้นผมก็ขยันทำงานเรื่อยๆ เรียกว่าส่วนมากทำ7วันต่อสัปดาห์เลย  ทำงานประจำ5วัน ส่วน2วัน ถ้ามีอีเว้นก็จะรับไปเรื่อยๆ ทำงานเยอะๆเพราะไม่อยากฟุ้งซ่าน จนเริ่มสนุกเพราะมีเงินเก็บ มีแรงก็ทำไป ผมเป็นคนชิวๆด้วย กินอยู่ง่ายๆ  เลยเริ่มเก็บเงินซื้อคอนโดอยู่ มีรถขับ ทำให้ชีวิตสบายขึ้น ส่วนบ้านยังไงก็มีพ่อแม่ให้ เพราะผมเป็นลูกคนเดียว ส่วนแฟนยังไม่มีครับ ความที่งานยุ่งเลยไม่ค่อยมีเวลาให้ใครเลยตัดไปก่อน จนเมื่อกลางเดือนมีคนทักเฟสมาหาผมว่าสบายดีไหม ผมก็งงครับ แบบใครวะ สรุปคือพ่อแฟนเก่าผม แล้วโทรเฟสมาหาผมด้วยครับ

พ่อแฟนเก่า : สบายดีไหม เดี๋ยวนี้ดูดีขึ้นนะ มีคอนโด มีรถขับ
ผม : ถึงมีก็ผ่อนครับ ไม่ได้สบายเพราะมีหนี้สิน มีไรครับ
พ่อแฟนเก่า : ตรงๆนะ ยังรักลูกสาวพ่อเปล่า กลับมาคบกันได้นะ
ผมกำลังกินน้ำ น้ำแทบพุ่ง งงมากครับ แบบนี้ก็มีด้วยหรอวะ เห็นแต่งงานมีลูกละนิหว่า : ไม่เอาอ่ะครับ ผมสบายใจที่อยู่แบบนี้
พ่อแฟนเก่า : ทำไมล่ะ เมื่อก่อนรักกันมากนิ
ผม นั่นเมื่อก่อนครับ แต่ตอนนี้เวลาก็เลยมานานแล้ว และตอนนั้นพ่อแม่ก็กีดกันผมมากๆด้วยนิ แล้วตอนนี้อย่างกับคนละคนครับ
พ่อแฟนเก่า : ก็ไอ้นั่นทั้งเลว ติดพนัน ติดเที่ยว ทุบตีลูกพ่อมาตลอด พ่อก็เพิ่งรู้ว่ามันทำให้ลูกไม่มีความสุขเลย แล้วนายเองดูดีขึ้นมาก
ผม : อ่อๆ แต่ผมไม่ได้รวยนิครับ บอกไปแล้ว คอนโดกับรถก็ยังผ่อน หน้าตาในสังคมก็ไม่มี ผมมันไม่ค่อยออกสังคมด้วย อีกอย่างเขาก็มีลูกกันแล้ว พ่อไปหาคนใหม่ให้ลูกต่อไปเถอะครับ
พ่อแฟนเก่า : ก็ตอนนั้นนายจนมากนิ ผิดตรงไหนที่พ่อไม่อยากให้ลูกลำบาก
ผม : ไม่ผิดหรอกครับ แต่ถ้าผมกลับไปเนี่ยผมคงโง่มาก ที่ต้องไปเลี้ยงลูกคนอื่น พ่อกับแม่ผมคงไม่ยอมให้ผมไปลำบากแบบนั้นเหมือนกัน
พ่อแฟนเก่า : แล้วทำไมยังไม่มีแฟนสักที
ผม : เวลาไงครับ ผมทำงานเยอะและหลายอย่างมากหาเวลายากด้วย
พ่อแฟนเก่า : ที่พูดมาทั้งผมคือไม่กลับมาใช่ปะ
ผม : ไม่หรอกครับ พ่อไปหาคนรวยๆให้ลูกเถอะ หรือไม่ก็ปล่อยให้เขาเลือกเอง เขาจะได้มีความสุขเพราะบางครั้งสิ่งดีๆที่พ่อแม่เลือกให้ อาจไม่ดีที่สุดสำหรับลูกก็ได้
พ่อแฟนเก่า : นายยังไม่มีลูกนายไม่เข้าใจหรอกว่าคนเป็นพ่อแม่ย่อมอยากให้ลูกได้สิ่งดีๆ เลยพยายามหาสิ่งดีๆให้ และอีกอย่างพ่อแม่ยังไงก็เห็นลูกเป็นเด็กเสมอแหละ ตอนคบกันจำได้ว่าพ่อแม่นายไม่เคยตามเลยนิ แบบนี้เขาเรียกว่าพ่อแม่ไม่รักไม่ห่วง
ผม : ผมเคยถามพ่อแม่แล้วครับ ท่านบอกว่า การที่ไม่ตาม เพราะพวกเขาเชื่อว่าผมเอาตัวรอดเองได้ เขาพยายามเลี้ยงผมให้โตและคิดเองได้ให้ไวที่สุด เพราะวันนี้ถ้าพ่อแม่ไม่อยู่  ผมจะได้ดูแลตัวเองได้ครับ พ่อแม่บ้านอื่นเป็นไงไม่รู้ แต่บ้านผมเลี้ยงแบบนี้และพวกท่านก็รักผมและห่วงผม ไม่งั้นจะส่งเสียผมจนจบปริญญาทำไม
พ่อแฟนเก่า : ไม่รู้ พ่อก็เป็นแบบนี้แหละ
ผม : ขอให้หาคนใหม่ให้ลูกได้ไวๆนะครับ

จากนั้นเขาก็วางไป แรกๆผมก็งงว่าแบบนี้ก็มีด้วยว่ะ ตอนนั้นกีดกันสุดๆ ตอนนี้จะให้กลับไป แต่จากการได้คุยผมก็เข้าใจพ่อเขานะครับ ว่าเขารักลูกแหละ อยากหาคนที่ทำให้ลูกสบาย แต่บังคับเลยว่าต้องเอาที่พ่อแม่หาให้เนี่ยแหละ ผมไม่ชอบจริงๆ รักมากบางทีกลายเป็นทำลายอีก เพราะส่วนผมถึงแม้พ่อแม่ผมจะปล่อยให้ผมโตด้วยตัวเอง ไปไหนก็ไม่ห้าม ถึงลึกๆก็ห่วงผมตลอด จะมีแฟนก็หาเอง ลูกรัก พ่อแม่ก็รัก เวลามีไรผมก็จะปรึกษาเขา และพ่อแม่จะไม่คิดไรแทนผม ไม่เคยกำหนดชีวิตเพราะพ่อแม่ให้กำเนิดก็จริง แต่ไม่สามารถบังคับชีวิตลูกได้เพราะลูกก็มีชีวิตจิตใจของตัวเอง ส่วนชีวิตแฟนเก่าผมคนนั้นจะเป็นไงต่อไป ก็ไม่รู้แล้วล่ะครับ ถือว่าเลิกกันไปนานแล้ว

ผมแค่อยากแชร์เรื่องราวและมุมมองผมนะครับ ส่วนใครจะคิดต่างเราไม่ว่ากันครับ อาจเขียนงงๆหน่อยเพราะกระทู้แรกด้วย 😊
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่