บ้านร่มไม้ชายคา ริมฝั่งน้ำ

คิดอยู่นานมากว่าจะเขียนถึงละครเรื่องนี้ดีไหม เพราะเราก็บรรยายไม่ค่อยเก่ง
แต่จากการได้ดูละครเรื่องนี้ มันทำให้เรารู้สึกอิ่มในหัวใจ มันอิ่มตั้งแต่เพลงประกอบละคร
ไม่ว่าจะเป็นเพลงที่ พี่เท่ห์ อุเทน พรหมมินทร์ หรือ เพลงที่พี่ต้าร์ mr. team ร้อง พี่ทั้งสองคน
ถ่ายทอดเพลงออกมาได้โดนใจมากๆ คือ ฟังไปก็น้ำตาซึมไป มันซึมเพราะมันซึ้ง มันรู้สึกซาบซึ้งไปกับเพลง

สำหรับเนื้อหาละคร นานๆ จะมีละครแนวครอบครัว แนวผู้สูงวัยดีๆ ออกมาสักครั้ง นับจากเรื่อง เส้นไหมสีเงิน
เราก็ยังไม่เจอละครที่เน้นเรื่องของครอบครัว เรื่องของผู้สูงอายุ เรื่องไหนที่ถ่ายทอดออกมาชัดๆ อีก
จนกระทั่ง มาเจอในละครเรื่องริมฝั่งน้ำ พล๊อตละครเรื่องนี้ ทำให้เรารอคอย คอยที่จะดู
และก็ไม่ผิดหวังเลย แค่ตอนแรกก็กระแทกใจ กระแทกความรู้สึกเราได้

เรารู้สึกว่าละครเรื่องนี้มี "ชีวิต" เหมือนพวกเค้ามีชีวิตอยู่ร่วมกับเรา รู้สึกเหมือนเป็นสมาชิก ที่เฝ้าดูทุกคน
นักแสดงเล่นดีทุกคน โดยเฉพาะแก๊งค์วัยรุ่น เหมือนไม่ได้สวมบทบาทในละคร แต่เหมือนพวกท่าน
เป็นคนๆ นั้น จริงๆ มันทำให้อินมากกก ฉากที่ย้อนอดีตของอาต้อย ตอนอาต้อยร้องเพลงให้อาก้อยฟัง
เราร้องไห้เลย มันเรียล มันรู้สึกว่าท่านทั้งสองรักกันมากจริงๆ จนเรามองข้ามช๊อตไปว่า ถ้าพ่อพระเอกตาย
แม่พระเอกจะเสียใจขนาดไหน จะใช้ชีวิตยังไง

พอเพียง โกมารชุน เป็นอีกหนึ่งตัวละครที่เรารักมาก น้องน่ารัก น่ากอด น่าฟัดเป็นที่สุด เป็นบางแก้ว
ที่สุดแสนใจดี

ละครเรื่องนี้ นักแสดงดี บทดี ภาพสวย เป็นอีกหนึ่งละครที่เรารัก และเอาใจช่วยมากๆ อยากให้เรตติ้งดีๆ
ช่องจะได้อนุมัติละครแบบนี้อีก

ขอบคุณ นักแสดงทุกท่าน ที่ถ่ายทอดทุกตัวละครออกมาได้ดีอย่างที่สุด จนเราสามารถอิน และรู้สึกร่วมกับทุกตัวละคร
ขอบคุณ ทีมงานเป่าจินจง ที่นำนิยายเรื่องนี้มาถ่ายทอดเป็นละครให้ได้ชม มันดีมากจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณช่อง 3 ที่อนุมัติ ละครเรื่องนี้ ละครที่ไม่ใช่แนวตลาด แต่เป็นละครที่เติมเต็มความรู้สึก ความอบอุ่นในหัวใจ
ในภาวะที่สังคมมีแต่ข่าวเลวร้าย

สุดท้าย ขอเอาใจช่วย และเป็นกำลังใจให้กับ แก๊งค์บ้านร่มไม้ชายคา ริมฝั่งน้ำ ใครไม่รัก แต่มีเราคนนึงที่รัก และ รักมากกกก