รู้สึกไม่ดีเลยครับ อยากตัดขาดจากครอบครัว

ตอนนี้ อายุ 22 ปีละครับ กำลังจะเรียนจบมหาลัย พักอยู่บ้านกับครอบครัวครับ แต่ไม่เคยมีใครสนใจ พ่อ แม่ ไม่เคยสนใจความรู้สึกอะไรเลย ผมเรียนอะไรอยู่แม่ผมยังไม่รู้เลยครับ รู้แค่ต้องให้เงินไปเรียนแค่นั้น 100 บาท 120 บาท ตอนเช้า แล้วต้องกลับบ้านให้ตรงเวลา 120 บาท เป็นค่าข้าวเช้า-กลางวัน (เช้าที่บ้านไม่ได้ทำกับข้าวใว้รอนะ อยากกินอะไรก็ต้องตื่นมาทำเอง) ยังต้องมีเงินเหลือจาก 100 บาทอีกเก็บใว้ซื้อเครื่องสำอาง ของใช้ส่วนตัว ตลอดไม่ได้ขอเพิ่มนอกจากเงินไปเรียน พอผมคิดจะทำงานระหว่างเรียน ครอบครัวก็ไม่เห็นด้วย บอกว่าคงไม่รอด (น้ำหน้าแบบทำไม่ได้หรอก)อะไรมาณนี้ ไม่สนับสนุนผมทุกอย่าง โดนขัดตลอด ต้องอยู่ในกรอบ โดยมองว่าเหมือนเด็ก (อยู่บ้านไม่มีเพื่อน คนหาเด็ก ม. ปลาย เป็นเพื่อน อาจจะมองว่าทำตัวเหมือนเด็ก)  พ่อ แม่ ในมุมมองของผมคือเป็นคนไม่มีเหตุผล พูดอะไรออกไปก็ผิดไปตลอด พอถามกลับว่าทำไม พ่อ แม่ ก็พูดออกไปมั่วๆ จนเราลำคาน ผมเป็นคนมีเหตุผลมากๆ นะ งานบ้านทุกอย่างผมทำหมด เสื้อผ้า พ่อแม่ ผมก็ซัก กวาดบ้านทุกอย่าง แม่ผมแทบจะไม่ได้ทำอะไร แต่ก็ไม่ได้อะไรนะครับ ก็เป็นลูกก็ไม่กล้าไปว่า แต่แม่ก็ไม่ได้ทำอะไรเลยครับไม่ได้ทำงาน  เหนื่อยมากครับ ผมโตขนาดนี้แล้วผมไม่กล้าตัดสินใจอะไรเลยครับ กลัวไปหมด กลัวจะโดนด่าโดนว่า ไม่มีความมั่นใจ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพ่อแม่หรือเปล่า เหนื่อยมากครับ เจ็บป่วยต้องหายากินเอง ไปโรงบาลเอง เจ็บเล็กน้อยไม่ได้นะ พ่อแม่หาว่าสำออยไปอีก ต้องเข้มแข็งขนาดไหนครับ (ผมเป็นเกย์ครับ พ่อแม่รู้) แต่ก็ยังไม่ยอมรับเท่าไหร่ ไม่เคยมีแฟนครับ ไม่เคยได้รับความรักจากใครที่มันรู้สึกว่า มันทำให้เราสบายใจไปตลอด พ่อแม่เองอยู่ด้วยกันผมยังไม่สัมผัสถึงความรักเลยครับ แต่ผมก็รู้นะครับว่าเขารักผม แต่การกระทำมันสวนทางกัน (ผมรู้ครับว่าที่มาพูดแบบนี้มันไม่เหมาะ) แต่ยังไงละครับ เป็นแบบนี้ตั้งแต่ผมเรียนมัธยมเบื่อมากๆ ครับ อยากหนี ตัดขาดจากครอบครัวไปเลยครับ หลังเรียนจบ ทำงานมีเงินค่อยส่งมาทางบ้านครับ แต่ก็ไม่อยากติดต่ออะไรเลยครับ อยู่คนเดียวคงมีความสุขกว่า เพราะทุกวันนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับอยู่คนเดียว มีเพื่อนที่ดี แต่ไม่มีครอบครัวที่ดีครับ

มีใครเป็นแบบนี้ คล้ายๆผมไหมครับ เบื่อแบบผมไหมครับ